ورود کاربر

تشخیص های پرستاری ناندادرد مزمن

طبقه بندی II: آسایش – کلاس 1 آسایش جسمی (00133)

تعریف: تجربه حسی و عاطفی ناخوشایند ناشی از آسیب حقیقی یا بالقوه بافتی یا توصیف شده به صورت چنین آسیب هایی (انجمن بین المللی مطالعه درد)؛ با بروز تدریجی یا ناگهانی با هر شدتی، از خفیف تا شدید، مداوم یا عود کننده بدون نتیجه قابل پیش بینی یا تعیین و طول مدت بیشتر از 6 ماه. [درد سیگنالی است مبنی بر اینکه در بدن اشکالی وجود دارد. درد مزمن ممکن است عود کننده باشد و به طور دوره ای ناتوان کننده (برای نمونه، درد میگرن) یا ممکن است مداوم و بی امان باشد. در حالیکه سندرم درد مزمن شامل رفتارهای اکتسابی مختلفی است، عوامل روانشناختی از اولین همیارهای بدتر شدن آن است. درد مزمن یک کلیت پیچیده است، ترکیبی از اجرای تشخیص های پرستاری دیگر از قبیل ریسک سندرم سوء مصرف، کمبود فعالیت سرگرمی و رفاهی، اختلال فرآیندهای خانوادگی، بی قدرتی، نارسایی مراقبت از خود باشد].

عوامل مرتبط

  • ناتوانی مزمن جسمی یا روانی

ویژگی های مشخصه

ذهنی

  • گزارش درد، گزارش کد شده (برای نمونه، استفاده از مقیاس درد)
  • ترس از جراحت مجدد
  • به هم خوردن توانایی ادامه فعالیت های قبلی
  • تغییر الگوی خواب، خستگی، بی اشتهایی
  • [پیش اشتغالی ذهنی با درد]
  • [جستجوی نومیدانه به دنبال راه حل ها یا درمان های دیگر برای تسکین یا کنترل درد]

عینی

  • رفتارهای حفاظتی یا گاردینگ قابل مشاهده، تحریک پذیری، بی قراری
  • ماسک صورت (برای نمونه، فقدان برق در چشم ها، قیافه خموده، حرکت ثابت یا متفرق صورت، شکلک) تمرکز بر خود
  • کاهش تعامل با مردم، افسردگی
  • آتروفی دربرگیرنده گروهی از عضلات
  • پاسخ های سمپاتیکی (برای نمونه، گرمی، سردی، تغییر وضعیت بدن، حساسیت مفرط)

نمونه کاربرد بالینی: جراحات تروماتیک، میگرن، صدمه حرکتی تکرار شونده (سندرم تونل کارپال یا کوبیتال)، آرتریت روماتوئید، نروپاتی محیطی در دیابت یا ایدز، کانسر، سوختگی ها، اندومتریوز، نورالژی، گانگرن


برآیندهای مورد انتظار/معیارهای ارزیابی

نمونه NOC مرتبط

  • کنترل درد: اقدامات فردی برای کنترل درد
  • درد: اثرات انفکاکی: شدت مشاهده شده یا گزارش شده اثرات بر هم زننده درد مزمن بر عملکرد روزمره
  • درد: پاسخ روانشناختی مضر: شدت مشاهده یا گزارش شده پاسخ های شناختی یا عاطفی به درد جسمی

مددجو خواهد توانست (شامل چارچوب زمانی مشخص باشد)

  • تسکین یا کنترل درد یا ناراحتی خود را به زبان آورده یا نمایش دهد (سرنخ های غیر کلامی).
  • تشخیص پویایی های بین فردی و خانوادگی و تعاملاتی که روی مشکل درد تاثیر دارند را بیان کند.
  • اصلاح رفتاری شیوه زندگی خود و استفاده مناسب از مداخلات درمانی را نمایش دهد.
  • افزایش حس کنترل و ارتقای لذت بردن از زندگی را به زبان آورد.

نمونه NIC مرتبط

  • سازگاری خانواده: اقدامات خانواده برای مدیریت استرسورهایی که بر منابع خانواده مالیات وارد می کند.

