ورود کاربر

تشخیص های پرستاری نانداخستگی

طبقه بندی II: فعالیت / استراحت – کلاس 3 تعادل انرژی (00093)

تعریف: حس مداوم غرق شدن در خستگی و کاهش ظرفیت کارکرد جسمی و ذهنی به کمتر از سطح معمول همیشگی

عوامل مرتبط

روانشناختی
  • استرس، اضطراب، افسردگی
  • گزارشات مبنی بر خسته کننده بودن شیوه زندگی
محیطی
  • سروصدا، نور، رطوبت، دما
موقعیتی
  • وقایع شغلی، وقایع منفی زندگی
فیزیولوژیک
  • افزایش فعالیت جسمی؛ محرومیت از خواب
  • حاملگی، بیماری، سوء تغذیه، کم خونی
  • شرایط جسمی بد
  • [اختلال شیمی بدن (مثل داروها، ترک مواد، شیمی درمانی)]

ویژگی های مشخصه

ذهنی

  • گزارش کمبود انرژی مداوم یا شدید؛ ناتوانی در حفظ روتین ها و کارهای معمول روزانه با سطح معمول انرژی جسمی
  • گزارش احساس خستگی کردن
  • نیاز درک شده به انرژی اضافی برای انجام کارهای معمول و روتین، افزایش نیاز به استراحت
  • گزارش ناتوانی در بازیافت انرژی خود پس از یک خواب معمول
  • گزارش احساس گناه ناشی از ناتوانی در انجام مسئولیت های معمول
  • کاهش میل و قوای جنسی
  • افزایش شکایت های جسمی

عینی

  • خواب آلودگی مرضی (لتارژیک)؛ بی میلی، بی توجهی، خواب آلودگی معمولی، حال نداشتن، انرژی کم
  • به مخاطره افتادن و کاهش تمرکز
  • عدم توجه به اطراف، درون گرایی
  • کاهش عملکرد و کارکرد روزانه

نمونه کاربرد بالینی: کم خونی، کم کاری تیروئید (هیپوتیروئیدیسم)، سرطان، مولتیپل اسکلروز (MS))، بیماری لایم، سندرم پس از فلج اطفال (postpolio syndrome)، ایدز، نارسایی مزمن کلیوی، سندرم خستگی مزمن (CFS)، افسردگی

برآیندهای مورد انتظار/معیارهای ارزشیابی

نمونه NOC مرتبط

  • تاب و تحمل: ظرفیت حفظ فعالیت
  • حفظ انرژی: اقدامات فردی برای مدیریت انرژی برای شروع و ادامه فعالیت ها
  • انرژی روانی حرکتی: میل و انرژی فردی برای حفظ فعالیت های روزمره، تغذیه و ایمنی شخصی

مددجو خواهد توانست (شامل چارچوب زمانی مشخص باشد)

  • حال داشتن و بهبود انرژی خود را گزارش کند.
  • اساس خستگی و حیطه های کنترل فردی را تعیین کند.
  • فعالیت های زندگی روزمره (ADLs) خود را انجام داده و در فعالیت های مورد نظر خود در سطح توانش شرکت کند.
  • در برنامه های درمانی توصیه شده شرکت کند.

مداخلات / مراقبت های پرستاری

نمونه NIC مرتبط

  • مدیریت انرژی: تنظیم انرژی مصرفی برای درمان یا پیشگیری از خستگی و بهینه سازی عملکرد فردی
  • ارتقای ورزش: تسهیل تمرینات جسمی معمول برای حفظ یا پیشبرد سطوح بالاتر تناسب و سلامت جسمی
  • مدیریت تغذیه: کمک در تهیه یا فراهم کردن مواد غذایی مصرفی متعادل و مایعات کافی

اولویت پرستاری شماره 1: بررسی و شناخت عوامل علی / همیار:

