ورود کاربر

تشخیص های پرستاری ناندااختلال تصویر از بدن

طبقه بندی II: درک / شناخت – کلاس 3 تصویر از بدن (00118)

تعریف: به هم خوردگی [و یا عدم رضایت از] تصویر ذهنی شخص از خود فیزیکی خویش

عوامل مرتبط

  • بیوفیزیکی؛ بیماری؛ تروما؛ جراحت؛ جراحی [اخته کردن، حاملگی]
  • رژیم درمانی
  • روانشناختی
  • فرهنگی؛ معنوی
  • شناختی؛ درکی
  • تغییرات تکاملی [تغییرات تکامل و بلوغ]
  • [اهمیت بخشی یا عملکردی از بدن در رابطه با سن، جنس، سطح تکامل یا نیازهای اساسی بشری]

ویژگی های مشخصه

ذهنی

  • گزارش احساساتی که منعکس کننده به هم خوردن نگرش شخص به بدن خویش است (برای نمونه، ظاهر، ساختار، عملکرد)
  • گزارش درک و برداشتی که منعکس کننده به هم خوردن نگرش شخص نسبت به ظاهر بدن خویش است
  • گزارشات مربوط به تغییر سبک زندگی
  • گزارش ترس از واکنش دیگران
  • تمرکز بر توانایی ها، عملکرد و ظاهر قبلی
  • گزارش احساسات منفی در مورد بدن خود (برای نمونه؛ احساس ناامیدی، بی یاوری، بی قدرتی)
  • اشتغال ذهنی با تغییر جدید بدن یا بخش از دست رفته بدن
  • اجتناب در شناسایی و تعیین تغییرات حاد
  • تاکید بر قدرت و توان باقیمانده
  • بزرگ جلوه نمایی پیروزی ها و کامیابی ها
  • شخصیت دادن به بخشی از بدن یا بخش از دست رفته با نام
  • شخصیت زدایی از بخش از دست رفته یا استفاده از ضمیرهای غیر شخصی

عینی

  • رفتارهای: تقدیر از بدن خود، اجتناب از بدن خود، پایش بدن خود
  • پاسخ غیر کلامی به تغییرات واقعی یا درک شدن بدن (برای نمونه؛ ظاهر، ساختمان یا عملکرد بدن)
  • از دست رفتن بخشی از بدن
  • تغییرات واقعی در ساختمان یا عملکرد بدن
  • نگاه نکردن یا لمس نکردن بخشی از بدن
  • تروما یا بخش های بدون عملکرد
  • تغییر توانایی تخمین رابطه فضایی بدن با محیط
  • گسترش مرزهای بدن برای تلفیق اشیای محیطی
  • مخفی کردن عمدی یا غیر عمدی یا نمایش مفرط بخشی از بدن
  • تغییر میزان درگیری در جامعه
  • [خشونت، سطح تحمل هراس و نگرانی کم]

نمونه کاربرد بالینی: اختلال خوردن (بی اشتهایی مرضی یا پرخوری مرضی)، صدمات تروماتیک، آمپوتاسیون، استومی ها، فرآیند سالمندی، آرتریت، حاملگی، نارسایی مزمن کلیوی، دیالیز کلیوی، سوختگی ها


برآیندهای مورد انتظار/معیارهای ارزیابی

نمونه NOC مرتبط

  • تصویر از بدن: درک مثبت از ظاهر خود و عملکرد بدن خود
  • اعتماد به نفس: قضاوت فردی نسبت به خود ارزشی
  • سازگاری با معلولیت جسمی: پاسخ سازگار به چالش های کارکردی معنادار در رابطه با معلولیت و ناتوانی جسمی

مددجو خواهد توانست (شامل چارچوب زمانی مشخص باشد)

