ورود کاربر

تشخیص های پرستاری نانداترس [با کانون مشخص]

طبقه بندی II: سازگاری / تحمل استرس – کلاس 2 پاسخ های سازشی (00148)

تعریف: پاسخ به تهدید درک شده که بطور خود آگاه و هوشیارانه به عنوان خطر تشخیص داده شده است.

عوامل مرتبط

  • منشاء درونی (برای نمونه؛ صدای ناگهانی، ارتفاع، درد، از دست دادن حمایت و اتکای فیزیکی)، آزاد شدن مواد درونی (ناقل های عصبی)
  • محرک ترس آور (فوبیک)
  • پاسخ های اکتسابی (برای نمونه؛ شرطی شدن، مدل سازی از دیگران، برگرفته از دیگران)
  • ناآشنایی با تجربه (تجارب) محیطی
  • جدایی از سیستم حمایتی در موقعیت بالقوه استرس زا (برای نمونه؛ بستری شدن، انجام رویه یا درمان طبی)
  • مانع زبانی، اختلال حسی

ویژگی های مشخصه

ذهنی

  • گزارش جدایی، تهییج، ترسیدن، اخطار، هراس، ترور، وحشت، سوا شدن، ترک کردن، کاهش اطمینان به خود، افزایش تنش، عصبی و ناپایدار بودن
  • شناختی: شناخت شی منجر به ترس، محرک هایی که تهدید محسوب می شوند
  • فیزیولوژیک: بی اشتهایی، تهوع، خستگی، خشکی دهان، [طپش قلب]

عینی

  • شناختی: کاهش بهره وری، توانایی یادگیری، یا مشکل گشایی
  • رفتاری: افزایش گوش به زنگ بودن و هراس، رفتار اجتنابی [یا جنگیدن]، رفتار حمله ای، تهاجمی بودن، کمال تمرکز بر منبع ترس
  • فیزیولوژیک: افزایش نبض، استفراغ، اسهال، گرفتگی و خشکی عضلات، افزایش ریت تنفسی، تنگی نفس، افزایش فشار خون سیستولیک، رنگ پریدگی، افزایش تعریق، گشاد شدن مردمک ها

نمونه کاربرد بالینی:

برآیندهای مورد انتظار/معیارهای ارزشیابی

نمونه NOC مرتبط

  • خود-کنترلی ترس: اقدامات فردی برای حذف یا کاهش احساس ناتوان کننده ترس، وحشت، تنش یا ناراحتی ناشی از یک منبع قابل تعیین
  • سازگاری: اقدامات فردی برای مدیریت استرسورهایی که مالیاتی بر منابع بدن فرد هستند
  • سطح ترس: شدت ترس، جدایی، تنش، ناراحتی ناشی از منبع قابل تعیین

مددجو خواهد توانست (شامل چارچوب زمانی مشخص باشد)

  • ترس خود را شناخته و به زبان آورد
  • ترس های سالم را از ترس غیر سالم تشخیص دهد
  • دانش و آگاهی صحیح خود را بیان کرده و احساس امنیت در رابطه با موقعیت جاری را بیان کند
  • درک و آگاهی خود را از طریق استفاده از رفتارهای سازشی موثر (مثل مشکل گشایی) و منابع لازم نشان دهد
  • کاهش ترس را نشان دهد که توسط دامنه متناسب احساسات و تسکین علائم / نشانه های ترس (مختص مددجو) مشخص می گردد.