خانواده/همراهان خواهند توانست (در قالب زمانی مشخص)

  • در برنامه مدیریت درد شرکت کنند. (به تشخیص پرستاری آمادگی برای سازگاری خانوادگی پیشرفته رجوع شود).

مداخلات / مراقبت های پرستاری

نمونه NIC مرتبط

  • درمان درد: تسکین درد یا کاهش درد به سطحی که برای بیمار قابل قبول است.
  • مدیریت داروها: تسهیل استفاده ایمن و موثر از داروهای تجویز شده و بدون نسخه
  • آرامبخشی: استفاده از تکنیک هایی برای تشویق و افزایش آرامبخشی با هدف کاهش علائم و نشانه های نامطلوب از قبیل درد، تنش عضلانی یا اضطراب

اولویت پرستاری شماره 1: بررسی و شناخت عوامل اتیولوژیک / تشدید کننده:

  • عوامل همیار شناسایی شوند (برای نمونه؛ ترومای عضلانی اسکلتی دارای اثر بلند مدت، پانکراتیت مزمن، سرطان ها، پوکی استخوان، نوروپاتی های محیطی ناشی از اختلالاتی از قبیل دیابت یا ایدز، فیبرومیالژی، سندرم استفاده مفرط از قبیل تاندونیت، کمر درد مکانیکی، تنگی ستون فقرات، آمپوتاسیون، اختلالات ادراری تناسلی، بیماری اولسر، آندومتریوز، بیماری قلبی عروقی، گردش خون ضعیف، آرتریت، میگرن عود کننده، اختلالات دو قطبی، افسردگی، اختلالات شخصیت). این اختلالات می توانند موجب درد یا بدتر شدن دردی شوند که بیشتر از 6 ماه ادامه دارد [2، 8] .
  • کمک در تست های تشخیصی، از قبیل ارزیابی های فیزیکی، نورولوژیک، سایکولوژیک (برای نمونه؛ پرسشنامه شخصیت چند فازی مینه سوتا [MMPI]، پرسشنامه درد، مصاحبه روانی). سندرم درد مزمن (CPS) یک مشکل رایج است که چالش بزرگی برای مراقبین بهداشتی است زیرا دارای تاریخچه پیچیده، اتیولوژی نامشخص، پاسخ ضعیف به درمان است. پاتوفیزیولوژی آن چند فاکتوری است و عده ای معتقدند سندرم درد مزمن یک سندرم رفتاری اکتسابی است که با محرک های اضطراب آور شروع می شود و موجب درد می شوند و سپس به طریقی به صورت داخلی یا خارجی تقویت مجدد می شود [2] .
  • عناصر عاطفی/جسمی موقعیت فرد را بررسی کنید. افراد مبتلا به سندرم های روانشناختی خاص (از قبیل افسردگی اساسی، اختلال جسمی سازی، هیپوکندریاز) مستعد ابتلا به سندرم درد مزمن هستند. شرایط دردناک زیادی موجب پاسخ عاطفی شده یا پاسخ عاطفی را تشدید می کنند (برای نمونه، افسردگی، ترک، آژیتاسیون، عصبانیت) که در طول زمان بدتر می شود. درد بلند مدت مقاوم (و یا داروهای مسکن) ممکن است به طور ناخود آگاه برای اجتناب از موقعیت های ناخوشایند مصرف شود یا برای تسکین عواطف یا مسئولیت ها (برای نمونه، گناه، عصبانیت، ترس از کار، مسائل جنسی یا روابط) استفاده شود [2، 6] .
  • به کانون کنترل مددجو (درونی یا بیرونی) توجه شود. افراد دارای کانون کنترل بیرونی ممکن است مسئولیت درمان و مدیریت درد خود را قبول نکرده یا خیلی کم مسئولیت پذیر باشند.
  • عوامل فرهنگی مرتبط موثر بر پاسخ به درد را تعیین کنید. درد به شیوه های مختلفی پذیرفته و ابراز می شود (برای نمونه، بلند آه کشیدن یا تحمل درد در سکوتی تو دار)، عده ای ممکن است علائم خود را بزرگ کنند تا دیگران را به واقعی بودن درد قانع کنند، یا ممکن است باور داشته باشند که رنج بردن در سکوت به آنها در خلاصی از گناهان گذشته کمک می کند [3] .
  • به جنسیت و سن مددجو توجه شود. بین زنان و مردان در درک یا پاسخ به درد تفاوت وجود دارد. اغلب درد بچه ها، اقلیت های قومی، افراد مبتلا به اختلال شناختی کم برآورد شده یا کم درمان می شود. مطالعات اخیر حاکی از وجود شمار زیادی از مددجویان کودک مبتلا به درد مزمن است که روی عملکرد تحصیلی و مدرسه رفتن آنها تاثیر داشته است [11] . در حالی که اختلالات دردناک مزمن (از قبیل آرتریت) و بیماری ها (مثل سرطان) در سالمندان رایج است، ممکن است تمایلی به گزارش درد خود نداشته باشند [4] .
  • سابقه مصرف داروهای مسکن یا نارکوتیک ها در گذشته و حال و استفاده از داروهای تجویز نشده (همچنین الکل) را ارزیابی کنید. سرنخ هایی در مورد گزینه های استفاده شده یا اجتناب شده فراهم کرده، نیاز به تغییر رژیم درمانی و همچنین احتمال نیاز به برنامه سم زدایی را مشخص می کند.

