ورود کاربر

تشخیص های پرستاری نانداتغذیه ناموثر با شیر مادر (تغذیه پستانی ناموثر)

طبقه بندی II: روابط نقش – کلاس 1 نقش های مراقب (00104)

تعریف: نارضایتی یا سختی که مادر، نوزاد یا بچه در فرآیند شیردهی با پستان (تغذیه پستانی) تجربه می کنند.

عوامل مرتبط

  • نارس بودن [نارس تاخیری (تولد در هفته های 35 تا 37)]
  • ضعف رفلکس مکیدن نوزاد
  • آنومالی نوزاد [شکاف کام / شکاف لب، سندرم داون، آنکیلوگلوسیا (ankyloglossia) یا گنگ (زبان بسته)]
  • تغذیه غذای مکمل با پستانک به نوزاد
  • اضطراب یا دوسو گرایی مادر
  • کمبود آگاهی
  • سابقه قبلی شکست شیردهی با پستان
  • متوقف شدن تغذیه با پستان
  • عدم پشتیبانی همسر یا خانواده
  • آنومالی پستان مادر، سابقه جراحی پستان [عفونت ها]

ویژگی های مشخصه

ذهنی

  • عدم رضایت از فرآیند تغذیه با پستان
  • زخم مقاوم نوک پستان فراتر از هفته اول شیردهی با پستان
  • تخلیه ناکافی هر پستان در هر بار تغذیه
  • تولید ناکافی شیر یا برداشت اشتباه از ناکافی بودن شیر پستان

عینی

  • نداشتن فرصت کافی برای تغذیه نوزاد با پستان
  • ناتوانی نوزاد در گرفتن صحیح پستان مادر، گرفتن ناپایدار پستان مادر
  • چسبیدن یا گریه کردن نوزاد بر روی پستان، مقاومت در مقابل دهان گرفتن پستان
  • شلوغ یا گریه کردن نوزاد در طی یک ساعت اول پس از تغذیه با شیر مادر، آرام نشدن با سایر اقدامات و روش ها
  • فقدان نشانه قابل مشاهده ترشح اکسی توسین
  • عدم افزایش وزن نوزاد، کاهش وزن مداوم نوزاد

نمونه کاربرد بالینی: نارس بودن نوزاد، شکاف کام / شکاف لب، آنکیلوگلوزیا (دو لبه بودن زبان)، سندرم داون، سوء رفتار با بچه یا نادیده گرفتن بچه، قصور در کامیابی، بیماری ها یا عفونت های پستان


برآیندهای مورد انتظار/معیارهای ارزیابی

نمونه NOC مرتبط

  • آگاهی: تغذیه با پستان: میزان درک و فهم منتقل شده در مورد شیر دهی و تغذیه نوزاد با شیر پستان مادر
  • تثبیت شیردهی با پستان: مادر [یا] نوزاد: برقراری پیوند مناسب مادر با نوزاد برای مکیدن از سینه مادر و تغذیه در طی سه هفته اول تغذیه با شیر مادر. پیوند نوزاد با مادر و مکیدن سینه مادر برای تغذیه در طی سه هفته اول شیر دهی با پستان.
  • حفظ و ابقای شیردهی با پستان: تداوم شیردهی با پستان و جلوگیری از قطع تغذیه نوزاد / نوپا با پستان.

مددجو خواهد توانست (شامل چارچوب زمانی مشخص باشد)

  • درک و فهم خود از عوامل سببی یا همیار را بیان کند.
  • تکنیک بهبود تجربه شیردهی با پستان را نمایش دهد.
  • مسئولیت تغذیه موثر با شیر پستان را بپذیرد
  • به رضایت دوطرفه از رژیم تغذیه با شیر پستان دست یافته و نوزاد از تغذیه راضی باشد، افزایش وزن مناسب باشد و خروجی ادرار و مدفوع نوزاد در دامنه نرمال باشد.

مداخلات / مراقبت های پرستاری

نمونه NIC مرتبط

  • کمک در تغذیه با پستان: نومادر برای تغذیه نوزاد خود با شیر پستان خود آماده شود.
  • مشاوره شیردهی: از فرآیند کمک کردن تعاملی برای کمک به حفظ شیردهی موفق با پستان استفاده شود.
  • گروه حمایتی: از محیط گروهی برای عرضه حمایت عاطفی و اطلاعات بهداشتی و سلامتی به اعضا استفاده نماید.