  • وجود عارضه های جسمی یا روانشناختی مشخص شود (برای نمونه؛ حاملگی، فرآیندهای عفونی، از دست دادن خون، کم خونی، اختلالات اتوایمون [برای نمونه، مولتیپل اسکلروز، لوپوس، روماتوئید آرتریت]، تروما، سندرم درد مزمن [مثل آرتریت]، اختلالات قلبی ریوی، سرطان یا درمان های سرطان، هپاتیت، ایدز، اختلال افسردگی اساسی، وضعیت اضطرابی، سوء مصرف دارو یا مواد). با دانستن اینکه خستگی نتیجه یک اختلال و عارضه زمینه ای یا یک فرآیند بیماری است (حاد یا مزمن)؛ اینکه شرایط تشدید کننده یا مقاوم کننده خستگی فعال هستند، آیا خستگی مدت زیادی است که بدون تعیین علت وجود داشته است؛ اطلاعات مهم زیادی در مورد خستگی بیمار بدست می آید.
  • به تشخیص یا احتمال سندرم خستگی مزمن (CFS)، همچنین سندرم خستگی مزمن نقص عملکرد سیستم ایمنی (CFIDS) توجه شود. ویژگی های مشخصه و تعیین کننده لیست شده در بالا نشانگر آن است که این خستگی فراتر از احساس بی حالی و خسته بودن پس از یک روز شلوغ کاری است. این عارضه به سختی قابل مشخص کردن است، عمدتا بخاطر اینکه مطالعات مختلف CFS را به طور متفاوتی تعریف کرده اند. از آنجایی که تست و آزمون مستقیم خاصی برای تشخیص این بیماری وجود ندارد، یکی از استثناء هایی است که کنار گذاشته می شود. CFS به عنوان اختلال مجزایی (مبتلا کننده بچه ها و بالغین) تعریف شده است که توسط خستگی مزمن (اغلب خستگی عود کننده اما همیشه ناتوان کننده) مشخص می شود، خستگی که حداقل 6 ماه (و اغلب بیشتر) طول می کشد، موجب اختلال عملکرد کلی جسمی و ذهنی شخص شده و اتیولوژی مشخصی ندارد [1] .
  • به سن، جنس، مرحله تکاملی مددجو توجه شود. تعدادی از مطالعات قبلی نشانگر شیوع بیشتر خستگی در جنس مونث و زنان نسبت به مردان است و این عارضه بیشتر در افراد جوان رخ می دهد تا افراد میانسال و بزرگسال [1، 9، 10] .
  • رفاه و بهزیستی کلی مددجو را بررسی کنید – وضعیت قلبی عروقی و تنفسی، قدرت عضلانی اسکلتی، سلامت عاطفی و وضعیت تغذیه و مایعات مصرفی. عارضه زمینه ای (مثل کم خونی، نارسایی قلبی، افسردگی یا سوء تغذیه) ممکن است علت وقوع یا بدتر شدن خستگی می تواند باشد.
  • به تغییرات زندگی مددجو (برای نمونه؛ مشکل روابط، بیماری خانواده، جراحت یا مرگ، گسترش مسئولیت ها یا تقاضاهای دیگران، تضادهای مرتبط با شغل) توجه شود زیرا می تواند علت بدتر شدن سطح خستگی باشد. استرس ممکن است نتیجه سرکار داشتن با یک بیماری یا بحران موقعیتی، کار کردن با ناشناخته ها و نامعلوم ها، تلاش در برآورده کردن توقعات دیگران باشد [2] . همچنین سوگ و افسردگی می تواند انرژی بر بوده و موجب اجتناب اجتماعی و یا تعامل فیزیکی گردد که می توانستند محرک ذهن و بدن باشند. توجه: افراد مبتلا به ایدز و سالمندان بطور خاصی مستعد خستگی هستند زیرا فقدان های مهمی را تجربه می کنند که اغلب بطور منظم وجود داشته یا اساس عود کننده دارند [3، 4] .