اولویت پرستاری شماره 2: تعیین پاسخ مددجو به موقعیت درد مزمن:

  • رفتار درد ارزیابی شود، به تجربه درد گذشته و اخیر توجه شود، از مقیاس یا یاداشت درد استفاده کنید، اثرات کارکردی و عوامل روانشناختی بررسی شوند. رفتارهای درد می تواند شامل رفتارهایی باشد که در درد حاد دیده می شود (مثل گریه کردن، حالت چهره، ترک، کاهش تمرکز)، اما ممکن است رفتارهای دیگر نیز دیده شود (برای نمونه، قصه کردن شکایات، افسردگی، سوء مصرف دارو). شکایت از درد ممکن است بزرگ نمایی شود زیرا درک مددجو این است که گزارش درد وی را باور ندارند یا معتقد است که مراقب گزارش درد وی را سبک می گیرد [12] .
  • بررسی و شناخت جامع مشکل درد انجام داده، به طول مدت درد، مشاوره های انجام شده، درمان های دریافت شده (شامل درمان های مکمل/بدیل) توجه شود. پاتوفیزیولوژی درد مزمن چند فاکتوری است. اگر مشکل منجر به درد مقاوم فیزیولوژیک و لاعلاج باشد (برای نمونه، سرطان ترمینال)، تمامی تشخیص ها و درمان ها ممکن است تحلیل رفته، و درمان درد به هدف اولیه و اصلی تبدیل شود. اگر درمان طبی وضعیت منجر به درد مداوم باشد (برای نمونه؛ تنگی کانال نخاعی، پانکراتیت، آندومتریوز، آرتریت)، مشاوره با متخصص ممکن است در یافتن درمان های علاجی یا تسکینی مفید باشد. اگر درد بدون اتیولوژی روشن یا بی وقفه وجود داشته باشد، تکنیک های بازتوانی پیچیده ممکن است لازم باشد، که شامل الحاق درمان های جسمی، شغلی، روانی و رفاهی باشد [1، 2] .
  • به تاثیر درد بر شیوه زندگی توجه شود. اثرات اصلی درد مزمن بر زندگی مددجو می تواند شامل خلق افسرده، خستگی، کاهش یا افزایش وزن، اختلالات خواب، کاهش فعالیت و قوای جنسی، استفاده افراطی از داروها و الکل، رفتار وابسته، بی ثباتی ظاهر خارج از حدود متناسب اختلال باشد [2، 4، 12] .
  • درجه سوء تطابق شخصی مددجو از قبیل گوشه گیری، عصبانیت، تحریک پذیری، از دست دادن کار یا استخدام، غیبت از مدرسه را بررسی کنید. درد مزمن موجب کاهش توانایی سازگاری مددجو شده و رفاه و سلامت روانی وی را بمخاطره می اندازد، اغلب نتیجه اش مشکلاتی در روابط و کارکردهای زندگی روزمره است [11، 12] .
  • مسئله بهره ثانویه در مددجو/همراهان وی را تعیین کنید (برای نمونه، اتکای مالی یا جبران بیمه، نگرانی حقوقی، زناشویی یا خانوادگی، مسائل درس و کار)، که ممکن است در صورت وجود شکاف بین دیسترس ادعا شده و یافته های عینی یا فقدان همکاری در طی ارزیابی و رعایت رژیم درمانی تجویز شده مشاهده گردد [5] .
  • به در دسترس بودن و استفاده از منابع شخصی و اجتماعی توجه شود. مددجو/همراهان ممکن است به چیزهایی (از قبیل تجهیزات، منابع مالی، تعلیم شغلی، خدمات امانی یا قرار گرفتن در تسهیلات بازتوانی) برای اداره شرایط دردناک و یا نگرانی ها و مشکلات مرتبط با اختلال موجود، نیاز داشته باشند.
  • در صورت اندیکاسیون بازدید از منزل انجام شود، عواملی از قبیل ایمنی مددجو، تجهیزات، نور کافی یا تعامل خانواده را مشاهده کنید تا تاثیر محیط خانه بر مددجو مشخص شده و تغییراتی که ممکن است در بهبود زندگی مددجو مفید باشند را تعیین نمایید (برای نمونه، وجود لوله دستگیره برای حمام و راهروها، در های پهن تر، شیب بجای پله، کمک به فعالیت های زندگی روزمره، خانه داری، کار در حیاط منزل).
  • درد را به عنوان یک مسئله واقعی پذیرفته و بررسی کنید، همچنین ظاهری بخود نگیرید که نشانگر عدم باور رنج کشیدن مددجو باشد. انتقال نگرش درک همراه همدردی مددجو دیسترس را کاهش داده و اثر مفیدی بر درک مددجو از سلامتی و بهداشت دارد.