اولویت پرستاری شماره 1: شناسایی و تعیین عوامل سببی/همیار در مادر:

  • دانش و آگاهی مددجو در مورد تغذیه با پستان و میزان آموزش دریافت شده قبلی وی بررسی شود. اطلاعات مبنا برای تعیین نیازهای آموزشی و مراقبتی و برنامه ریزی طرح مراقبت فراهم می شود [1، 7] .
  • بحث در مورد تجارب شیردهی با پستان قبلی و فعلی را تشویق کنید. نیازهای جاری و مشکلات مواجه شده در حین ایجاد طرح مراقبتی مشخص می شود [5] .
  • به تجربه ناخوشایند و بدون رضایت قبلی توجه شود (خودش یا دیگران). اغلب مشکلات و قصه های حل نشده گفته شده توسط دیگران ممکن است موجب شک در مادر در مورد موفقیتش در شیر دادن به نوزاد می شود [1] .
  • معاینات فیزیکی انجام داده، به ظاهر پستان و نیپل، عدم تقارن مشخص و چشمگیر پستان ها، تورفتگی یا تخت بودن مشهود نیپل ها، کم بزرگ شدن یا بزرگ نشدن پستان ها در طی حاملگی توجه شود. مشکلات موجود که ممکن است با تغذیه موفق نوزاد با شیر پستان تداخل داشته باشد را مشخص کرده، فرصتی برای تصحیح آنها در صورت امکان فراهم می شود [1، 7] .
  • اولیه بودن (برای نمونه، کمبود پرولاکتین مادر/ پایین بودن سطح پرولاکتین سرم، ناکافی بودن بافت غدد شیری، جراحی پستان که به نیپل آسیب زده باشد، بی عصبی هاله نوک پستان، اختلالات هیپوفیز) یا ثانویه بودن (برای نمونه؛ زخم نوک پستان، تندی و بزرگی شدید پستان، مسدود شدن مجاری شیری، ماستیت، مهار رفلکس ترشحی، جدایی مادر/نوزاد همراه با وقفه تغذیه) علت شکست شیردهی با پستان را تعیین کنید. شکست اولیه لاعلاج بوده و طرح بدیل و جایگزینی برای تغذیه نوزاد لازم است چیده شود. شکست ثانویه قابل درمان بوده بنابراین تلاش های تغذیه با شیر پستان می تواند موفقیت آمیز باشد [5] . توجه: زنان چاق و وزن بالا به ترتیب 2.5 و 3.6 برابر کمتر از زنان عادی در شروع شیردهی پستان موفقیت دارند [9] .
  • به تاریخچه حاملگی، وضع حمل و زایمان (واژینال یا سزارین)، سایر جراحی های اخیر یا جاری، مشکلات طبی از قبل موجود (برای نمونه؛ دیابت ملیتوس، اختلالات تشنجی، بیماری قلبی، یا وجود معلولیت) و همچنین مادر خوانده بودن و به فرزند خواندگی گرفتن نوزاد توجه شود. در حالی که بعضی از بیماری ها و اختلالات مانع شیردهی با پستان می شود و طرح جایگزینی برای تغذیه نوزاد لازم است؛ سایر اختلالات و بیماری ها به طرح خاصی برای پایش و درمان بیماری زمینه ای نیاز دارند تا از موفقیت و اثربخشی تغذیه با شیر پستان اطمینان حاصل شود [5] .
  • سیستم حمایتی مادر و حضور و پاسخگویی همراهان و خانواده، خانواده گسترده و دوستان را تعیین کنید. پدر نوزاد و جد مادری (علاوه بر مراقبین بهداشتی مراقبت کننده) از عوامل مهمی هستند که روی موفقیت تغذیه نوزاد با شیر مادر تاثیر دارند [8]. داشتن حمایت و پشتیبانی کافی موجب تقویت شانس موفقیت تغذیه با شیر مادر می شود. نگرش منفی و تفسیر های منفی اطرافیان با تلاش مادر تداخل داشته و ممکن است موجب شوند که مددجو تلاش های تغذیه با شیر پستان را رها کند [5] .
  • از سن مادر، تعداد بچه ها در خانه، نیاز به بازگشت به کار یا مدرسه اطمینان حاصل کنید. این عوامل ممکن است دارای تاثیر قاطعی بر میل به شیردهی با پستان هستند. ناپخته بودن ممکن است روی مادر تاثیر گذاشته و از شیر دادن به بچه اجتناب کند با این اعتقاد که کار راحتی نیست، یا مادر کم سن و ناپخته ممکن است نسبت به نیازهای نوزاد خود بی توجه باشد. استرس مسئولیت سایر بچه ها یا نیاز به عودت به محل کار می تواند بر توانایی اداره موثر شیردهی با پستان تاثیر بگذارد، اینگونه مادرها به پشتیبانی و اطلاع رسانی برای موفقیت شیردهی نیاز دارند [6] .
  • احساسات مادر را تعیین کنید (برای نمونه؛ ترس، اضطراب، دو سو گرایی، افسردگی، عدم رضایت). نشانگرهای وضعیت عاطفی زمینه ای مادر هستند که ممکن است حاکی از نیاز به مداخله و ارجاع باشند [1] .
  • از توقعات فرهنگی یا تضادهای فرهنگی مربوط به تغذیه با شیر مادر و اعتقادات و رسومات مربوط به شیردهی، تکنیک های ترشح شیر، غذاهای مورد علاقه مادر اطمینان حاصل کنید. رسومات ممکن است متفاوت باشند اما پست نیستند. برای مثال، در بسیاری از فرهنگ ها از قبیل مکزیکی آمریکایی ها، ناواژو (Navajo)، ویتنامی ها، آغوذ مادر به نوزاد داده نمی شود. فقط زمانی مداخله ضرورت پیدا می کند که رسم یا اعتقاد فرهنگی به نوزاد آسیب وارد کند [1، 3، 8] .
  • به عقاید غلط یا سوء برداشت ها بخصوص در مادران نوجوان توجه خاص کنید، مادرانی که ممکن است دانش محدودی داشته و بیشتر نگران مسئله تصویر از بدن خود باشند تا نوزاد [8] .