  • الگوی خواب بیمار بررسی شود و ساعات و کیفیت خواب مشخص گردد. اختلال خواب هم همیار با خستگی است و هم می تواند از تظاهرات خستگی باشد (برای نمونه مددجوی مبتلا به درد مزمن یا افسردگی ممکن است زیاد بخوابد اما احساس سرحالی و تازگی بعد از خواب را تجربه نکند، یا ممکن است قادر به خواب رفتن یا در خواب ماندن و دوام خواب نباشد).
  • توانایی شرکت در فعالیت ها و سطح تحرک مددجو را تعیین کنید. در حالی که عارضه ها و بیماری های زیادی روی سطح انرژی و تحمل فعالیت مددجو موثر است، اگر مددجو در تمرینات و ورزش های سبک تا متوسط شرکت نکند، ممکن است صرفاً به شیوه زندگی بی حرکت و سکون عادت کرده باشد، که به نوبه خود موجب بدتر شدن اثرات بی حالی و ناتوانی ناشی از بیماری ها (خستگی مزمن یا سرطان) می شود. هرچند عارضه های خاصی وجود دارد (از قبیل مولتیپل اسکلروز یا سندرم پس از فلج) که توانایی مددجو برای انجام کارها بطور کلی کاهش می یابد (برای نمونه، در شروع راه رفتن مددجو خوب است، اما خستگی با کمی فعالیت و راه رفتن شروع می شد و مددجو چنان خسته می شود که انگار مارتون دویده است) [5، 6] .
  • رژیم دارویی و طرز مصرف آنها را بازنگری کنید. عوارض جانبی داروهای زیادی ایجاد یا تشدید خستگی است (برای نمونه؛ بتا بلوکرها، داروهای شیمی درمانی، نارکوتیک ها، سداتیوها، شل کننده های عضلات، داروهای ضد استفراغ، داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد صرع، دیورتیک ها، داروهای کاهنده سطح کلسترول، داروهای درمان ایدز و ترکیبی از داروها یا مواد).
  • عوامل روانشناختی و شخصیتی مددجو که ممکن است روی سطح خستگی گزارش شده وی موثر باشند را بررسی کنید. مددجویان مبتلا به خستگی شدید یا مزمن ممکن است مشکلاتی داشته باشند که روی میل به فعال بودن (یا کار کردن) آنها تاثیر بگذارد و نتیجه اش بیش فعالی یا کم فعالیتی باشد و یا نگرانی هایی داشته باشند که بطور ثانویه موجب شدید و غیرواقعی گزارش کردن سطح خستگی شود.
  • جنبه های مربوط به بی یاوری آموخته شده (learned helplessness) را ارزیابی کند که توسط تارک دنیا شدن مشخص می شود. می تواند موجب تشدید و تکرار یک چرخه خستگی، نقص عملکرد، افزایش اضطراب و خستگی شود.