  • پذیرش موقعیت خود را بیان کند (برای نمونه؛ بیماری پیشرونده مزمن، آمپوتاسیون اندام، کاهش استقلال فردی، کاهش وزن، تاثیر رژیم درمانی)
  • تسکین اضطراب و سازگاری با تصویر از بدن مختل خود را به زبان بیاورد
  • درک و فهم خود از تغییرات بدن خود را به زبان بیاورد
  • تغییرات تصویر از بدن را شناخته و در مفهوم از خود خویش به شیوه ای صحیح تلفیق نماید بدون اینکه تاثیر منفی بر اعتماد به نفس وی
  • به دنبال اطلاعات جدید بوده و فعالانه رشد و تعالی خود را پیگیری نماید.
  • خود را فردی بداند که مسئولیت هایی برای مراقبت خود دارد.
  • از وسایل سازشی یا پروتز و اندام های مصنوعی طبق تناسب استفاده نماید.

مداخلات / مراقبت های پرستاری

نمونه NIC مرتبط

  • بهبود تصویر از بدن: بهبود درک آگاهانه و ناخودآگاه مددجو از وضعیت موجود خود و نگرش وی به بدن خویش
  • بهبود تکاملی: نوجوانان: تسهیل بهترین رشد و تکامل جسمی، شناختی، اجتماعی و عاطفی فرد در طی دوره انتقال از خردسالی به بلوغ.
  • بهبود اعتماد به نفس: کمک به بیمار در افزایش قضاوت فردی خود در مورد خود-ارزشی خود

اولویت پرستاری شماره 1: بررسی و شناخت عوامل سببی / همیار:

  • پاتوفیزیولوژی موجود یا موقعیت موثر بر فرد را بحث کرده و به تشخیص های پرستاری مناسب دیگر رجوع شود. برای مثال، زمانی که تغییر تصویر از بدن در رابطه با کمبودهای نورولوژیک است (برای نمونه سکته مغزی)، به تشخیص پرستاری نادیده گرفتن یک طرفه؛ برای وجود درد شدید و مداوم به تشخیص پرستاری درد مزمن یا در حالت فقدان توان و میل جنسی به تشخیص پرستاری نقص عملکرد جنسی رجوع شود.
  • مشخص کنید که آیا اختلال موجود دائمی بوده و امیدی به حل آن نیست (ممکن است با سایر تشخیص های پرستاری از قبیل ریسک اعتماد به نفس [در سطح مشخص] یا ریسک اختلال پیوستگی بچه و والد مرتبط باشد]. مداخلات مناسب را بر حسب واقعیت موقعیت و نیاز به طرح مراقبت و پیش آگهی کوتاه یا بلند مدت طراحی کنید. توجه: همیشه چیزی وجود دارد که می توان برای بهبود پذیرش موقعیت توسط مددجو از آن استفاده کرد، و مهم است که به احتمال زندگی خوب همراه با معلولیت فکر کنید [1] .
  • تاثیر روانی و جسمی بیماری یا اختلال بر وضعیت عاطفی مددجو را بررسی کنید (برای نمونه؛ بیماری سیستم آندوکرین، استفاده از استروئیدها). بعضی از بیماری ها دارای تاثیر عمیقی بر عواطف شخص بوده و لازم است که ارزیابی و درمان رفتارها و واکنش های فرد به موقعیت جاری مورد بررسی و درمان قرار گیرد [1، 9] .
  • سطح دانش و آگاهی مددجو از موقعیت و سطح اضطراب وی در رابطه با موقعیت جاری را ارزیابی کنید. تغییرات عاطفی را مد نظر داشته باشید. در مورد نقطه شروعی برای ارائه اطلاعات مربوط به بیماری با وی بحث کنید. تغییرات عاطفی ممکن است نشانگر سطح اضطراب و نیاز به مداخله برای کاهش اضطراب قبل از شروع یادگیری باشد [1] .
  • رفتارهای نشانگر اشتغال ذهنی شدید با بدن و فرآیندهای بدنی را تشخیص دهید. ممکن است با توانایی شخص در مشارکت در درمان تداخل داشته و نشانگر نیاز به ارائه مداخلات و مراقبت های پرستاری مربوطه قبل از شروع درمان باشد [2، 3] .
  • فرض کنید که همه افراد نسبت به تغییر ظاهر خود حساس هستند، اما از برخورد کلیشه ای پرهیز کنید. تمامی مردم به یک شکل نسبت به تغییرات بدن خود واکنش نشان نمی دهند، و تعیین چگونگی واکنش فرد نسبت به تغییرات ظاهری خود بسیار مهم است [2، 3] .
  • از مددجو بخواهید خودش را توصیف کند، به نکات مثبت و منفی توجه کنید. آگاه باشید که مددجو معتقد است دیگران وی را چگونه می بینند. تعیین تصویر از خود و اینکه اختلافی بین نگرش از خود و نگرش دیگران به مددجو از باور خود مددجو می تواند روی دیدگاه مددجو نسبت به مداخلات و تغییرات رخ داده در بدن وی موثر باشد [3، 4] .
  • معنی از دست دادن یا تغییر را با مددجو بحث کنید. یک از دست دادن جزئی و بی اهمیت ممکن است تاثیر بزرگی بر مددجو داشته باشد (از قبیل استفاده از کاتتر ادراری یا انما برای دفع روده ای). تغییر عملکرد (از قبیل تحرک) ممکن است سخت تر از کنار آمدن با تغییر ظاهر بدن باشد. اسکار های دائمی صورت بچه ممکن است به سختی توسط والدین وی پذیرفته شود [1] .
  • تکنیک های برقراری ارتباط مناسب سن مددجو برای تعیین حالات و برداشت واقعی وی از تصویر از بدن بچه انتخاب کنید (برای نمونه، بازی با عروسک یا جملات سازنده با خردسالان). ظرفیت تکاملی ممکن است راهنمای تعامل و بدست آوردن اطلاعات صحیح باشد [4] .
  • به نشانه های سوگ یا ناشنه های افسردگی شدید یا بلند مدت مددجو توجه کنید. ممکن است مستلزم ارزیابی و نیاز به مشاوره و درمان دارویی داشته باشد [3] .
  • زمینه قومی و فرهنگی یا درک مذهبی و توجهات مذهبی را تعیین کنید. درک تاثیر این عوامل بر فرد در این موقعیت و چگونگی تاثیر آنها بر فرد می تواند بر کنار آمدن فرد با موقعیت و ایجاد مداخلات پرستاری مناسب و مراقبت های ضروری کمک کند [5] .
  • جنبه های اجتماعی بیماری یا ناخوشی را تعیین کنید. عفونت های منتقله جنسی، نازایی یا بیماری های مزمن (از قبیل ورتیلیگو (پیسی) یا مولتیپل اسکلروز) ممکن است روی نگرش مددجو به خود و عملکرد وی در مکان های اجتماعی و چگونگی نگرش سایرین به مددجو تاثیر داشته باشد [2، 8] .
  • تعامل بین مددجو و همراهان وی را مشاهده کنید. اختلال در تصویر از بدن ممکن است به طور ناخودآگاه توسط اعضای خانواده به بیمار تحمیل شود یا مسائل ثانویه با پیشرفت بهبودی تداخل داشته باشد [2، 8] .