اولویت پرستاری شماره 2: بررسی و شناخت عوامل سببی / همیار در نوزاد:

  • مشکلات گرفتن سینه یا ناهنجاری های نوزاد (مثل شکاف کام یا شکاف لب) را تعیین کنید. این عوامل نشانگر نیاز به مداخله برای تصحیح موقعیت فرد هستند. اختلالاتی مثل شکاف کام لازم است که برای تصحیح و آموزش فردی در مورد طریقه راست نگهداشتن نوزاد در زمان شیردهی و استفاده از نیپل خاص یا وسیله خاص تغذیه شکاف کام از قبیل تغذیه کننده هابرمن (Haberman feeder) ارزیابی شوند [1، 2] . توجه: در مطالعه ای مشخص شد که حدود نیمی از مادران قادر به تغذیه نوزاد مبتلا به شکاف کام یا شکاف لب با پستان خود نیستند [14] .
  • به نارس بودن نوزاد توجه کنید. درجه نارس بودن نوزاد نوع مداخلات مورد نیاز برای اداره موقعیت را تعیین می کند. اگر نوزاد به اندازه کافی کامل باشد با گرفتن پستان مادر تغذیه می شود، یا مادر ممکن است شیر را پمپ کرده و از طریق گاواژ به نوزاد خورانده شود. اگر نوزاد با پستان تغذیه شود، مادر بایستی مقدار باقیمانده شیر را پس از تغذیه پمپ کند، زیرا نوزاد نارس توانایی مکیدن کامل و تخلیه پستان را ندارد [2] .
  • مادر را تشویق کنید تا میزان دفع و جذب نوزاد را یاداشت کند. برنامه تغذیه نوزاد را مرور کنید تا افزایش تقاضای نوزاد به تغذیه (حداقل هشت بار در روز، مکیدن هر دو پستان در هر تغذیه برای بیشتر از 15 دقیقه در هر پستان) یا استفاده از مکمل ها با سر پستانک مشخص شود. فرصتی برای ارزیابی رشد نوزاد، تعیین کافی بودن تغذیه نوزاد، قضاوت در مورد نیازهای بعدی و اصلاح برنامه تغذیه فراهم می شود [2] .
  • شیوه گرفتن پستان توسط نوزاد را ارزیابی کرده، به نشانه های مشهود ناکافی بودن شیر مصرفی نوزاد توجه کنید. گرفتن ناموثر سینه یا گرفتن سینه مادر اما بدون مکیدن موثر و صدای قابل سمع قورت دادن شیر، دست و پا زدن و گریه نوزاد و مقاومت در گرفتن پستان مادر، کاهش برونده ادراری یا دفعات دفع مدفوع، ناکافی بودن افزایش وزن، همگی نشانگر نیاز به ارزیابی و مداخله است [1، 7] .
  • به رضایت و آرامش نوزاد پس از تغذیه یا گریه کردن و سر و صدای نوزاد در طی یکساعت پس از تغذیه با پستان توجه کنید. نشانگر ناکافی بودن و نارضایت بخش بودن فرآیند شیردهی است [1] .
  • به هر گونه همبستگی بین مواد غذایی خاص مصرف شده توسط مادر و قلنج کردن نوزاد توجه شود. دیده شده است که بعضی از مواد غذایی موجب واکنش در نوزاد می شود و شناسایی و حذف این غذاها برای تصحیح مشکل نوزاد ضروری است [2] .