تدابیر / مراقبت های پرستاری

نمونه NIC مرتبط

  • کاهش اضطراب: کمینه شدن ترس، وحشت، اجتناب یا ناراحتی در رابطه با یک منبع ناشناخته یا خطر پیش بینی شده
  • افزایش امنیت: حس ایمنی و ایمن بودن جسمی و روانی بیمار زیاد شده باشد
  • بهبود سازگاری: کمک به بیمار برای سازگاری با استرسورها، تغییرات یا تهدیدهای درک شده که با لحاظ نیازهای زندگی و نقش های وی تداخل دارند

اولویت پرستاری شماره 1: بررسی و شناخت درجه ترس و واقعیت تهدید درک شده توسط مددجو:

  • تعیین درک مددجو/همراهان وی از آنچه که رخ داده است و چه تاثیری بر زندگی آنها دارد. ترس یک واکنش طبیعی به وقایع ترسناک است، طریقه نگرش مددجو به وقایع چگونگی واکنش وی به آنها را تعیین خواهد کرد. ترس با اضطراب فرق دارد، ترس معمولا غیرقابل پیش بینی است، به خاتمه و محو شی یا موضوع ترسناک بستگی دارد، اغلب شدید است، در دوره های خود محدود شونده رخ می دهد. ترس از سلامتی ممکن است از نوع ترس از پرواز نباشد، اما بیشتر به شکل هراس و اضطراب ظاهر می شود [1، 3، 9] .
  • سن و مرحله تکاملی مددجو را تعیین کنید. به درک ترس های معمول و تیپیک تجربه شده توسط فرد کمک می کند (برای نمونه؛ نوپایان دارای ترس های کاملا متفاوتی نسبت به بزرگسالان مبتلا به جنون که از خانه دور شده است، هستند) [3، 11] .
  • به توانایی تمرکز، سطح توجه، درجه ناتوانی بیمار توجه شود (برای نمونه، مددجویی که از ترس خشک زده است نمی تواند در فعالیت های ضروری درگیر شود). نشانگر سطح اضطراب یا ترس مرتبط با وقایعی است که نیازمند مداخلات خاص برای کاهش واکنش های فیزیولوژیک است. وجود واکنش شدید (هراس یا فوبی) مستلزم مداخله شدیدتر و ویژه تر است [1، 4، 10] .
  • پاسخ های کلامی و غیرکلامی را مقایسه کنید. توجه به تطابق یا عدم هماهنگی پاسخ ها به شناسایی سوء برداشت های مددجو از موقعیت و اقداماتی که می تواند مفید باشد، کمک می کند. مددجو ممکن است بتواند چیزی که موجب ترس وی شده است را توصیف کند، اگر از او بخواهید و فرصتی برای بیان ترس های واقعی فراهم شود [1، 3] .
  • نسبت به نشانه های انکار یا افسردگی هوشیار باشید. مددجو ممکن است مشکل موجود را تا زمانی که بر وی مستولی شده و قادر به تحمل آن نباشد، انکار کند. افسردگی ممکن است با ترسی همراه باشد که با زندگی بهره ور و مفید و فعالیت های روزمره شخص تداخل کند [2] .
  • نقص های حسی موجود از قبیل اختلال بینایی یا شنوایی مددجو را شناسایی کنید. روی تفسیر و درک از موقعیت تاثیر دارد. ناتوانی در درک صحیح و پاسخ صحیح به موقعیت و محرک موجب سوء تفاهم و افزایش ترس می شود [4] .
  • علائم حیاتی را اندازه گیری کرده و به پاسخ فیزیولوژیک مددجو به موقعیت توجه کنید. اطلاعات پایه ای در مورد وسعت پاسخ برای مقایسه فراهم می شود. ثبات مددجو می تواند نشانگر اثربخشی مداخلات انجام شده برای تخفیف پاسخ و واکنش به ترس شناسایی شده باشد. توجه: ترس و اضطراب حاد می توانند هر دو موجب تحریک سمپاتیک شوند (برای نمونه؛ افزایش ریت قلب، تعریق، افزایش تنفس و فشار خون، بیش تحریکی، احتباس ادرار، اتساع عروق خونی اسکلتی، انقباض عروق خونی روده و افزایش آزاد شدن کاته کولامین ها). توجه: این پاسخ ها ممکن است ماسکه و مخفی شوند (برای نمونه؛ افزایش ضربان قلب ممکن است بخاطر داروهای مصرفی بیمار رخ ندهد) و بایستی با کاهش وضعیت ترس بیمار، این علائم نیز کاهش یابند [6، 10] .
  • گزارش مددجو از تجارب ذهنی را بررسی کنید (ممکن است منعکس کننده هذیان یا توهم باشد). درک و آگاهی از نگرش مددجو از موقعیت و تعیین نیاز به آشنایی با واقعیت و ارزیابی بیشتر لازم است [4] .
  • نسبت به احتمال خشونت هوشیار بوده و بیمار را ارزیابی کنید. مددجوی مرعوب ممکن است برای محافظت از خویش احساس کند که به خشونت نیاز دارد و به نزدیکترین شخص به خود حمله کند. برنامه ریزی حفاظتی می تواند موجب اجتناب یا پیشگیری از رفتارهای خشونت آمیز مددجو شود [5] .
  • پویایی های خانوادگی مددجو را بررسی کنید. اقدامات و واکنش اعضای خانواده ممکن است ترس مددجو را تشدید یا تخفیف دهد و بالعکس؛ اگر مددجو در بیماری غرق باشد، چه بحران و چه ترس، می تواند خانواده و دیگران را تحریک کند [1، 11] . (به تشخیص پرستاری اضطراب، تشخیص پرستاری آمادگی برای بهبود سازگاری خانوادگی، تشخیص پرستاری سازگاری خانوادگی مختل یا ناتوان، تشخیص پرستاری وقفه فرآیندهای خانوادگی برای مطالعه مداخلات بیشتر رجوع شود).