اولویت پرستاری شماره 2: تعیین توانایی ها و مهارت ای سازگاری مددجو:

  • سطح سازگاری و پیشرفت جاری مددجو را مورد بررسی و شناخت قرار دهید. مددجو ممکن است به طرقی سازگار شده و اطلاعات ارائه شده نقطه شروعی برای ایجاد طرح مراقبتی وی باشد [2] .
  • به بیانات مددجو گوش داده و پاسخ وی به موقعیت را ثبت کنید. موقعیت های مختلف برای افراد مختلف مضطرب کننده است، که بستگی به مهارت های سازشی شخص، شدت تغییرات درک شده در تصویر از بدن، و تجارب قبلی مددجو با بیماری یا اختلال مشابه بستگی دارد [2، 3، 4، 8] .
  • به رفتار ترک و استفاده از انکار مددجو توجه کنید. ممکن است انکار پاسخی نرمال به موقعیت باشد یا ممکن است نشانگر بیماری روانی باشد (برای نمونه، افسردگی، اسکیزوفرنی) [6] (به تشخیص پرساری انکار ناموثر رجوع شود).
  • به وابستگی مددجو به داروهای تجویز شده یا استفاده از مواد اعتیاد آور / الکل توجه کنید. ممکن است منعکس کننده نقص عملکرد سازشی باشد همانطور که مددجو به مواد روی آورده است تا از کنار آمدن با تغییرات جدید رخ داده یا تغییر تصویر از بدن خود سازگار شود و توانایی اقدام بر شیوه معمول خود را از دست داده باشد [6] .
  • راهبردهای سازگاری مورد استفاده قبل و همچنین میزان اثربخشی آنها را بررسی کنید. راهبردهای سازشی خانواده می تواند برای شروع سازگاری با موقعیت جاری استفاده شود [2] .
  • منابع فردی / خانوادگی/اجتماعی موجود را تعیین کنید. ممکن است بتوانند کمک و حمایت لازم از مددجو در جهت قادر سازی وی برای سازگاری با شرایط تغییر را فراهم سازند [4] .

اولویت پرستاری شماره 3کمک به مددجو همراهان در کنار آمدن یا پذیرش مسئله مرتبط با مفهوم از خود مرتبط با تصویر از بدن:

  • رابطه درمانی پرستار – مددجو برقرار نمایید. انتقال نگرش مهربانی و ایجاد احساس اعتمادی که مددجو بتواند براحتی نگرانی هایش را بحث کرده و پاسخ به سئوالات خود را پیدا کند می تواند به وی در موقعیت جدید کمک کند [4، 8] .
  • مکرراً مددجو را بازدید کرده و به عنوان شخصی ارزشمند از او یاد کنید. فرصتی برای گوش دادن به نیازها و نگرانی ها و سئوالات مددجو فراهم می سازد تا بدین طریق سازش مثبت با موقعیت رخ دده و مددجو تغییر تصویر از بدن خود را بپذیرد [1] .
  • در صورت امکان به رفع مشکل زمینه ای کمک کنید. پیشبرد بهبودی بهینه و سازگاری با موقعیت فردی (برای نمونه، آمپوتاسیون، وجود کولستومی، ماستکتومی، یا ناتوانی جنسی و ایمپوتانس) [1] .
  • در مراقبت از خود و رفع نیازها کمک کرده یا اقداماتی برای کمک به مددجو تعبیه کنید، در حالی که توانایی های فردی وی و استقلال وی را تقویت می کنید. مددجو به حمایت دیگران برای دستیابی به هدف استقلال و برگشت مثبت به اداره زندگی خود نیاز دارد [4] .
  • روی مفهوم از خود مددجو بدون قضاوت اخلاقی و ارزشی در مورد تلاش ها یا پیش رفت های مددجو کار کنید (برای نمونه؛ «شما بایستی سریعتر پیشرفت کنید، شما ضعیف و تنبل هستید، بیشتر سعی کنید، تلاش شما کافی نیست). این بیانات موجود کاهش اعتماد به نفس مددجو شده و تاثیر منفی بر پیشرفت بهبودی وی دارد. تقویت مجدد مثبت موجب تشویق مددجو به ادامه تلاش خود برای سازگاری شده و میل به بهبودی وی بیشتر می شود [2، 8] .
  • در مورد ترس و نگرانی از اخته شدن، پیش آگهی بیماری و رد شدن در زمان مواجه مددجو با جراحی یا ضعیف بودن برآیند رویه های اجرایی یا ناخوشی مددجو با توجه به برآیند احتمالی بحث کنید [1] .
  • احساسات وابستگی، سوگ و خصومت مددجو را شناسای و بپذیرید. پیام درک کردن وضعیت مددجو را به وی انتقال دهید [1] .
  • بیان تضادهای احتمالی را تشویق کنید تا رفع موقعیت بالقوه تسهیل شود. فرصتی برای تصور و تمرین چگونگی رفع موقعیت های مختلف برای مددجو فراهم کنید و بدین شکل اعتماد به نفس وی را تقویت کنید [4] .
  • مددجو و همراهان وی را تشویق کنید تا احساسات خود را در میان بگذارند و در مورد موقعیت به صورت باز صحبت کنند. این عمل موجب بهبود رابطه آنها، بهبود احساس خود ارزشی و احساس پشتیبانی در آنها می شود [2] .
  • به پرسنل اطلاع دهید که مراقبت حالت چهره و رفتار غیر کلامی خود در زمان مواجهه با مددجو باشند. در انتقال پذیرش وضعیت و طرد نشدن بخصوص در مددجویانی که ظاهر آنها تحت تاثیر قرار گرفته است، از اهمیت بالایی برخوردار است. مددجویان به واکنش افرادی که اطراف آنها هستند بسیار حساس می شوند و واکنش منفی می تواند روی اعتماد به نفس آنها تاثیر گذاشته و ممکن است سازگاری مددجو با موقعیت را به عقب بیاندازند [1] .
  • اعضای خانواده را تشویق کنید تا با مددجو به صورت معمول رفتار کنند و نه یک عضو معلول و نامعتبر. به مددجو کمک می کند که زودتر به روتین های خود برگشته و اطمینان لازم برای توانایی مدیریت زندگی خود را پیدا کند [1] .
  • مددجو را تشویق کنید تا بخش های مبتلا را دیده و لمس کند تا هر چه زودتر به عنوان یک تغییر در بدن خود تلفیق کرده و تصویر از بدن خود را ترمیم کند. پذیرش مسئله به بهبود اعتماد به نفس کمک کرده و مددجو را قادر می سازد رو به جلو و به شیوه ای مثبت گام بردارد [1، 7] .
  • به مددجو اجازه دهید که بدون پیش بینی از مکانیسم انکار استفاده کند (برای نمونه، مددجو ممکن است از ابتدا نخواهد به کلستومی خود نگاه کند، پرستاری می تواند بگوید: «من می خواهم حالا کولستومی شما را عوض کنم» و کار را انجام دهد. زمان لازم برای سازگاری شخص با موقعیت جدید را به وی بدهید [4، 9] .
  • برای رفتارهای غیر سازشی مددجو محدوده ای قائل شوید، به مددجو کمک کنید تا رفتارهای مثبت را شناسایی کند. اعتماد به نفس مددجو آسیب می بیند اگر که به وی اجازه داده شود که به رفتارهای مخرب خود ادامه دهد، رفتارهایی که کمک کننده نیستند، و سازگاری با تصویر جدید از بدن به تاخیر خواهد افتاد [4، 10] .
  • طبق نیاز یا درخواست مددجو، اطلاعات صحیح و مناسب عرضه کنید. تقویت مجدد اطلاعات داده شده قبلی مهم است. دانش صحیح به مددجو کمک می کند که تصمیمات بهتری برای آینده بگیرد [4] .
  • وجود پروتزها، جراحی بازسازی، پلاستیک، درمان جسمی و شغلی و غیره را بحث کرده و در صورت لزوم بیمار را ارجاع دهیدف همانطور که وضعیت بیمار می طلبد. مددجو را امیدوار کنید که موقعیت تحت کنترل بوده و پذیرش و بررسی و استفاده مفید از آن غیر ممکن نیست [1، 7، 8] .
  • به مددجو در انتخاب و استفاده خلاقانه از لباس و آرایش جهت کمینه سازی تغییرات بدن و بهبود ظاهر خود کمک کنید [1] .
  • دلایل ایزولاسیون عفونی و رویه های مورد استفاده را برای بیمار شرح داده، زمانی تخصیص داده و در کنار مددجو بنشینید و با او در مورد مسائل صحبت کنید. این عمل موجب پیشبرد درک مددجو و کاهش احساس انزوا و گوشه گیری و تنهایی وی می شود [1] .