اولویت پرستاری شماره 3کمک به مادر در فراگیری مهارت های تغذیه موفق نوزاد با شیر پستان:

  • حمایت عاطفی برای مادر فراهم کنید. از آموزش 1:1 در هر تغذیه در طی اقامت در بیمارستان یا در ویزیت درمانگاه استفاده کنید. نو مادرها می گویند به حمایت، تشویق و اطلاعات عملی زیادی نیاز دارند، بخصوص زمانی که زود ترخیص می شوند. تماس در طی تغذیه شانس ایجاد رابطه پرستار – مددجو را فراهم می سازد که بتوان به این اهداف دست یافت [1] . توجه: مادران فرزند خوانده که تغذیه با پستان را انتخاب می کنند به آموزش حمایتی بیشتر از یک مشاور شیردهی نیاز دارند تا به آنها در یادگیری تکنیک های شیردهی کمک شود [8] .
  • تماس پوست به پوست یا مراقبت کانگورویی را تشویق کنید، بخصوص در نوزادان نارس. مطالعات نشان داده اند که تماس زودرس پوست به پوست مادر – نوزاد با تغذیه پستانی کامل در طی اقامت در بیمارستان همبستگی دارد [16، 21] .
  • به مادر چگونگی بررسی و تصحیح سینه گیری نوزاد را یاد دهید. سینه گیری نامتقارن را نمایش دهید که در آن لب پایین نوزاد تا حد امکان دور از قاعده نیپل گذاشته می شود، سپس چانه و فک پایین نوزاد جلو کشیده شده و با پستان در تماس قرار می گیرد در حالیکه دهان کامل باز بوده و لب بالایی با پستان در تماس است. این وضعیت به نوزاد اجازه می دهد که از زبان و فک برای مکیدن موثر و نوشیدن هر چه بیشتر شیر از پستان مادر استفاده کند [17، 21] .
  • نشانه های زودرس نیاز به تغذیه (داد زدن، لیسیدن لب، مکیدن انگشتان یا دست) بجای سرنخ های تاخیری مثل گریه نوزاد را بحث کنید. نو مادرها ممکن است اطلاع نداشته باشند که این رفتارها نشانگر گرسنگی نوزاد است و ممکن است به طور مناسب واکنش نشان ندهند. تشخیص زودرس گرسنگی نوزاد موجب تغذیه به موقع و موثرتر نوزاد می شود که هم برای نوزاد و هم برای مادر لذت بخش است [1، 8] .
  • اجتناب از بکارگیری یا استفاده مفرط از تغذیه مکمل با شیشه پستانک یا سر پستانک را توصیه کنید (بجز مواردی که اندیکاسیون داشته باشد). اینها موجب کاهش میل نوزاد به گرفتن سینه مادر و تغذیه با شیر مادر می شوند. شکل دهان و لب و مکانیسم مکیدن سر شیشه و پستان با هم فرق دارد، و نوزاد ممکن است بخاطر این تفاوت گیج شود، در نتیجه با فرآیند مکیدن شیر مادر تداخل کرده و ریسک از شیر گرفتن زودرس را افزایش دهد. توجه: مادرانی که فرزند خوانده گرفته اند ممکن است شیر کامل برای یک نوزاد را تولید نکنند، و تغذیه مکمل ضرورت پیدا کند [1، 8] .
  • استفاده از شیلد نیپل (سرپوش نوک پستان) را محدود کنید (برای نمونه، فقط بطور موقت برای کمک به بیرون کشیدن نوک نیپل استفاده شود)، سپس بچه مستقیما با نیپل تغذیه شود. مشخص شده که این سر نیپل ها با شکست تغذیه با پستان همیاری می کنند. شیلدها از تماس دهان نوزاد با پوست پستان و نیپل مادر پیشگیری می کنند، چیزی که برای تداوم آزاد شدن پرولاکتین (هورمون افزایش ترشح شیر) لازم است، و می تواند از تولید شیر کافی جلوگیری کرده یا در فرآیند تولید شیر تداخل کند. هرچند استفاده موقت از این شیلدها ممکن است در حضور زخم و ترک شدید نیپل مادر ضروری باشد. پمپ های دستی نیز می توانند نوک پستان تخت را بیرون بکشند [6] .
  • وسایل کمکی شیردهی با پستان (برای نمونه؛ قنداق نوزاد، چارپایه شیردهی، یا بالش شیردهی) را نمایش داده و استفاده از انواع وضعیت های شیردهی را بحث کنید تا راحت ترین وضعیت قرارگیری برای مادر و نوزاد مشخص شود. وضعیت قرار گیری خصوصا برای زنان چاق یا زنانی که دارای سینه های بزرگ هستند مفید است از جمله پوزیشن فوتبال که در آن سر نوزاد به پستان مادر چسبانده شده و بدن نوزاد به زیر قوس پستان کشیده می شود یا شیردهی در حالت دراز کش [10] .
