ورود کاربر

تشخیص های پرستاری نانداریسک پیوند معیوب والدین - بچه

طبقه بندی II: رابطه نقش ها – کلاس 2 روابط خانوادگی (00058)

تعریف: در خطر به هم خوردن فرآیند تعامل بین والدین یا افراد مهم دیگر با بچه که برای تقویت و تکامل رابطه دو طرفه غنی حفاظتی و پرورشی لازم است.

ریسک فاکتورها

  • ناتوانی والدین در برآورده کردن نیازهای شخصی
  • اضطراب در رابطه با نقش والدی؛ [والدینی که خودشان اختلال پیوستگی والدین را تجربه کرده اند]. نوزادان نارس؛ بچه های مریضی که قادر به برقراری موثر تماس با والدین نیستند؛ ضاد والدی ناشی از رفتار غیر طبیعی نوزاد ناشی از رفتار نامنظم نوزاد
  • جدایی والدین-بچه، موانع فیزیکی، فقدان حریم
  • مصرف مواد
  • [حاملگی یا زایمان سخت]
  • [عدم اطمینان از پدر بچه؛ آبستنی در نتیجه زنا یا سوء رفتار جنسی]

توجه: تشخیص ریسک از طریق علائم و نشانه ها امکانپذیر نیست، زیرا مشکل هنوز رخ نداده است، بلکه مداخلات پرستاری به هدف پیشگیری از وقوع مشکل است.

نمونه کاربرد بالینی: نارس بودن، اختلالات ژنتیک یا مادرزادی، اوتیسم، اختلال کمبود توجه، عقب افتادگی تکاملی (والدین یا بچه)، سوء مصرف مواد (والدین)، اختلال دوقطبی (والدین)

برآیندهای مورد انتظار/معیارهای ارزیابی


نمونه NOC مرتبط

  • پیوستگی والد – نوزاد: رفتار والد و نوزاد که نشانگر پیوند عاطفی با دوام است
  • عملکرد والدی: اقدامات والدین برای فراهم کردن محیط فیزیکی، عاطفی و اجتماعی غنی و سازنده برای رشد و تکامل بچه
  • تکامل بچه: [برای گروه سنی مشخص]: نشانه های رشد و تکامل جسمی، شناختی و روانشناختی بر حسب ماه/سال سن بچه

والدین قادر خواهند بود (در دوره زمانی مشخص)

  • نکات قوت و نیازهای خانواده را تعیین و اولویت بندی کند
  • رفتارهای پرورشی و محافظت از بچه نمایش دهد
  • منابع لازم برای لحاظ کردن نیازهای خانواده را شناخته و استفاده نماید
  • تکنیک های ارتقای نظم رفتاری نوزاد/بچه را نشان دهد
  • در تعامل های رضای بخش دوسره با بچه شرکت کند

مداخلات / مراقبت های پرستاری

نمونه NIC مرتبط

  • تقویت پیوستگی: تسهیل ایجاد و تکامل روابط والدین – نوزاد
  • تقویت والدی: فراهم کردن اطلاعات والدی، حمایت و هماهنگی خدمات جامع برای خانواده های پر خطر
  • مدیریت محیطی: فرآیند پیوستگی: دستکاری محیط اطراف بیمار برای تسهیل توسعه رابطه والدین – نوزاد

اولویت پرستاری شماره 1: شناسایی فاکتورهای سببی/همیار:

  • با والدین مصاحبه کنید، درک آنها از موقعیت و نگرانی های فردی آنها را بررسی کنید. حیطه های مشکل و نکا قوت آنها را شناسایی کرده و برای تدوین طرح مناسب تغییر موقعیت جاری که برای والدین مشکل ساز شده است، استفاده کنید [8] .
  • تعامل والدین/بچه را بررسی کنید. روابط، مهارت های ارتباطی، احساسات نسبت به همدیگر را تعیین کنید. شیوه پاسخ والدین نسبت به بچه و چگونگی پاسخ بچه به والدین بطور زیادی تعیین کننده شیوه تکامل و رشد بچه است. شناسایی شیوه ای که والدین نسبت به همدیگر واکنش نشان می دهند در تعیین نیازها و نوع مداخلات مورد نیاز حیاتی است [8] .
  • از مهیا بودن و استفاده از منابع برای گنجاندن خانواده گسترده، گروه های حمایتی و امور مالی در برنامه اطمینان حاصل کنید. فقدان حمایت خانواده گسترده، فقدان درگیری در گروه ها (برای نمونه، کلیسا) یا منابع خاص (برای نمونه گروه های همیار) و استرس های مالی می تواند روی خانواده تاثیر منفی داشته باشد و با توانایی آنها در رفع موثر مشکلات و مسئولیت های والدی همیاری کند. والدین به حمایت داخل و خارج خانواده نیاز دارند [9، 12] .
  • مشکلات عاطفی و رفتاری بچه را تعیین کنید. بچه های مبتلا به اختلال پیوستگی قادر به دادن یا گرفتن عشق و عاطفه نیستند، از قواعد والدین و مسئولین سرپیچی می کنند، از نظر جسمی و عاطفی سوء استفاده گر بوده و منبع دائمی از استرس و دردسر برای خانواده و روابط خود در آینده هستند [12] .
  • توانایی والدین در ایجاد محیطی حمایتی و حافظتی و مشارکت در روابط دو سره متقابل را ارزیابی کنید. والدین ممکن است پخته نباشند، ممکن است مواد مصرف کنند یا ممکن است دچار بیماری روانی بوده و قادر به یا خواهان قبول مسئولیت های والدی نباشند. شیوه پاسخ و واکنش والدین نسبت به بچه برای رشد و تکامل بچه و تعیین مداخلات مورد نیاز برای کمک یا هدایت کمک به والدین جهت رفع مشکلات و مسائل خود و یادگرفتن مهارت های والدی مثبت حیاتی است [1، 7] .
  • به رفتارهای پیوستگی و پیوند بین والدین و بچه (بچه ها) توجه کرده، زمینه فرهنگی آنها را مشخص نمایید. برای مثال، فقدان تماس چشمی و لمس ممکن است نشانگر مشکلات پیوند بین آنها باشد. رفتارهایی از قبیل تماس چشم به چشم، اسفاده از وضعیت روبرو، صحبت کردن با نوزاد با صدای بلند نشانگر رفتارهای پیوستگی در فرهنگ آمریکا است اما ممکن است در فرهنگ دیگری این رفتار مناسب نباشد. شکست در پیوند موثر می تواند روی تعامل والدین – بچه تاثیر بگذارد [4، 5] .
  • سطح مهارت های والدی را بررسی کنید، نکات قوت و محدودیت های هوشی، عاطفی، جسمی آنها را در نظر داشته باشید. شناسایی حیطه های نیازمند آموزش بیشتر، مهارت آموزی و فاکتورهایی که ممکن است با توانایی آنها برای جذب و استفاده اطلاعات تداخل کند؛ لازم است [1، 2] .

اولویت پرستاری شماره 2: بهبود سازمان رفتاری نوزاد/بچه:

  • شناخت توانایی ها و آسیب پذیری ها و نقاط ضعف و قوت نوزاد. هر بچه ای با خلق و خوی خاص خودش به دنیا می آید که روی تعاملات وی با مراقبین تاثیر دارد و زمانی که اینها معلوم باشد، می تواند اقداماتی برای کمک به والدین یا مراقب وی جهت والدی بهتر به عمل آورد [2، 7، 11] .
  • والدین را در مورد رشد و تکامل بچه آموزش دهید، درک والدین از نقش خود را تبیین کنید. والدین اغلب در مورد توانایی های بچه های خود دچار سوء تفاهم هستند، ارائه اطلاعات صحیح موجب تصریح توقعات آنها شده و توقعات آنها را واقع بینانه تر می کند [6] .
  • به والدین در تعدیل و اصلاح محیط کمک کنید. می توان محیط را برای ارائه موقعیت و محرک مناسب تغییر داد، برای مثال، کاهش محرک های قبل از خواب، تسهیل و ساده سازی محیطی که اداره آن مشکل است، فراهم کردن فضای زندگی به طوری که بچه بتواند بدون محدودیت بازی کند، که نتیجه اش آزادی بچه در رفع نیازهای خویش است [2، 7] . (به تشخیص پرستاری آمادگی برای بهبود سازماندهی رفتار بچه رجوع شود).
  • تکنیک های مراقبت کردن که برای سازماندهی رفتاری مناسب است را مدل دهی کنید از قبیل پیوند بین والدین. تشخیص اینکه بچه مستحق رفع نیازهایش است و اینکه جدی گرفته شده و به نیازهای وی به شیوه ای مهربان و با عشق پاسخ داد شود موجب پیشبرد اعتماد شده و بچه یاد می گیرد که رفتار خود را بر اساس رفتار والدین مدل دهی کند [9، 11] .
  • به شیوه ای تربیتی و یکنواخت به نوزاد/بچه پاسخ دهید. بچه ها با توانایی نشان دادن نیازهای خود از طریق سیگنال های خاص به دنیا می آیند مثل گریه کردن و زمانی که والدین به این سیگنال ها پاسخ می دهند، دچار حساسیتی می شوند که به نوبه خود موجب توسعه درک شهودی والدین می شود و به نوزادان قدردانی از رفع نیازها و ایجاد اطمینان در محیط ارتباطی را عرضه می کند [10] .