اولویت پرستاری شماره 3کمک به مددجو در کنار آمدن با درد:

  • مددجو را به شرکت در طرح مدیریت درد بین شغلی تشویق کنید. تیم جامع می تواند شامل پزشک متخصص، فیزیوتراپیست، درمانگر حرفه ای، فیزیکی، رفاه و سرگرمی، شغلی ، درمانگر عاطفی یا رفتاری برای تبیین مسائل پیچیده حل نشده حول درد، تدوین اهداف تسکین درد، تدوین طرح درمان و ارزیابی فردی باشد. درمان ها می تواند شامل داروهای خوراکی تسکین درد یا برچسب های پوستی، تزریق بلوکه کردن عصب، پمپ جایگذاری شده، ماساژ و سایر درمان های دستی، همچنین مشاوره و برنامه های تمرین در منزل باشد [8] .
  • اهداف مدیریت درد را بحث کرده و توقعات مددجو را با واقعیت مرور کنید، زیرا ممکن است شرایط چنین باشد که حالا که نمی توان درد را به طور کامل برطرف کرد، می توان آن را به طور چشمگیری کاهش داده یا به درجاتی اداره کرد که مددجو بتواند در فعالیت های دلخواه یا فعالیت های زندگی خود شرکت کند، کیفیت زندگی وی بهبود یابد [8] .
  • پویایی های فیزیولوژیک تنش و اضطراب و تاثیر آنها بر درد را بحث کنید.
  • مددجو را به استفاده از مسکن ها طبق اندیکاسیون تشویق کنید. داروها ممکن است به شکل قرص، مایع، مکیدنی، تزریقی، برچسب جلدی، شیاف در دسترس باشند. داروهای مختلف یا ترکیبی از داروها ممکن است استفاده شود از قبیل مخدرها، غیر مخدرها، داروهای مکمل (از قبیل شل کننده های عضلانی، ضد تشنج ها، ضد افسردگی ها، مهار کننده های بازجذب سروتونین و نور اپی نفرین [SNRIs]) تا درد مقاوم بیمار درمان شود، بطوری که مددجو تسکین درد را تجربه کرده و سطح فعالیت وی افزایش یابد [1، 2، 8، 12] .
  • داروی یکنواخت و کافی برای تسکین درد، متناسب برای فرد، بخصوص کسی که روند کم درمان شدن دارند (برای نمونه، سالمندان، مبتلایان به اختلال شناختی، افراد مبتلا به درد عمرانه، مبتلایان به سرطان ترمینال)؛ تجویز کنید. ممکن است لازم باشد که داروها به صورت ساعتی تنظیم شوند (به شکل مصرف در صورت نیاز تجویز نشوند)، دوز دارو بالا یا پایین برده شود، برای تسکین مطلوب درد در عین مدیریت عوارض جانبی، رژیم دارویی اصلاح شود [7] .
  • مداخلات غیر دارویی، روش های کنترل درد (برای نمونه، اعمال سرما یا گرما، شل سازی پیشرونده عضلات، بازخورد زیستی، تنفس عمیق، مراقبه، خیالپردازی بصری یا هدایت شده، تصحیح قامت و وضعیت قرار گیری، تمرینات تقویت عضلات، آب درمانی، تحریک الکتریکی، ماساژ، لمس درمانی) را برای دستیابی به آسایش، پیشبرد بهبودی، کاهش وابستگی به مسکن ها بکار گرفته یا توصیه کنید [9] .