  • دوره های مکرر استراحت، اشتراک کارهای خانه و مراقبت از بچه را تشویق کنید. نو مادرها خیلی زود احساس خستگی می کنند زمانی که هم از نوزاد مراقبت می کنند و هم کارهای خانه را انجام می دهند. داشتن کمکی می تواند خستگی آنها را کاهش داده و آرامش آنها در زمان شیردهی را تسهیل کند [6] . توجه: تحقیقات حاکی از وجود همبستگی بین استرس روانشناختی و وقوع بیماری پستان است (برای نمونه، پستان درد، ایست شیر، التهاب پستان یا ماستیت) که منجر به از شیر گرفتن زودرس بچه می شود [19] .
  • قطع یا محدودیت مصرف تنباکو، کافئین، الکل، دارو، قند زیادی را طبق تناسب پیشنهاد کنید. ممکن است روی رفلکس تولید یا ترشح شیر اثر بگذارند و همچنین از طریق شیر به نوزاد منتقل شوند [1] .
  • درمان زودرس مشکلات شیردهی با پستان را تشویق کنید. رفع به موقع مشکلات موجب تقویت احتمال موفقیت تغذیه پستانی می شود [1، 7] .
  • برای مثال:
    • کشیده و تند شدن پستان: کرست محافظ بپوشید، کمپرس گرم یا سرد روی پستان بگذارید، دیواره قفسه سینه از بالا تا پایین ماساژ داده شود، بچه شلوغ را قبل از گرفتن سینه آرام کنید، بچه را به طور راحت و صحیح روی پستان یا نیپل وضعیت دهید، یک در میان پستان شروع تغذیه را عوض کنید، سر ساعت شیر بدهید، سینه را با پمپ الکتریکی پیستون مانند پمپ کنید، این پمپ ها دارای اتاقک جمع آوری دو طرفه هستند که حداقل 8 تا 12 بار در روز می توان پمپ کرد، از بکارگیری شیشه شیر، پستانک یا مکمل ها اجتناب کنید [13] .
    • دردناکی نوک پستان: لباس 100 درصد کتان بپوشید، از صابون، الکل یا مواد خشک کننده بر روی نیپل استفاده نکنید، از بکاری گیری شیلد نیپل یا پد شیردهی که حاوی پلاستیک است اجتناب کنید ؛ با پارچه تمیز نیپل را تمیز و خشک کنید؛ لایه نازکی از لانولین انهیدروز خالص (anhydrous (HPA) lanolin) یا همان وازلین خوراکی بر روی نیپل بمالید. توجه: این کرم خوردنی است و لازم نیست قبل از تغذیه نوزاد با پستان تمیز شود [12، 18] . مسکن خفیفی در صورت نیاز مصرف کنید. نوزاد بایستی از سمت کمتر دردناک تغذیه را شروع کند یا با دوشیدن پستان با دست شروع کنید تا جریان شیر شروع شود، نوزاد را در وضعیت مناسب قرار دهید، از انواع پوزیشن های شیردهی استفاده کنید. بعد از اتمام تغذیه نوزاد با پستان، ساکشن را انجام دهید.
    • لخته شدن مجاری: از کرست بزرگتر یا اکستندر استفاده کنید تا از فشار بر موضع اجتناب شود؛ از گرمای مرطوب یا خشک استفاده کنید؛ به آرامی از بالا به پایین ماساژ دهید تا لخته شیر خارج شود؛ بعد از ماساژ بچه را شیر داده، با دست دوشیده یا پمپ کنید؛ تا رفع مشکل بیشتر با پستان مبتلا بچه را تغذیه کنید.
    • مهار ترشح شیر: قبل از شیر دادن از تکنیک های ریلکسیشن استفاده کنید (برای نمونه؛ آرام کردن محیط، ماساژ، اعمال گرما به پستان ها، نوشیدن مایعات، قرار گرفتن در وضعیت راحت، قرار دادن نوزاد بر روی سینه مادر، تماس پوست به پوست). مادر را به آرامش و لذت بردن از تماس نوزاد خود تشویق کنید.
    • ماستیت (التهاب پستان): چند روز استراحت در تخت (همراه نوزاد) لازم است. آنتی بیوتیک، کمپرس گرم، گرمای مرطوب قبل و حین شیردهی، تخلیه کامل پستان ها، ادامه شیر دادن به بچه حداقل 8 تا 12 بار در روز، پمپ کردن پستان بمدت 24 ساعت و از سرگیری شیر دادن به نوزاد؛ می تواند مفید باشد.
  • طرز دوشیدن شیر با استفاده از دست، پمپ دستی، پمپ پیستون شکل برقی پستان با اتاقک شیر جمع کن را برای مواقع ضروری نشان دهید، تا تولید بیشینه شیر حفظ یا افزایش یابد. توجه: مطالعات حاکی از آن است که مادرانی که از پمپ دستی برای دوشیدن پستان استفاده می کنند به میزان 48% بیشتر روزانه شیر تولید می کنند [20] . نیاز به استفاده از پمپ جهت ذخیره شیر برای مدت زمانی که مادر دور است (برای مثال رفتن سرکار یا به سادگی وقف زمانی برای استراحت و دور بودن از نوزاد) مستلزم درجاتی از استادی در استفاده از پمپ می باشد [1] .