اولویت پرستاری شماره 3بهبود عملکرد برتر والدین:

  • رابطه پرستار-مددجوی درمانی ایجاد کنید. محیطی یکنواخت، گرم، پرورشی و غیر قضاوتی فراهم سازید. والدین اغلب تعجب می کنند که نوزاد کوچک آنها می تواند این همه تغییر در زندگی آنها ایجاد کند و به کمک برای سازگاری با تجارب جدید نیاز دارند. رابطه گرم و حمایتی پرستار می تواند به سازگاری آنها کمک کرده و اطلاعات و همدلی لازم در این زمان را فراهم می سازد [1] .
  • به والدین در شناسایی و اولویت بندی نکات قوت و نیازهای خانواده کمک کنید. پیشبرد نگرش مثبت از طریق نگاه انداختن به موجودی و آنچه که خوب انجام می شود و استفاده از این مهارت ها برای لحاظ نیازها لازم است [2] .
  • والدین را در فرآیند بررسی و شناخت منابع حمایت و راهنمایی کنید. حمایت بیرونی در این زمان مهم است و اطمینان از اینکه والدین کمک مورد نیاز خود را دریافت می کنند، حمایت بزرگی در این دوره سازشی است [12] .
  • والدین را در فعالیت های مربوط به نوزاد/بچه که بطور موفق انجام می دهند، دخالت دهید. فعالیت هایی از قبیل بازی با نوزاد موجب می شود که والدین بچه خود و خودشان را بهتر شناخته و اطمینان به خود و مفهوم از خود آنها بهبود یابد [12] .
  • رفتارهای پرورشی و حفاظتی والدین را مورد شناسایی و بازخورد مثبت قرار دهید. از پیام هایی برای اطلاع به والدین استفاده کنید که بدانند رفتارهای آنها به طور موثری موجب تقویت رفتارهای مطلوب شده و احساس اطمینان آنها به توانایی های خود را بهبود بخشد [2، 12] .

اولویت پرستاری شماره 4: حمایت از پیوند والدین/بچه در طی جدایی:

  • در صورت لزوم به والدین شماره تماس عرضه کنید. دانستن اینکه کسی برای تماس در صورت نیاز و مشکل در دسترس است موجب ارتقای احساس امنیت می شود [3] .
  • یک زمان روتین برای تلفن روزانه تعیین کنید یا تماس ها را در صورت بستری بودن بچه شروع کنید. احساس پیوستگی و کنترل را تقویت کنید، امکان برنامه ریزی سایر فعالیت ها را برای والدین فراهم کنید بطوری که بتوانند تماس خود را حفظ کرده و اطلاعات لازم را به صورت منظم دریافت کنند [1] .
  • تعداد متخصصان تیم که بایستی والدین با آنها در تماس باشند را به حداقل برسانید. والدین با تماس منظم و مکرر با یک شخص وی را شناخته، اعتماد آنها به این رابطه قوی تر شده و فرصتی برای مدل دهی رفتار و یادگیری برای آنها فراهم می شود [3] .
  • والدین را دعوت کنید تا از منابعی مثل خانه مک دونالد استفاده کنند که دامنه ای از امکانات محلی به آنها عرضه می کند. زمانی که بچه در خارج از شهر بستری است، والدین لازم است که جایی برای اقامت داشته باشند، بطوریکه به بیمارستان دسترسی راحت داشته و گاهی هم برای رفع خستگی بتوانند از امکانات رفاهی استفاده کنند [3] .
  • ترتیبی دهید که والدین عکس هایی از بچه دریافت کرده و بطور منظم گزارش پیشرفت بچه را دریافت کنند. عرضه اطلاعات و آرام سازی بچه در حین پیشرفت درمان وی لازم است زیرا به والدین این امکان را می دهند که به رفع مثبت مشکل امیدوار شوند [3] .
  • به والدین پیشنهاد کنید که عکس و فیلم از خود گرفته و برای بچه ارسال کنند. ایجاد مسیر ارتباطی در طی جدایی والدین و بچه موجب حفظ پیوستگی و پیوند بین والدین و بچه می شود [1] .
  • بستن قرارداد با والدین را در نظر داشته باشید. تعیین واضح و روشن توقعات ارتباطی از والدین و پرسنل به عنوان یک تذکره عمل کند که هر شخص چه تعهداتی دارد و ابزاری است برای ارزیابی میزان لحاظ شدن هر یک از توقعات و مسئولیت ها [3] .
  • به والدین پیشنهاد کنید که آلبومی از پیشرفت رشد و تکامل بچه درست کنند. این آلبوم یا یاداشت به عنوان یک یادآور عمل می کند که بچه در حال پیشرفت است، بخصوص زمانی که والدین ناامید شده و اعتقاد دارند که بچه «هرگز» بهتر نخواهد شد [3] .
  • برای موقعیت های مستلزم نظارت بر بازدیدها، محیطی مثل خانه فراهم کنید. محیطی که راحت و آرام باشد از خانواده در تلاش برای رفع تضاد کمک کرده و احساس امیدواری آنها را تقویت می کند، آنها را قادر می سازد موفقیت را تجربه کنند، زمانی که خانواده در یک موقعیت قانونی و حقوقی درگیر است [12] .

اولویت پرستاری شماره 5: بهبود رفاه و بهزیستی مددجو (ملاحظات آموزش بیمار/ترخیص): /h4>

  • ارجاع به مشاوره یا درمان اعتیاد، مشاوره فردی، خانواده درمانی؛ در صورت وجود اندیکاسیون. در موقعیت های پیچیده مصرف دارو و مواد (از جمله الکل)، بیماری روانی، وقفه مراقبتی، والدینی که در مراقبت از بچه خود تحلیل و خسته شده یا مشکلات دیگر دارند، استفاده از منابع مکمل دیگر ممکن است ضروری باشد [12، 13] .
  • خدمات حمل و نقل، منابع مالی، مسکن و مانند اینها را تعیین کنید. کمک به رفع این نیازها می تواند به خانواده کمک کند که روی رژیم درمانی و مسئله والدی متمرکز شوند تا پویایی های خانوادگی تقویت و بهبود یابد [9] .
  • سیستم حمایتی متناسب موقعیت ایجاد کنید (برای نمونه؛ مناسب خانواده گسترده، دوستان، مددکار اجتماعی). با توجه به هر موقعیت خاص، حمایت خانواده گسترده، دوستان، مددکار اجتماعی یا درمانگر می تواند به خانواده در رفع مشکلات و اختلال پیوستگی والدین/بچه کمک نماید [10] .
  • منابع اجتماعی را مورد کاوش قرار دهید (برای نمونه؛ گروه های وابسته به کلیسا، گروه های داوطلب، مراقبت روزانه / جایگزین). گروه های مذهبی، گروه های داوطلب یا مراقبت روزانه یا جایگزین می توانند به والدینی که از مراقبت بچه مبتلا به اختلال پیوستگی یا سایر اختلالات خسته شده اند، کمک نمایند [12] .