اولویت پرستاری شماره 4: بهبود رفاه و بهزیستی مددجو (ملاحظات آموزش بیمار/ترخیص):

  • مشاوره یا سایر درمان ها را هر چه زودتر شروع کنید (برای نمونه؛ بیوفیدبک یا تکنیک های ریلکس سازی). منبع زودرس و مداومی از حمایت برای پیشبرد بازتوانی مددجو به صورت زمان مند و به موقع فراهم می سازد [1] .
  • اطلاعاتی در سطح پذیرش مددجو فراهم کرده و به قطعات کوچک به وی عرضه کنید. به شبیه سازی آسان تر موقعیت کمک می کند [1، 2، 7] .
  • هر گونه سوء تفاهم و برداشت اشتباه را رفع کرده و توضیحات داده شده توسط سایر اعضای تیم مراقبت بهداشتی را تصریح و تقویت کنید. اطمینان حاصل کنید که مددجو درک درستی از اطلاعات واقعی شنیده شده دارد تا بهترین تصمیم را راجع به موقعیت فعلی خود بگیرد [1، 2، 7] .
  • مددجو را در فرآیند تصمیم گیری و فعالیت های مشکل گشایی مشارکت دهید. موجب بهبود رعایت تصمیمات گرفته و طرح درمانی تدوین شده برای وی می شود [1] .
  • به مددجو در تلفیق رژیم درمانی در سایر فعالیت های روزمره زندگی خود (ADLs) کمک کنید. (برای نمونه، تمرینات خاص، ورزش یا کارهای خانه). موجب بهبود راستای برنامه درمانی شده و به مددجو کمک میکند پیشرفت های خود در طول زمان در انجام فعالیت های روزمره را ببیند [1] .
  • هر گونه تغییر محیط خانه و محل کار را شناسایی و برنامه ریزی کنید تا در صورت ضرورت مددجو بتواند براحتی از آنها استفاده کند. موجب تطبیق محیط با وضعیت مددجو و پیشبرد استقلال وی می شود [1، 9] .
  • به مددجو در یادگیری راهبردهای کنار آمدن با احساسات و عواطف منحرف کمک کنید. به فرد کمک می شود که به سمت بهبودی و بهترین بازگشت به زندگی گام بردارد [1، 2] .
  • تقویت مجدد مثبت برای تلاش های مددجو عرضه کنید (برای نمونه، آرایش کردن یا استفاده از وسایل مصنوعی). مددجو به شنیدن این مسئله نیاز دارد که کارهایش کمک کننده و مناسب است [1، 9] .
  • به گروه های حمایتی مناسب ارجاع دهید. ممکن است لازم باشد که کمک بیشتری برای تطابق با موقعیت جدید و تغییرات زندگی نیاز داشته باشد [1] .