اولویت پرستاری شماره 4: عادت دادن نوزاد به تغذیه با پستان:

  • پد پستان را به شیر پستان آغشته کرده و همراه عکس مادر در تختخواب نوزاد بگذارید زمانی که مادر از نوزاد به دلایل مختلف از جمله طبی (برای نمونه، نارس بودن نوزاد) جدا است.
  • تماس پوست به پوست را افزایش دهید (مراقبت کانگورویی).
  • زمان تمرین به نوزاد اختصاص دهید، تا نوزاد لیس زده و یاد بگیرد.
  • مقدار کمی شیر پستان در دهان نوزاد بدوشید.
  • مادر را تشویق کنید که بعد از تغذیه نوزاد پستان خود را با پمپ بدوشد تا تولید شیر ارتقا یابد.
  • در صورت ضرورت از سیستم تغذیه مکمل با احتیاط استفاده کنید.
  • در صورت وجود شکاف کام یا شکاف لب، مداخلات خاص این کودکان انجام شود. این اقدامات موجب ارتقای تعامل بهینه بین مادر و نوزاد شده و تغذیه کافی برای نوزاد مهیا می کند و تغذیه موفق با پستان را موجب می شود [1، 21] .

اولویت پرستاری شماره 5: بهبود رفاه و بهزیستی مددجو (ملاحظات آموزش بیمار/ترخیص):