ثبت و گزارش


موارد زیر در پرونده بیمار ثبت می شود:

بررسی و شناخت / بررسی و شناخت مجدد

  • تعیین رفتارهای والدین و بچه
  • تعیین ریسک فاکتورهای خاص، درک فردی و نگرانی ها
  • تعامل بین والدین و بچه

برنامه ریزی

  • برنامه ریزی مراقبت و کسانی که در برنامه ریزی درگیر هستند
  • طرح آموزشی

اجرا / ارزشیابی

  • پاسخ والدین / بچه به مداخلات، آموزش ها، اقدامات به عمل آمده
  • دستیابی یا پیشرفت به سمت برآیندهای مورد انتظار
  • تعدیل و اصلاح طرح مراقبت

برنامه ترخیص

  • نیازهای بلند مدت و کسانی که مسئول آنها هستند
  • برنامه ریزی بازدید در منزل برای حمایت والدین و اطمینان از ایمنی و بهزیستی نوزاد / بچه
  • ارجاع های خاص مورد نیاز

منابع مورد استفاده

1. Linwood, A. S. (2006). Parent-Child Relations. Gale Encyclopedia of Public Health. Retrieved January 2012 from http://www.healthline.com.

2. Gordon, T. How Children Really React to Control. Retrieved January 2012 from http://www.naturalchild.org.

3. Melnyk, B. M. (2000). Intervention studies involving parents of hospitalized young children: An analysis of the past and future recommendations. J Ped Nurs, 15(1), 4– 13.

4. Lipson, J. G., Dibble, S. L., Minarik, P. A. (1996). Culture & Nursing Care. A Pocket Guide. San Francisco: UCSF Nursing Press.

5. Martin, J. (1993). The gentle truth about infant bonding. Parenting, (December).

6. Dowshen, S. (2010). Your child’s growth. Retrieved January 2012 from http://kidshealth.org.

7. Sheslow, D. V. (2008). Developing your child’s self-esteem. Retrieved January 2012 from http://kidshealth.org.

8. Gordon, T. What every parent should know. Retrieved January 2012 from http://www.gordontraining.com.

9. Henningsen, M. (1996). Attachment Disorder: Theory, Parenting and Therapy. Evergreen, CO: Evergreen Family Counseling Center.

10. Sears, W. (1999). Attachment Parenting: A Style That Works. Excerpted from Nighttime Parenting: How to Get Your Baby and Child to Sleep. New York: Plume.

11. Hunt, J. What is attachment parenting? The Natural Child Project. Retrieved February 2012 from http://www.naturalchild.org.

12. Adventures in parenting. U.S. Dept of Health and Human Services. Retrieved January 2012 from http://www.nichd.nih.gov.

13. InfoFacts: Treatment approaches for drug addiction. (2009). National Institute of Drug Abuse. Retrieved January 2012 from http://www.drugabuse.gov.

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. خدمات ترجمه متون پرستار شامل ترجمه متون عمومی، ترجمه متون تخصصی، ترجمه کتاب، ترجمه مقاله در حوزه ترجمه آنلاین، ترجمه حضوری، ترجمه تلفنی؛ بویژه ترجمه فارسی به انگلیسی می باشد. ترجمه فوری و ترجمه ارزان تز را تجربه کنید و مطمئنا به همکاری ادامه خواهید داد. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. هر گونه توضیح لازم را در محل ثبت سفارش قید بفرمایید. بمناسبت افتتاح تز فعلا قیمت ها ثابت و ارزان است. از قیمت ها و کیفیت ترجمه های تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش ترجمه متون

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. برای ثبت سفارش نگارش پیش پروپوزال، نگارش پروپوزال، نگارش پایان نامه، تجزیه و تحلیل آماری پایان نامه، تهیه اسلاید پاورپوینت دفاع به لینک زیر مراجعه نمایید. توجه بفرمایید که پوسته و ظاهر سایت تغییر می کند، زمانیکه وارد ساب دامین thez.parastar.info برای ثبت سفارش می شوید. اما این ساب دامین همانطور که از نامش پیداست مربوط به وبگاه پرستار است و تحت مسئولیت وبگاه پرستار عمل می کند. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. از قیمت ها و کیفیت کار تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش پروپوزال و پایان نامه

بالای صفحه
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com