  • سوء مصرف داروها را با مددجو یا همراه وی بحث کرده و در صورت نیاز به مشاور یا مداخلات دیگر ارجاع دهید، زمانی که اعتیاد مشهود بوده یا به اعتیاد شک داشتید که با بهزیستی مددجو تداخل دارد. بیشتر مردم (اگر از قبل مشکل اعتیاد مواد یا الکل یا داروها نداشته باشند) به داروهای ضد درد معتاد نمی شوند، حتی زمانی که به صورت بلند مدت مصرف شوند. این افراد دارو را برای رسیدگی به امورات زندگی خود مصرف می کنند. معتادان ممکن است سطح درد خود و فعالیت های زندگی خود را بد نشان داده تا به داروهای مسکن دسترسی پیدا کنند یا بطور پیش رونده ای دوزهای بالاتری از دارو بگیرند، این افراد به ارزیابی و مداخلات خاص نیاز دارند [1، 2، 5] .
  • به خانواده در تدوین برنامه راهبردهای سازشی (برای نمونه، فعال ماندن حتی زمانی که تعدیل فعالیت ها لازم باشد، شیوه زندگی سالم خود را حفظ کنند) کمک کنید. تقویت مجدد مثبت، تشویق مددجو به استفاده از خود کنترلی می تواند به تمرکز انرژی وی بر انجام فعالیت های با بهره وری بالاتر کمک کند [10] .
  • محدود کردن توجه به رفتارهای درد را در صورت تناسب تشویق کنید (برای نمونه؛ بحث در مورد درد در زمان های خاص، یا پذیرش درد به صورت «متاسفم که درد شما امروز برگشته است، اما بایستی سر کلاس بروی»، یا بطور فعال مهارت های آرامبخشی یا سازشی را تمرین کند). تمرکز بر درد کاسته می شود، بخصوص اگر مددجو برای رسیدن به نفع ثانویه خیلی به درد متکی باشد یا به داروها معتاد باشد [6] .
  • مددجو را به استفاده از جملات تاکیدی مثبت تشویق کنید: «من در حال بهبود هستم»، «من آرام هستم»، «من زندگی ام را دوست دارم». از مددجو بخواهید که نسبت به گفتمان درونی – بیرونی خود آگاه باشد. در صورت وقوع افکار منفی بگوید «کنسل». تفکر منفی می تواند احساسات ناامیدی را بدتر کرده، و جایگزینی این افکار با افکار مثبت در مدیریت بهتر درد مفید است.
  • تحریک سمت راست مغز با فعالیت هایی از قبیل عشق، خنده و موزیک را تشویق کنید. این اقدامات می توانند موجب آزاد شدن آندروفین ها شده، احساس رفاه و بهزیستی را تقویت کنند.
  • استفاده از نوارهای زیر آستانه ای را برای دور زدن بخش منطقی مغز توسط تقویت آن را تشویق کنید. «من به شخص خیلی راحت و ریلکس تری تبدیل می شوم»، «آرام و ریلکس بودن برای من خوب است».
  • از آرامبخش ها، نارکوتیک ها و مسکن ها به طور متناوب استفاده کنید. این داروها از نظر جسمی و روانی اعتیاد آور هستند و موجب وقفه خواب، بخصوص تداخل با مرحله REMعمیق خواب می شوند. اگر داروهای زیادی اخیرا مصرف کرده است، ممکن است به سم زدایی نیاز داشته باشد.
  • نسبت به تغییر سطح درد هوشیار باشید زیرا ممکن است نشانگر وقوع مشکل جسمی جدید یا وقوع عوارض دارویی و درمان باشد.