  • برنامه ویزیت مراقبت بهداشتی را برای 24 تا 48 ساعت قبل از ترخیص از بیمارستان و دو هفته پس از تولد مهیا کنید. فرصتی برای ارزیابی شیر مصرفی و فرآیند شیردهی پستانی، تعیین کفایت موقعیت خانه مهیا کرده؛ پاسخ سئوالات مادر داده می شود [2] .
  • پایش تعداد کهنه های خیس و کثیف نوزاد را توصیه کنید. مدفوع بایستی زرد رنگ بوده و نوزاد حداقل روزی شش تا کهنه خیس داشته باشد که نشانگر کفایت میزان شیر مصرفی است [6] .
  • حداقل سه روز یکبار و طبق اندیکاسیون نوزاد را توزین و ثبت کنید. وضعیت افزایش وزن نوزاد را برای تمایز کفایت تغذیه با شیر پستان و میزان شیر مصرفی مشخص می کند یا نشانگر نیاز به ارزیابی عدم کفایت افزایش وزن می تواند باشد [1] . توجه: بیشتر نوزادان در چند روز اول زندگی خود 5-7 درصد وزن زمان تولد را از دست می دهند [12] .
  • به پدر و همراهان در مورد مزایای تغذیه با شیر مادر و چگونگی مدیریت چالش های معمول شیردهی را آموزش دهید. تضمین حمایت پدر یا همراهان با نرخ بالاتر موفقیت شیردهی با پستان در طی 6 ماه اول زندگی همراه است [11] .
  • نیازهای مادر شیرده به استراحت، آرامش، زمان خانوادگی و همراهی سایر بچه ها را به شوهر و همراهان وی گوشزد کنید. موجب پیشبرد درک و فهم نیازهای مادر و همکاری خانواده با نو مادر می شود. شوهر و بچه ها نیز احساس می کنند در مراقبت نوزاد سهمی دارند و با تمایل بیشتری به مادر اجازه می دهند که زمان کافی برای خودش و با نوزاد داشته باشد [4] .
  • استفاده از تکنیک های آرامبخشی را آموزش دهید. موجب تسهیل آزاد شدن اکسی توسین و بهبود ترشح و تولید شیر می شود [21] .
  • مادران نوجوان را به صحبت با مادران همسال و گروه های حمایتی تشویق کنید. الگوی مثبت خوبی ایجاد کنید که مادران نوجوان بتوانند با او ارتباط برقرار کرده و احساس راحتی کرده و نگرانی ها و احساسات خود را با آنها بحث کنند [8] .
  • اهمیت تغذیه کافی و مایعات فراوان، ویتامین های پیش از تولد یا مکمل های ویتامینی و مواد معدنی از قبیل ویتامین C طبق اندیکاسیون را شرح دهید. نیاز به انرژی در طی شیردهی افزایش می یابد، و پروتئین، مواد معدنی و ویتامین ها در صورت ضرورت به صورت مکمل برای تغذیه بهتر نوزاد و محافظت مادر به همراه مایعات فراوان به مادر داده می شود. استفاده جایگزین از انواع مایع، آب، آب میوه، چای بدون کافئین و شیر می تواند به مادر در افزایش مایعات مصرفی کمک کند. آب جو و شراب برای افزایش شیردهی توصیه نمی شود [4] .
  • مشکلات خاص را بیان کنید (برای نمونه؛ مشکل گرفتن سینه، نارس بودن نوزاد، ناهنجاری های مادرزادی). طرح مراقبتی به صورت منحصر به فرد تهیه شود تا درک مادر بهبود یافته و بتواند موقعیت را مدیریت کند [1، 7] .
  • زمان شروع مواد غذایی جامد و اهمیت تاخیر انداختن مصرف مواد غذایی جامد تا 4 ماهگی نوزاد و ترجیحا تا 6 ماهگی را شرح دهید. آکادمی متخصصان کودک آمریکا و سازمان بهداشت جهانی (WHO) توصیه کرده اند که تغذیه با مواد جامد تا 6 ماهگی نوزاد به تاخیر بیافتد. اگر دادن مکمل ضروری است، نوزاد را می توان با انگشت، قاشق، فنجان یا سرنگ تغذیه کرد [10، 15] .
  • به مادر اطلاع دهید که برگشت قاعدگی در مادران شیر ده فرق دارد و معمولا بین 3 تا 36 هفته طول می کشد و تخمک گذاری مجدد بین 17 تا 28 هفته بعد شروع می شود. برگشت قاعدگی روی شیردهی تاثیری ندارد و تغذیه با شیر پستان روش معتبر و پایایی برای جلوگیری از حاملگی نیست [1] .
  • به گروه های حمایتی ارجاع شود (برای نمونه؛ لیگ مادران شیر ده لیش، گروه های حمایتی والدی، گروه کاهش استرس، یا سایر منابع اجتماعی طبق اندیکاسیون). اطلاعات و پشتیبانی مشهودی برای اطمینان از اثربخشی برآیندها فراهم می سازد [5] .
  • برای اطلاعات بیشتر لیستی از مطالب و وب سایت های مناسب در اختیار مادر قرار دهید. منابع اضافی برای حمایت از مادر و خانواده موجب تقویت یادگیری و بهبود مهارت های جدید می شود [1] .

ثبت و گزارش


موارد زیر در پرونده بیمار ثبت می شود:

بررسی و شناخت / بررسی و شناخت مجدد

  • فاکتورهای بررسی و شناخت تعیین شده، هم مادر و هم نوزاد (برای نمونه؛ آیا بزرگی پستان وجود دارد، آیا نوزاد افزایش وزن کافی بدون مصرف تغذیه مکمل دارد).

برنامه ریزی

  • برنامه ریزی طرح مراقبت، مداخلات خاص و افرادی که در برنامه ریزی درگیر هستند.
  • طرح آموزشی

اجرا / ارزشیابی

  • پاسخ مادر / نوزاد به مداخلات، آموزش ها و اقدامات انجام شده
  • تغییر وزن نوزاد و دفع وی
  • دستیابی به یا پیشرفت به سمت برآیندهای مورد انتظار
  • اصلاح یا تعدیل طرح مراقبت.

برنامه ترخیص

  • ارجاع های انجام شده و انتخاب های مادر برای مشارکت

منابع مورد استفاده

1. Ladewig, P., London, M., Davidson, M. (2009). Contemporary Maternal-Newborn Nursing Care. 7th ed. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.

2. Riodan, J., Auerbach, K. (2010). Breastfeeding and Human Lactation. 4th ed. Boston: Jones & Bartlett.

3. Purnell, L. D. (2011). Guide to Culturally Competent Health Care. 2d ed. Philadelphia: F. A. Davis.

4. Lowdermilk, D. L., Cashion, M. C., Perry, S. E. (2011). Maternity & Women’s Health Care. 10th ed. St. Louis, MO: Mosby.