اولویت پرستاری شماره 2: کمک به مددجو/همراهان در کنار آمدن با ترس/موقعیت:

  • در کنار مددجوی مرعوب و ترسیده بمانید یا ترتیبی بدهید که کسی همراه وی بماند. محیطی غیر تهدید کننده فراهم سازید که در آن شخصی خونسرد و مهربان حضور داشته باشد و بتواند به مددجو اطمینان مجدد داده و مددجو احساس امنیت کند. احساس رها شدن می تواند موجب تشدید ترس شود [6] .
  • فعالانه به نگرانی های مددجو گوش دهید. این پیام را به مددجو می دهد که به توانایی و صلاحیت های مددجو باور دارید. اگر مددجو احساس کند که به وی گوش می دهید، درک از مسئله بیشتر شده، بنابراین مشکل گشایی را می توان شروع کرد [2] .
  • نرمال بودن ترس، درد، نا امیدی را تصدیق کرده، به مددجو اجازه دهید آزادانه و به طور مناسب احساسات خود ابراز کند. احساسات واقعی هستند و ابراز آزادانه آنها می تواند به مددجو کمک کند که آنها را بحث کرده و رفع و رجوع کند [6] .
  • در صورت موجود بودن، اطلاعات عینی به مددجو ارائه کرده، به وی اجازه دهید آزادانه از آنها استفاده کند. از مجادله در مورد درک مددجو از موقعیت پرهیز کنید. تضاد و مجادله را محدود کنید، وقتی مددجو ترسیده باشد توانایی تفکر منطقی وی مختل می شود [6] .
  • به زبان ساده و جملات کوتاه و عبارات عینی صحبت کنید، مواد مکتوب طبق تناسب ارائه کنید. احساس ترس شدید با قدرت دریافت و تفسیر اطلاعات کلامی تداخل دارد؛ بنابراین ارائه مواد و اطلاعات مکتوب مکمل می تواند درک مددجو از موقعیت و بخاطر ماندن اطلاعات را تقویت کند [4] .
  • فرصتی برای سئوال پرسیدن و پاسخ صادقانه به آنها فراهم کنید. احساس اعتماد تقویت شده و رابطه مثبت پرستار – مددجو تقویت می شود که در آن فرد به بیان ترس های خود پرداخته و مشکل گشایی را شروع می کند [1] .
  • فاکتورهای محیطی از قبیل سر و صدای زیاد، نور پردازی شدید، تغییر مکان مددجو بدون اطلاع به خانواده و همراهان وی، وجود غریبه در حین مراقبت یا اجرا توسط افراد نا آشنا، رفت و آمد زیاد را مدیریت کنید، که می تواند موجب استرس یا تشدید استرس شود، بخصوص اگر فرد خیلی جوان یا خیلی پیر باشد.
  • زمانی که قرار است رویه دردناکی انجام شود، با مددجو صادق باشید، در محل حضور داشته باشید، تماس جسمی مناسب داشته باشید (برای نمونه بغل کردن، تمرکز توجه، تکان دادن بچه بیمار) تا ترس بیمار برطرف شده و اطمینان مجدد برایش فراهم شود.
  • رویه ها را در صورت امکان تعدیل کنید (برای نمونه، جایگزینی داروی تزریق عضلانی با داروی خوراکی، خونگیری یکدفعه برای همه آزمایشات یا استفاده از روش خونگیری از نوک انگشت) تا درجه ترس بیمار کاهش یافته، از تشدید اوضاع فردی که ترسیده است اجتناب شود [3] .