اولویت پرستاری شماره 4: بهبود رفاه و بهزیستی مددجو (ملاحظات آموزش بیمار/ترخیص):

  • هدایت پیش بینی شده برای مددجویان مبتلا به اختلالی که درد در آن شایع است، فراهم کنید، و آنها را در مورد زمان، مکان و چگونگی طلب مداخله یا درمان آموزش دهید.
  • پتانسیل تاخیر رشد کودک مبتلا به درد مزمن را بحث کنید. سطح اخیر عملکرد مددجو را شناسایی کرده و توقعات مناسب از بچه را مرور کنید.
  • مددجو یا همراه وی را در مورد تجویز داروها آموزش دهید، از جمله استفاده از پمپ های مسکن کنترل شونده توسط بیمار (PCA)، در صورت اندیکاسیون. استفاده ایمن از مسکن ها و عوارض جانبی مستلزم درمان در منزل (برای نمونه یبوست) یا عوارض جانبی مستلزم مداخله طبی (برای نمونه، عوارض جانبی احتمالی) را مرور کنید. آموزش مناسب طریقه درمان درد در منزل موجب افزایش صحت و ایمنی تجویز دارو می شود.
  • اعضای خانواده و همراهان را به یادگیری مراقبت در منزل تشویق و کمک کنید. ماساژ و سایر روش های غیر دارویی درمان درد از طریق کاهش سطح درد و افزایش ارتقای همبستگی و پشتیبانی و تنها نبود مددجو، برای مددجو مفید است.
  • اقدامات و اعتقادات بومی و سنتی مطلوب را در رژیم درمانی در صورت امکان بگنجانید. نشان داده شده است که رعایت طرح درمانی مدیریت درد را ارتقا می بخشد [12] .
  • تهدیدهای بالقوه روش ها و درمان های غیر طبی تایید نشده را شناسایی و بحث کنید.
  • به مددجو و همراهان وی روش بهبودی از طریق ایجاد احساس کنترل درونی، پذیرش مسئولیت درمان خود، بدست آوردن اطلاعات و ابزارهایی برای پیشبرد مدیریت درد را آموزش دهید.
  • به مددجو و همراهان وی توصیه کنید زمانی را برای خودشان در نظر بگیرند. فرصتی برای تفکر و سازماندهی اقدامات و زندگی فعلی فراهم می سازد.
  • علایق و آرزوهای مددجو از یک درد لاعلاج و مدیریت درد پایان زندگی را طریق هدایت پیشرو بیان کنید تا به آنها در رسیدگی و لحاظ کردن نیازهای مددجو کمک کند [7] .
  • گروه های حمایتی و منابع موجود در جامعه که به رفع نیازهای فرد کمک می کنند را شناسایی کنید. استفاده مناسب از منابع می تواند به کاهش الگوی منفی انجام بیش از حد فعالیت های سنگین و بعد گذراندن چندین روز در تخت برای تجدید قوا کمک می کند.
  • در صورت نیاز به مشاور ارجاع دهید (برای نمونه، فرد، خانواد، زناشویی درمانی؛ کلاس های اثربخشی والدین). وجود درد مزمن روی تمامی روابط و پویایی های خانواده تاثیر می گذارد.
  • برای اطلاعات بیشتر به تشخیص های پرستاری تهدید سازگاری خانوادگی، سازگاری ناموثر رجوع شود.