5. Doenges, M., Moorhouse, M. (1999). Maternal/ Newborn Plans of Care: Guidelines for Individualizing Care. 3d ed. Philadelphia: F. A. Davis.

6. Phillips, C. R. (1996). Family-Centered Maternity and Newborn Care. 4th ed. St. Louis, MO: Mosby.

7. London, M. L., Ladewig, P. W., Ball, J. W., et al. (2010). Maternal and Child Nursing Care. 3d ed. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.

8. American Academy of Family Physicians: Breastfeeding (Position paper). Retrieved January 2011 from www.aafp.org /online/en/home/policy/policies/ b/breastfeedingpositionpaper.html.

9. Oddy, W. H., Jianghong, L., Landsborough, L., et al. (2006). The association of maternal overweight and obesity with breastfeeding duration. J Pediatr, 149(2), 185– 191.

10. American Academy of Pediatrics. (Revised May 2003). Ten steps to support parents’ choice to breastfeed their baby. Retrieved January 2011 from www.aap.org /breastfeeding/curriculum/documents/ pdf/tenSteps.pdf.

11. Pisacane, A., Continisio, G. I., Aldinucci, M., et al. (2005). A controlled trial of the father’s role in breast- feeding promotion. Pediatrics, 116(4), e494–e498.

12. Lawrence, R. A., Lawrence, R. M. (2005). Breastfeeding: A Guide for the Medical Profession. 6th ed. St. Louis, MO: Mosby.

13. Morbacher, N., Kendall-Tackett, K. (2010). Breastfeeding Made Simple: Seven Natural Laws for Nursing Mothers. 2d ed. Oakland, CA.: New Harbinger.

14. Trenouth, M. J., Campbell, A. N. (1996). Questionnaire evaluation of feeding methods for cleft lip and palate neonates. Int J Pediatr Dent, 6(4), 241– 244.

15. No author listed. Up to what age can a baby stay well nourished by just being breastfed? World Health Organization (WHO). Retrieved May 2011 from http:// www.who.int /features/qa/21/en/index.html.

16. Bramson, L., Lee, J. W., Moore, E., et al. (2010). Effect of early skin-to-skin mother-infant contact during the first three hours following birth on exclusive breast-feeding during the maternity hospital stay. J Hum Lact, 26(2), 130– 137.

17. Neifert, M. (2009). Great Expectations: The Essential Guide to Breastfeeding. New York: Sterling.

18. Abou-Dakn, M., Fluhr, J. W., Gensch, M., et al. (2011). Positive effect of HPA lanolin versus expressed breastmilk on painful and damaged nipples during lactation. Skin Pharmacol Physiol, 24(11), 27– 35.

19. Abou-Dakn, M., Schafer-Graf, U., Wockel, A. (2009). Psychological stress and breast disease during lactation. Breastfeed Rev, 17(3), 19– 26.

20. Morton, J., Hall, J. Y., Wong, R. J., et al. (2009). Combining hand techniques with electric pumping increases milk production in mothers of preterm infants. J Perinatol, 29(11), 757– 764.

21. The Academy of Breastfeeding Medicine Protocol Committee. (2011). Protocol #9: Use of galactogogues in initiating or augmenting maternal milk supply. Breastfeeding Med, 6(1), 41– 49.

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. خدمات ترجمه متون پرستار شامل ترجمه متون عمومی، ترجمه متون تخصصی، ترجمه کتاب، ترجمه مقاله در حوزه ترجمه آنلاین، ترجمه حضوری، ترجمه تلفنی؛ بویژه ترجمه فارسی به انگلیسی می باشد. ترجمه فوری و ترجمه ارزان تز را تجربه کنید و مطمئنا به همکاری ادامه خواهید داد. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. هر گونه توضیح لازم را در محل ثبت سفارش قید بفرمایید. بمناسبت افتتاح تز فعلا قیمت ها ثابت و ارزان است. از قیمت ها و کیفیت ترجمه های تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش ترجمه متون

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. برای ثبت سفارش نگارش پیش پروپوزال، نگارش پروپوزال، نگارش پایان نامه، تجزیه و تحلیل آماری پایان نامه، تهیه اسلاید پاورپوینت دفاع به لینک زیر مراجعه نمایید. توجه بفرمایید که پوسته و ظاهر سایت تغییر می کند، زمانیکه وارد ساب دامین thez.parastar.info برای ثبت سفارش می شوید. اما این ساب دامین همانطور که از نامش پیداست مربوط به وبگاه پرستار است و تحت مسئولیت وبگاه پرستار عمل می کند. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. از قیمت ها و کیفیت کار تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش پروپوزال و پایان نامه

بالای صفحه
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com