  • تا جایی ممکن کنترل داشتن مددجو بر اوضاع را تقویت کنید و به وی کمک کنید مواردی که روی آنها نمی تواند کنترل داشته باشد و امکان کنترل برای کسی وجود ندارد را شناخته و بپذیرد. افراد در مورد تغییرات زندگی و وقایع استرس زا نگرش متفاوتی دارند. فراهم کردن شانسی برای مددجو برای تصمیم گیری در مورد مسائل خود موجب تقویت کانون کنترل درونی مددجو می شود. افراد دارای کانون کنترل خارجی ممکن است احساس اضطراب و ترس خود را به منابع خارجی تخصیص دهند و ممکن است آن را خارج از کنترل خود بدانند [1] .
  • در صورت اندیکاسیون، لمس کردن، لمس درمانی، ماساژ و سایر درمان های مکمل می تواند مفید باشد. به برآورده شدن نیازهای اساسی انسانی، کاهش احساس انزوا و کاهش اضطراب مددجو کمک کنید. توجه: لمس درمانی مستلزم آن است که پرستار دانش و تجربه لازم در این تخصص را داشته و از دستان خود برای تصحیح آشفتگی میدان انرژی مددجو استفاده کند و بهبودی وی را ارتقا بخشد (به تشخیص پرستاری اختلال میدان انرژی رجوع شود) [2، 7] .
  • تماس با همسالان و همکارانی که بطور موفقیت آمیز با موقعیت ترسناک مشابه کنار آمده اند را تشویق کنید. برای مددجو یک مدل پیدا کنید که بتواند احساس خوش بینی وی را تقویت کند. مددجویان به دیگرانی که تجربه مشابه داشته اند بیشتر باور دارند [1] .

اولویت پرستاری شماره 3کمک به مددجو در یادگیری استفاده از پاسخ و واکنش خود برای مشکل گشایی:

  • مفید بودن ترس برای مراقبت از خود را تصدیق کنید. ایده جدیدی عرضه کنید که به مددجو انگیزه بدهد که روی سازش و رسیدگی متناسب به موقعیت متمرکز شود [1] .
  • در صورت مناسبت، رابطه بین بیماری و علائم آن شرح داده شود. ارائه اطلاعات صحیح موجب افزایش درک مددجو از علت وقوع علائم می شود و بدینوسیله اضطراب وی از علائم و شرایط موجود کاهش می یابد [1] .
  • مسئولیت مددجو برای راه حل ها را مشخص کنید در حالی که پرستار برای کمک به وی در دسترس باشد. حس کنترل داشتن، خود ارزشمندی و اعتماد به خود و اطمینان به توانایی های خود بهبود یافته، ترس کاهش می یابد [8] .
  • منابع داخلی و خارجی موجود برای کمک به مددجو را تعیین کنید (برای نمونه، آگاهی و استفاده از مهارت های سازشی موثر در گذشته، همراهان و افراد مهمی که برای حمایت از مددجو در دسترس هستند). فرصتی برای شناسایی و ساخت منابع موجود برای مددجو و همراهان وی فراهم می شود که در گذشته ممکن است بطور موفق از آنها استفاده کرده باشند [1] .
  • اقدامات و رویه ها را در محدوده توانایی درک مددجو شرح داده و چگونگی برداشت مددجو از این اطلاعات را مشخص کنید تا از سردرگمی یا بمباران شدن مددجو با اطلاعات پیشگیری شود. اطلاعات پیچیده یا اطلاعات منجر به اضطراب می تواند خارج از توانایی اداره مددجو بوده و بایستی در طول زمان و به صورت قطعه ای در هر فرصت ممکن ارائه شوند؛ افراد چیزی را بهتر می پذیرند که آمادگی دریافت آن را دارند [8] .
  • استفاده از داروهای ضد اضطراب و تقویت استفاده از داروهای تجویز شده را بحث کنید. داروهای ضد اضطراب می توانند برای دوره کوتاهی تجویز شوند تا به مددجو در کاهش اضطراب به سطحی قابل اداره کمک کرده؛ فرصتی فراهم شود که مددجو بتواند مهارت های سازشی خود را مجددا از سر بگیرد [1] .