اولویت پرستاری شماره 2: تعیین درجه خستگی / تاثیر خستگی بر زندگی مددجو:

  • از مددجو بخواهید که خستگی خود را توصیف کند و به عبارت های خاص مورد استفاده وی توجه کنید (برای نمونه؛ بی جان، خسته، بی حال، ضعیف، تنبل، زوار در رفته، خستگی کل بدن، از حال رفته). این عبارات در تصریح بیان علائم، الگوها و زمانبندی خستگی توسط بیمار کمک کننده است، که در طول زمان تغییر کرده و ممکن است طول مدت، میزان ناخوشایندی و آزار و شدت آن از شخصی به شخص دیگر متفاوت باشد [7] .
  • از مددجو بخواهید که خستگی خود را عیار بزند (با استفاده از مقیاس لیکرتی صفر تا 10 یا ابزار مشابه) و تاثیر خستگی بر زندگی و توانایی وی در انجام فعالیت های مورد نظر خود را توصیف کند. خستگی ممکن است دارای شدت متغیری باشد و اغلب با تحریک پذیری، عدم تمرکز، مشکل تصمیم گیری، مشکل داشتن با سرگرمی و تفریح، مشکلات رابطه همراه است و بنابراین سطح استرس مددجو بالا رفته و مشکلات خواب تشدید می شود [11] .
  • شدت خستگی مددجو را با استفاده از یک مقیاس شناخته شده (برای نمونه؛ مقیاس خستگی چالدر [CHFS]، بررسی و شناخت کارکردی خستگی درمان سرطان [FACT-F]، بررسی و شناخت چند بعدی خستگی [MAF]، مقیاس خود گزارشی خستگی پایپر [PFSRS]، شاخص همگانی خستگی [GFI]) بر حسب تناسب تعیین کنید. در ارزشیابی اولیه، این مقیاس ها می توانند به تعیین تظاهرات، شدت، مدت، معنی عاطفی خستگی کمک کنند. این مقیاس ها را می توان در ارزیابی های مستمر مددجو بکار گرفت تا وضعیت جاری مددجو و پاسخ وی به راهبردهای درمانی را بررسی نمود [2، 7، 8، 9، 12] .
  • قبل و بعد از فعالیت و طبق اندیکاسیون، فشار خون، ضربان قلب و ریت تنفس را چک کنید. پاسخ فیزیولوژیک بدن مددجو به فعالیت (مثل تغییر فشار خون یا ریت قلبی یا تنفسی) ممکن است نشانگر نیاز به مداخلاتی جهت بهبود سلامت قلبی و عروقی، وضعیت تنفسی و سطح عملکرد باشد. به تشخیص پرستاری ریسک عدم تحمل فعالیت برای اطلاعات بیشتر در مورد مداخلات رجوع کنید.
  • در دسترس بودن کمکی برای انجام فعالیت های روزمره، سیستم های پشتیبانی و منابع موجود قبلی و جاری مددجو را بازنگری کنید.
  • نیاز مددجو به کمک فردی یا وسایل کمکی را ارزیابی کنید. بعضی از عارضه ها و اختلالات منجر به خستگی (مثل سندرم پس از فلج) در صورت استفاده زیاد از عضلات ضعیف شده، بدتر می شوند. مددجو ممکن است از داشتن پشتیبان و کمکی سود ببرد و وسایل کمکی از قبیل عصا، بریس، صندلی برقی و مانند اینها می تواند مفید باشد [6، 7] .

اولویت پرستاری شماره 3کمک به مددجو برای سازگاری با خستگی و مدیریت محدودیت های فردی خود:

  • واقعی بودن خستگی مددجو را بپذیرید و از نادیده گرفتن یا کم تخمین زدن تاثیر آن بر کیفیت زندگی که مددجو تجربه می کند، اجتناب کنید. خستگی یک واقعیت ذهنی و غیر عینی است و اغلب ناتوان کننده است (برای نمونه؛ مددجوی مبتلا به سرطان، ایدز یا مولتیپل اسکلروز مستعد حملات مکرر خستگی شدید پس از صرف اندکی انرژی است و به دوره های ریکاوری بلند مدت تری نیاز دارد؛ مددجویی که دچار سندرم پس از فلج است اغلب اثرات تجمعی خستگی را نشان می دهد اگر نتواند دوره های فعالیت و استراحت خود را تنظیم کرده و زمان شروع نشانه های خستگی استراحت نکند) [5، 7] .
  • فعالانه به نگرانی های مددجو گوش کنید، وی را به ابراز احساسات خود تشویق کنید. از مددجو حمایت کنید و کمک لازم برای کنار آمدن با این موقعیت وحشتناک و هزینه بر بدن برایش فراهم کنید.
  • اختلال زمینه ای را در صورت امکان درمان کنید (برای نمونه؛ درمان درد، افسردگی، کم خونی، درمان عفونت ها، کاهش تعداد داروهای دارای تداخل) تا خستگی ناشی از عارضه های قابل درمان برطرف شود.
  • مددجو، نزدیکان یا مراقب وی را در برنامه ریزی طرح مراقبت شریک کنید تا نظرات، گزینه ها و کمک خود را در طرح تلفیق و همکاری کنند.
  • مددجو را تشویق کنید که فعالیت ها را در سطح توان خود انجام دهد (مثل خود مراقبتی، نشستن روی صندلی، قدم زدن 5 دقیقه ای)، هماهنگ کردن فعالیت خود با سطح انرژی خود، افزایش تدریجی سطح فعالیت را تشویق کنید. فعالیت ها و کارها را برای زمانی برنامه ریزی کنید که مددجو بیشترین انرژی را دارد تا میزان مشارکت مددجو در فعالیت ها بیشینه شود.
  • روتین های روزانه را ساختاردهی کنید و اهداف فعالیتی واقعی بینانه ای به همراه مددجو تدوین کنید؛ بخصوص زمانی که یکی از علل خستگی افسردگی است. از این طریق ممکن است تعهد مددجو به تلاش بیشتر افزایش یافته و حس اعتماد به نفس مددجو پس از رسیدن به اهداف ارتقا می یابد.
  • راه های بدیل انجام فعالیت های آشنا و روش های ذخیره و صرفه جویی انرژی را به مددجو و مراقبین وی آموزش دهید، از جمله [2، 3، 7، 8، 9] :
    • در طی انجام مراقبت ها یا کارهای روزانه بجای ایستادن بنشیند
    • سطح یا ارتفاع میز یا سطح کار خود را تنظیم کند تا از مزایای ارگونومیک انجام کار سود برده و از خم شدن و مصرف انرژی بیشتر اجتناب شود
    • بار کار را به قسمت های کوچکتر تقسیم کند و چندین بار کوچک را به جای یک بار بزرگ بردارد
    • از وسایل کمکی استفاده کند (مثل واکر یا صندلی چرخ دار، صندلی های برقی، پله برقی یا بالا بر)
    • مراحل فعالیت را قبل از شروع اقدام برنامه ریزی کند تا تمامی مواد و وسایل مورد نیاز در دسترس باشد
    • بین فعالیت مکررا استراحت های کوتاه داشته و مجددا فعالیت را ادامه دهد
    • هر گاه امکان داشت، کارها یا وظایف را به دیگران تفویض کند
    • فعالیت های خود را ترکیب و تسهیل کند
    • درخواست کمک کرده و کمک دیگران را بپذیرد
    • در صورت نیاز بگوید «نه» یا «بعداً»
  • محیطی فراهم کنید که به رفع خستگی کمک کند، از دمای یا رطوبت افراطی اجتناب کنید. دما و سطح رطوبت از عوامل شناخته شده موثر بر خستگی و زوال انرژی هستند (بخصوص در بیماران مبتلا به MS) [5] .
  • مصرف غذاهای مغذی و انرژی زا را تشویق کنید و مشاوره با متخصص تغذیه را در صورت اندیکاسیون ترتیب دهید. مصرف رژیم غذایی متعادل و مغذی با سطح مناسب پروتئین، کربوهیدرات های مرکب، ویتامین ها و مواد معدنی موجب تقویت سطح انرژی می شود. مصرف وعده های کوچک اما مکرر و غذاهایی که راحت هضم و جذب می شوند برای مبارزه با خستگی مناسب است. مقدار کافئین و قند را کاسته تا خواب و انرژی بهبود یابد [3، 7] .