ثبت و گزارش


موارد زیر در پرونده بیمار ثبت می شود:

بررسی و شناخت / بررسی و شناخت مجدد

  • هریک از یافته ها، از جمله مدت مشکل، عوامل خاص همیار، مداخلات استفاده شده قبلی و جاری
  • درک از درد، تاثیر بر شیوه زندگی، توقعات از رژیم درمانی
  • کانون کنترل و عقاید و باورهای فرهنگی موثر بر پاسخ به درد
  • پاسخ خانواده و عزیزان به مددجو و حمایت از تغییرات
  • در دسترس بودن و استفاده از منابع

برنامه ریزی

  • طرح مراقبت و افراد درگیر در برنامه ریزی
  • برنامه آموزش

اجرا / ارزشیابی

  • پاسخ به مداخلات، آموزش و اقدامات به عمل امده
  • دستیابی یا پیشرفت به سمت برایندهای مورد انتظار
  • اصلاح طرح مراقبت

برنامه ترخیص

  • نیازهای بلند مدت و کسی که مسئول انجام آنها است
  • ارجاع های خاص انجام شده

منابع مورد استفاده

1. Farkas, H. (2011). Chronic pain. Retrieved March 2012 from http://www.emedicinehealth.com.

2. Singh, M. K., Patel, J., Gallagher, R. M. (2012). Chronic pain syndrome. Retrieved March 2012 from http://emedicine.medscape.com.

3. Narayan, M. C. (2010). Culture’s effects on pain assessment and management. AJN, 110(4), 38– 48.

4. The management of persistent pain in older persons. (2002). J Am Geriatr Soc, 50(6 suppl), S205– S224.

5. Bienenfeld, D. (2010). Malingering. Retrieved March 2012 from http://emedicine.medscape.com.

6. Spratt, E. G., Ibeziako, P. I., DeMaso, D. (2012). Somatoform disorder. Retrieved March 2012 from http://emedicine.medscape.com.

7. American Medical Directors Association (AMDA). (2009). Pain management in the long-term care set- ting. Retrieved March 2012 from http://www.guideline.gov .

8. D’Arcy, Y. (2005). Conquering PAIN: Have you tried these new techniques? Nursing, 35(3), 36– 41.

9. Lark, S. (2005). The 21-day arthritis and pain miracle. Lark Letter: A Woman’s Guide to Optimal Health and Balance, Special Report.

10. Warms, C. A., Marshal, J. M., Hoffman, A. J. (2006). There are a few things you did not ask about my pain: Writing in the margins of a survey questionnaire. Rehabil Nurs, 30(6), 248– 256.

11. Parkins, J. M., Gfrorer, S. D. (2009). Chronic pain: The impact on academic, social, and emotional functioning. National Association of School Psychologists: Communique, 38(1), 24– 25.

12. Institutes for Clinical Systems Improvement (ICSI). (2009). Assessment and management of chronic pain. Retrieved July 2011 from http://www.guideline.gov.

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. خدمات ترجمه متون پرستار شامل ترجمه متون عمومی، ترجمه متون تخصصی، ترجمه کتاب، ترجمه مقاله در حوزه ترجمه آنلاین، ترجمه حضوری، ترجمه تلفنی؛ بویژه ترجمه فارسی به انگلیسی می باشد. ترجمه فوری و ترجمه ارزان تز را تجربه کنید و مطمئنا به همکاری ادامه خواهید داد. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. هر گونه توضیح لازم را در محل ثبت سفارش قید بفرمایید. بمناسبت افتتاح تز فعلا قیمت ها ثابت و ارزان است. از قیمت ها و کیفیت ترجمه های تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش ترجمه متون

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. برای ثبت سفارش نگارش پیش پروپوزال، نگارش پروپوزال، نگارش پایان نامه، تجزیه و تحلیل آماری پایان نامه، تهیه اسلاید پاورپوینت دفاع به لینک زیر مراجعه نمایید. توجه بفرمایید که پوسته و ظاهر سایت تغییر می کند، زمانیکه وارد ساب دامین thez.parastar.info برای ثبت سفارش می شوید. اما این ساب دامین همانطور که از نامش پیداست مربوط به وبگاه پرستار است و تحت مسئولیت وبگاه پرستار عمل می کند. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. از قیمت ها و کیفیت کار تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش پروپوزال و پایان نامه

بالای صفحه
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com