اولویت پرستاری شماره 4: بهبود رفاه/بهزیستی مددجو (توجهات آموزش بیمار/ترخیص):

  • از برنامه ریزی برای رسیدگی و رفع و رجوع واقعیت حمایت کنید. به شناسایی حیطه هایی که مددجو روی آنها کنترل دارد و حیطه هایی که امکان کنترل وجود ندارد، به مددجو کمک کنید؛ اینکار موجب می شود که مددجو بتواند موقعیت ها یا احساسات ترسناک را مدیریت کند [1] .
  • به بیمار در یادگیری آرامش بخشی، تجسم فکری یا بصری سازی، مهارت های خیالپردازی هدایت شده(از قبیل تصور مکان های خوشایند، استفاده از موسیقی یا فیلم، تنفس عمیق، مراقبه، خودآگاهی و با خبری و با فکری) کمک کنید. آزاد شدن آندروفین ها را تقویت کرده و به ایجاد کانون کنترل داخلی کمک می کند، ترس و اضطراب مددجو کاهش می یابد. با بهبود مهارت های سازشی، به بدن این امکان داده می شود که مسیر بهبودی را طی کند. توجه: با خبری یا با فکری تکنیکی است که به تازگی استفاده می شود و روی آنچه که در لحظه رخ می دهد، تمرکز دارد [7، 8] .
  • فعالیت فیزیکی و ورزش منظم را تشویق کنید. به مددجو کمک کنید یا وی را به متخصص تن درمانی ارجاع دهید تا برنامه ورزشی در محدوده توانایی های وی برایش تدوین کند. مجرای سالمی فراهم می شود که انرژی حاصله از احساسات در آن مصرف شود و آرامش بیمار تقویت می شود. نشان داده شده است که سطح آندروفین ها را بالا می برد که خود موجب افزایش احساس رفاه و بهزیستی می شود [2] .
  • با کمبودهای حواس به شیوه ای مناسب برخورد و اطلاعات فراهم کنید (برای نمونه؛ صحبت کردن واضح و شمرده با فرد دارای کمبود شنوایی یا استفاده از لمس در موقعیت هایی که اندیکاسیون آن وجود دارد). اختلالات شنوایی یا بینایی، سایر کمبودهای حسی می تواند با احساس ترس همیاری کند. شناخت و برخورد مناسب و تماس مناسب می تواند موجب بهبود ارتباط با مددجو و افزایش درک وی شود [4] .
  • در صورت اندیکاسیون، مددجو به مراقبت مذهبی، مراقبین بهداشت روان، گروه های حمایتی، آژانس های اجتماعی یا سازمان های مرتبط ارجاع شود. برای مددجو اطلاعات فراهم شده، کمک مداوم برای رفع نیازهای فردی فراهم می شود، شانسی برای بحث در مورد نگرانی ها و دریافت مراقبت بعدی ایجاد می شود [2] .