ثبت و گزارش


موارد زیر در پرونده بیمار ثبت می شود:

بررسی و شناخت / بررسی و شناخت مجدد

  • وجود رفتارهای ناسازگار، تغییرات عاطفی، مرحله سوگ، سطح استقلال مددجو
  • زخم های جسمی، پانسمان، ماشین حمایت از زندگی (برای نمونه ونتیلاتور، استفاده از پروتزهای مصنوعی)
  • معنی فقدان یا تغییر جاری برای مددجو
  • سیستم های حمایتی موجود (برای نمونه خانواده، دوستان، گروه ها)

برنامه ریزی

  • برنامه ریزی طرح مراقبت و کسانی که در برنامه ریزی درگیر هستند
  • طرح آموزشی

اجرا / ارزشیابی

  • پاسخ مددجو به مداخلات و مراقبت های پرستاری، اموزش ها، اقدامات انجام شده
  • دستیابی یا پیشرفت به سمت برآیندهای مورد انتظار
  • اصلاح یا تعدیل طرح مراقبتی

برنامه ترخیص

  • نیازهای بلند مدت مددجو و کسانی که مسئول اجرای آنها هستند.
  • ارجاع های خاص انجام شده (برای نمونه، مراکز بازتوانی، منابع جامعه)

منابع مورد استفاده

1. Tagkalakis, P., Demiri, E. (2009). A fear avoidance model in facial burn body image disturbance. Ann Burns Fire Disasters, 22(4), 203– 207.

2. Breakley, J. W. (1997). Body image: The inner mirror. J Prosthetics Orthotics, 9(3), 107– 112.

3. Kilic, E., Taycan, O., Belli, A. K., et al. (2007). The effect of permanent ostomy on body image, self- esteem, marital adjustment, and sexual functioning. Turk Psikiyatri Derg, 18(4), 302– 310.

4. Gerber, R. (2010). Beauty and body image in the media. Media Awareness Network. Retrieved February 2012 from http://www.media-awareness.ca.

5. George, J. B., Franko, D. L. (2010). Cultural is- sues in eating pathology and body image among children and adolescents. J Pediatr Psychol, 35(3), 231– 242.

6. Pimenta, A. M., Sanchez-Villegas, A., Bes- Restrollo, M., et al. (2009). Relationship between body image disturbance and incidence of depression: The SUN prospective cohort. BMC Public Health, 9. Retrieved February 2012 from http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2667175/.

7. Aacovou, I. (2005). The role of the nurse in the re- habilitation of patients with radical changes in body image due to burn injuries. Ann Burns Fire Disasters, 18(2), 89– 94.

8. Breakey, J. W. (1997). Body image: The inner mirror. J Prosthet Orthot, 9(3), 107– 112.

9. Kater, K. (2008). Building healthy body esteem in a body toxic world. Retrieved January 2012 from www.bodyimagehealth.org.

10. Reasoner, R. (2010). The true meaning of self- esteem. National Association for Self-Esteem. Retrieved January 2012 from http://www.self-esteem-nase.org/what.php.

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. خدمات ترجمه متون پرستار شامل ترجمه متون عمومی، ترجمه متون تخصصی، ترجمه کتاب، ترجمه مقاله در حوزه ترجمه آنلاین، ترجمه حضوری، ترجمه تلفنی؛ بویژه ترجمه فارسی به انگلیسی می باشد. ترجمه فوری و ترجمه ارزان تز را تجربه کنید و مطمئنا به همکاری ادامه خواهید داد. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. هر گونه توضیح لازم را در محل ثبت سفارش قید بفرمایید. بمناسبت افتتاح تز فعلا قیمت ها ثابت و ارزان است. از قیمت ها و کیفیت ترجمه های تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش ترجمه متون

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. برای ثبت سفارش نگارش پیش پروپوزال، نگارش پروپوزال، نگارش پایان نامه، تجزیه و تحلیل آماری پایان نامه، تهیه اسلاید پاورپوینت دفاع به لینک زیر مراجعه نمایید. توجه بفرمایید که پوسته و ظاهر سایت تغییر می کند، زمانیکه وارد ساب دامین thez.parastar.info برای ثبت سفارش می شوید. اما این ساب دامین همانطور که از نامش پیداست مربوط به وبگاه پرستار است و تحت مسئولیت وبگاه پرستار عمل می کند. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. از قیمت ها و کیفیت کار تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش پروپوزال و پایان نامه

بالای صفحه
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com