  • در صورت نیاز اکسیژن مکمل تجویز شود. اگر خستگی با سطح اکسیژناسیون و مشکلات اکسیژن رسانی و گردش خون بافتی در ارتباط است، تجویز اکسیژن ممکن است موجب بهبود سطح انرژی و توانایی فعالیت مددجو شود. [به تشخیص پرستاری عدم تحمل فعالیت برای مطالعه مداخلات بیشتر رجوع شود].
  • فعالیت های تفریحی و سرگرمی فراهم کنید (برای نمونه، بازدید از دوستان و خانواده، مشاهده تلویزیون، موسیقی، انجام کار سرگرمی یا تکالیف مدرسه). مشارکت در فعالیت های خوشایند و لذت بخش می تواند تمرکز بر انرژی را بهتر و احساس بدبختی، بی حالی، بی ارزشی را کاهش دهد، احساساتی که ممکن است با خستگی همراه باشند. [به تشخیص پرستاری کمبود فعالیت های سرگرمی و انحرافی برای مداخلات بیشتر رجوع شود].
  • از کم یا زیاد برآورد کردن علائم و احساسات بیمار (شناختی و حسی) اجتناب کنید. اختلال تمرکز می تواند توانایی انسداد یا مبارزه با محرک رقیب و انحراف افکار را محدود کند.
  • به مددجو و همراهان وی در اجرای اقدامات ذخیره و صرفه جویی انرژی در دوره های زمانی بلندمدت تر کمک کنید. گرچه مددجو ممکن است هنوز خستگی را تجربه کند، بایستی سطح انرژی خود را تنظیم کرده و از مواردی مثل زیر سود ببرد:
    • (1) برنامه ریزی و سازماندهی وظایف شغلی [برای نمونه؛ تفویض، ترکیب فعالیت ها، تسهیل جزئیات، صرف انرژی برای کارهای مهم یا کارهای مطلوب مورد نظر]؛
    • (2) متعادل سازی دوره های فعالیت / استراحت؛ استراحت قبل از خسته شدن بهتر است؛
    • (3) هماهنگ کردن خود، اجتناب از تنش و فشارهای ناگهانی یا بلند مدت؛
    • (4) محدود کردن کارهایی که تنش عضلانی را افزایش می دهد، استفاده از حرکات و مکانیک مناسب و خود بدن؛
    • (5) تعدیل و اصلاح تاثیر محیط از قبیل درجه حرارت مفرط، حذف دود و بوهای مضر [2] .
  • توصیه یا اجرای روتین هایی که خواب مفید را بهبود می بخشد از قبیل:
    • ساعات خواب منظم در شب با عادات مفید قبل از خواب
    • چرت کوتاه مدت در طول روز
    • برنامه ورزش خفیف و درجه بندی شده شامل حرکات قدرتی و کششی؛ یوگا، تای چی
    • فعالیت های آرام در ساعات غروب
    • مراقبه، خیالپردازی
    • حمام گرم
    • به تشخیص پرستاری بی خوابی، تشخیص پرستاری محرومیت از خواب برای موارد بیشتر رجوع شود.
  • مددجو را در مورد مهارت های مدیریت استرس آموزش داده یا به وی پیشنهاد کنید از قبیل خیالپردازی هدایت شده، تنفس عمیق، ریلکسیشن، بازخورد زیستی یا بیوفیدبک تا بتواند با موقعیت های استرس زا کنار آمده، به آسایش وی کمک شده، بی حوصلگی، درد و احساس خستگی کاهش یابد.
  • شرکت در برنامه جامع بازتوانی تحت کمک متخصص فیزیوتراپی یا کار درمانی؛ متخصص فیزیولوژی ورزشی یا نوتوانی کمک کننده است. برنامه های مشارکتی با اهداف قابل دستیابی کوتاه مدت موجب افزایش احتمال موفقیت شده و مددجو را برای سازگاری با شیوه زندگی جدید در جهت بهبود سلامتی خویش بر می انگیزد و اعتماد به نفس مددجو به ادامه شیوه جدید زندگی را افزایش می دهد [2، 7، 8] .
  • احتمال مفید یا مناسب بودن سایر درمان ها را بحث کنید (برای نمونه؛ ماساژ، طب سوزنی، دستکاری های استئوپاتیک یا چیروپراکتیک [ماساژ و جا انداختن قولنج کمر (chiropractic)]). درمان های مکمل و درمان های بدیل ممکن است در کاهش تنش عضلانی و درد و بدینوسیله بهبود آسایش و استراحت مددجو مفید باشند.