ثبت و گزارش


موارد زیر در پرونده بیمار ثبت می شود:

بررسی و شناخت / بررسی و شناخت مجدد

  • یافته های بررسی و شناخت، توجه به عوامل فردی همیار با موقعیت جاری، منبع ترس
  • تظاهرات ترس

برنامه ریزی

  • برنامه ریزی مراقبت، مداخلات خاص و افراد درگیر در برنامه ریزی
  • طرح آموزش بیمار

اجرا / ارزشیابی

  • پاسخ به مداخلات، آموزش و اقدامات به عمل آمده
  • دستیابی یا پیشرفت به سمت برآیندهای مورد انتظار
  • اصلاح طرح مراقبت

برنامه ترخیص

  • نیازهای بلند مدت و کسی که مسئول انجام آنها است
  • ارجاع های خاص انجام شده

منابع مورد استفاده

1. Townsend, M. C. (2011). Psychiatric Mental Health Nursing: Concepts of Care in Evidence-Based Prac- tice. 7th ed. Philadelphia: F. A. Davis.

2. Doenges, M. E., Moorhouse, M. F., Murr, A. C. (2010). Nurse’s Pocket Guide: Diagnoses, Interventions, and Rationales. 12th ed. Philadelphia: F. A. Davis.

3. Lawrence, S. (2005). When health fears are over- blown Webmd website.

4. Newfield, S. A., Hinz, M. D., Tilley, D. S., et al. (2007). Cox’s Clinical Applications of Nursing Diagnosis: Adult, Child, Women’s, Psychiatric, Gerontic, and Home Health Considerations. 5th ed. Philadelphia: F. A. Davis.

5. Lewis, M. I., Dehn, D. S. (1999). Violence against nurses in outpatient mental health settings. J Psychosoc Nurs, 37(6), 28.

6. Bay, E. J., Algase, D. L. (1999). Fear and anxiety. A simultaneous concept analysis. Nurs Diagn, 10, 103.

7. Olson, M., Sneed, N. (1995). Anxiety and therapeutic touch. Issues Ment Health Nurs, 16(2), 97.

8. Kabat-Zinn, J. (1994). Wherever You Go There You Are, Mindfulness Meditation in Everyday Life. New York: Hyperion.

9. Kidd, M. (2007). What do patients fear most? Medscape website.

10. Craig, K. J., Brown, K. J., Baum, A. (2000). Environmental factors in the etiology of anxiety. In Neuropsychopharmacology: The Fifth Generation of Progress.ACNP website

11. Charmaz, K. (1983). Loss of self: A fundamental form of suffering in the chronically ill. Sociol Health Illness, 5(2), 168–195.

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. خدمات ترجمه متون پرستار شامل ترجمه متون عمومی، ترجمه متون تخصصی، ترجمه کتاب، ترجمه مقاله در حوزه ترجمه آنلاین، ترجمه حضوری، ترجمه تلفنی؛ بویژه ترجمه فارسی به انگلیسی می باشد. ترجمه فوری و ترجمه ارزان تز را تجربه کنید و مطمئنا به همکاری ادامه خواهید داد. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. هر گونه توضیح لازم را در محل ثبت سفارش قید بفرمایید. بمناسبت افتتاح تز فعلا قیمت ها ثابت و ارزان است. از قیمت ها و کیفیت ترجمه های تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش ترجمه متون

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. برای ثبت سفارش نگارش پیش پروپوزال، نگارش پروپوزال، نگارش پایان نامه، تجزیه و تحلیل آماری پایان نامه، تهیه اسلاید پاورپوینت دفاع به لینک زیر مراجعه نمایید. توجه بفرمایید که پوسته و ظاهر سایت تغییر می کند، زمانیکه وارد ساب دامین thez.parastar.info برای ثبت سفارش می شوید. اما این ساب دامین همانطور که از نامش پیداست مربوط به وبگاه پرستار است و تحت مسئولیت وبگاه پرستار عمل می کند. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. از قیمت ها و کیفیت کار تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش پروپوزال و پایان نامه

بالای صفحه
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com