اولویت پرستاری شماره 4: بهبود رفاه/بهزیستی مددجو (توجهات آموزش بیمار/ترخیص):

  • رژیم درمانی و ارتباط آن با عوامل علّی را شرح دهید (برای نمونه؛ بیماری جسمی یا روانی) و به مددجو و اطرافیان وی کمک کنید که رابطه بین خستگی و بیماری وی را درک کنند. پذیرش موقعیت جدید را تشویق کرده، به مددجو اجازه دهید روی یافتن راه های جدید برای زندگی با خستگی تمرکز کند.
  • به مددجو و همراهان کمک کنید طرحی برای فعالیت و ورزش در محدوده توانایی های فردی خویش تدوین کنند. احساس کنترل و تعهد به رسیدن به اهداف تدوین شده را بهبود می بخشد.
  • روی ضرورت تخصیص زمان کافی به انجام و اتمام فعالیت ها و کارها تاکید کنید. مددجو به احتمال بیشتری موفق می شود اگر که زمان کافی داشته و عجله نکند و در فواصل منظم و از قبل مشخص پیش برود.
  • راه های پایش پاسخ مددجو به فعالیت و علائم و نشانه های مهمی که بایستی به آنها توجه داشته باشد را به مددجو آموزش دهید. تغییر نبض یا ریت تنفس، بدتر شدن خستگی یا خستگی بی پایان از نشانه هایی است که مددجو بایستی فعالیت را قطع کرده، استراحت کند و دوباره فعالیت را شروع کند؛ احتمالا بایستی سرعت انجام کار خود را تعدیل کند بطوری که بتواند به انجام فعالیت ادامه دهد.
  • اقدامات بهداشتی و سلامتی کلی را تشویق کنید (مثل تغذیه خوب [شامل کاهش سطح چربی های اشباع شده و ترانس، کلسترول، نمک و قند افزوده]؛ مصرف مایعات کافی، مصرف مکمل های ویتامین و مواد معدنی و آهن در صورت لزوم).
  • مددجو را تشویق کنید تا مهارت های جرات داشتن و اولویت بندی اهداف و فعالیت ها را فرا گیرد.
  • سندرم تحلیل قوا را بحث کرده و به مددجو اقدامات لازم برای تغییر موقعیت خویش را آموزش دهد.
  • به مددجو کمک کنید رفتارهای سازشی مناسب را تعیین کند. احساس کنترل مددجو را زیاد کرده و اعتماد به نفس وی را تقویت می کند.
  • گروه های حمایتی و منابع موجود (مثل گروه های خاص عارضه، سایت های معتبر اینترنت) برای کسب اطلاعات، اشتراک تجارب، بهبود مهارت مشکل گشایی را شناسایی کنید.
  • مددجو را برای دریافت کمک در انجام روتین های مورد نیاز (مثل تغذیه یا کارهای خانه، مراقبت از حیاط، گزینه های حمل و نقل) به منابع اجتماعی موجود ارجاع کنید.
  • در صورت وجود اندیکاسیون، مددجو را برای کنار آمدن با استرسورها و اثرات شرایط موجود به مشاوره یا روانکاوی و روان درمانی ارجاع دهید.

ثبت و گزارش


موارد زیر در پرونده بیمار ثبت می شود:

بررسی و شناخت / بررسی و شناخت مجدد

  • تظاهرات خستگی و سایر یافته های بررسی و شناخت
  • درجه اختلال و تاثیر بر شیوه زندگی
  • توقعات مددجو یا همراه از توانایی ها و شرایط خاص فرد

برنامه ریزی

  • برنامه ریزی مراقبت، مداخلات خاص و افراد درگیر در برنامه ریزی
  • طرح آموزش بیمار

اجرا / ارزشیابی

  • پاسخ به مداخلات، آموزش و اقدامات به عمل آمده
  • دستیابی یا پیشرفت به سمت برآیندهای مورد انتظار
  • اصلاح طرح مراقبت

برنامه ترخیص

  • نیازهای بلند مدت و کسی که مسئول انجام آنها است
  • ارجاع های خاص انجام شده

منابع مورد استفاده

1. Cunha, B. A. (2009). Chronic fatigue syndrome. emedicine website.

2. Wax, A. (reviewer) (2012). Cancer-related fatigue. WebMD. Web medicine website.

3. Zimmerman, J. (2002). Nutrition for health and healing in HIV. ACRIA thebody website.

4. Ackley, B. J. (2010). Fatigue. In Ackley, B. J., Lad- wig, G. B. (eds). Nursing Diagnosis Handbook: An Evidence-Based Guide to Planning Care. 9th ed. St. Louis, MO: Mosby.

5. Freed, J. L. (1996). Understanding the unique role of fatigue in multiple sclerosis. National MS Society.

6. National Institute of Neurological Disorders and Stroke (NINDS). (2011). Post-Polio Syndrome Fact Sheet. NINDS website.

7. Keeney, C. E., Head, B. A. (2011). Palliative nurs- ing care of the patient with cancer-related fatigue. J Hospice Palliative Nurs, 13(5), 270– 278.

8. Veterans Health Administration, Department of De- fense. (2001). Clinical practice guidelines for the management of medically unexplained symptoms: Chronic pain and fatigue. Health quality website.

9. Tolan, R. W., Stewart, J. M. (2001, update 2011). Pediatric chronic fatigue syndrome. Electronic medicine website.

10. ter Wolbeek, M., van Doornen, L. J. P., Kavelaars, A., et al. (2006). Severe fatigue in adolescents: A common phenomenon? Pediatrics 117(6), e1078– e1086.

11. Barton-Burke, M. (2006). Cancer-related fatigue and sleep disturbances: Further research on the prevalence of these two symptoms in long-term cancer survivors can inform education, policy, and clinical practice. Am J Nurs, 106(3 suppl), 72– 77.

12. Trendall, J. (2005). Concept analysis: Chronic fa- tigue. J Adv Nurs, 32(5), 1126– 1131.

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. خدمات ترجمه متون پرستار شامل ترجمه متون عمومی، ترجمه متون تخصصی، ترجمه کتاب، ترجمه مقاله در حوزه ترجمه آنلاین، ترجمه حضوری، ترجمه تلفنی؛ بویژه ترجمه فارسی به انگلیسی می باشد. ترجمه فوری و ترجمه ارزان تز را تجربه کنید و مطمئنا به همکاری ادامه خواهید داد. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. هر گونه توضیح لازم را در محل ثبت سفارش قید بفرمایید. بمناسبت افتتاح تز فعلا قیمت ها ثابت و ارزان است. از قیمت ها و کیفیت ترجمه های تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش ترجمه متون

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. برای ثبت سفارش نگارش پیش پروپوزال، نگارش پروپوزال، نگارش پایان نامه، تجزیه و تحلیل آماری پایان نامه، تهیه اسلاید پاورپوینت دفاع به لینک زیر مراجعه نمایید. توجه بفرمایید که پوسته و ظاهر سایت تغییر می کند، زمانیکه وارد ساب دامین thez.parastar.info برای ثبت سفارش می شوید. اما این ساب دامین همانطور که از نامش پیداست مربوط به وبگاه پرستار است و تحت مسئولیت وبگاه پرستار عمل می کند. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. از قیمت ها و کیفیت کار تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش پروپوزال و پایان نامه

بالای صفحه
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com