ورود کاربر

آیین اخلاق در پرستاری

آیین رفتار حرفه ای

اخلاق در پرستاریهدف از این مطالب در اختیار گذاشتن محتوایی است که پرستار بتواند به آن رجوع کرده و اخلاقیات حرفه ای را مرور کند، سپس براساس این مطالب مهارت های تصمیم گیری اخلاقی و حرفه ای مخصوص خودش را تدوین کند.

در این مقاله می خوانیم:

اخلاق

اخلاق شامل قواعد و آیین رفتاری است که برای دسته خاصی از اقدامات انسانی یا گروه خاصی از افراد تدوین شده است.

انجمن پرستاری آمریکا آیین رفتار حرفه ای و اخلاقیات پرستاری را برای اهداف زیر تدوین کرده است:

  • به عنوان بیانیه اخلاقی تعهدات و ماموریت های هر کسی که قصد ورود به شغل پرستاری دارد
  • به عنوان استانداردهای اخلاقی غیر قابل بحث و مذاکره و قاطع
  • برای بیان درک و فهم تعهدات پرستاری به جامعه

آیین نامه اخلاق حرفه ای یک سند پویا است و بطور مداوم در حال تغییر است. از آنجایی که روحیه، اخلاقیات و ارزش های جامعه در حال تغییر است، سند اخلاقیات نیز برای تیین این تغییر اخلاقیات و ارزش ها تغییر می کند. این سند براساس سند اخلاقیات حرفه ای بین المللی است.

نیاز به مراقبت پرستاری امری جهانی است و اصول پایه ذاتی بر ارائه مراقبت های پرستاری حاکم است که چارچوب عملکرد حرفه ای پرستار را تعیین می کند. مطابق آیین رفتار حرفه ای انجمن پرستاری آمریکا، کد اخلاقیات دارای 9 ماده است که در سه حوزه کلی گروه بندی شده است در حالیکه آیین نامه اخلاق حرفه ای بین المللی در چهار حوزه مجزا گروه بندی شده است. این چهار حوزه متمایز مسئولیت های هر فرد پرستار و پرستاری به عنوان یک کل را تعریف می کند. این چهار حوزه عبارتند از: ارتقای بهداشت، پیشگیری از بیماری ها، بازیافت سلامتی، تسکین رنج و آلام. پرستاران همچنین برای حقوق بشر مبارزه می کنند و مراقبت پرستاری را بدون توجه به مسائل نژادی یا فرهنگی ارائه می کنند. در پرستاری، بیمار ممکن است یک فرد، یک خانواده، یک جامعه باشد.

سه حوزه متمایز آیین رفتار حرفه ای انجمن پرستاری آمریکا شامل ارزش ها و تعهدات بنیادین پرستاران، مرزهای حرفه ای و وفاداری، وظایف فراتر از مواجهه با شخص بیمار است.

1- ماده یک

پرستار در تمامی روابط و اقدامات حرفه ای خود با دلسوزی و احترام به حرمت و ارزش های انسانی که در تمامی افراد بشر وجود دارد، برخورد می کند.

1-1 احترام به شأن و مرتبه انسانی

پرستار در انجام مراقبت پرستاری به عقاید و سنن فرد، خانواده یا جامعه ارزش می نهد. پرستار ارزش ها و نیازهای تمامی اشخاص را در روابط حرفه ای خود لحاظ می کند.

2-1 رابطه با بیمار

نیاز به مراقبت بهداشتی صرف نظر از تفاوت های منحصر به افراد، جهانی و همگانی است. پرستار بیماران رابطه درمانی برقرار کرده و مراقبت پرستاری را به شیوه ای عرضه می کند که به تفاوت های منحصر فردی هر بیمار احترام می گذارد. این شامل در نظر گرفتن شیوه زندگی، سیستم ارزشی، عقاید مذهبی بیماران است. احترام به ارزش ها و عقاید بیمار بدین معنی نیست که پرستار این عقاید یا سنت ها را در سطح شخصی نادیده می گیرد.

3-1 ماهیت مشکلات بهداشتی

اخلاق در پرستاریپرستار ارزش فرد را براساس بیماری، معلولیت یا وضعیت کارکردی وی تعیین نمی کند. پرستار به حقوق، شان و ارزش تمامی کسانی که به خدمات پرستاری برای حمایت، آسایش، بازیافت سلامتی، ارتقای بهداشت یا پیشگیری از بیماری ها نیاز دارند؛ احترام می گذارد. پرستار مراقبت پرستاری را طوری طراحی و مختص فرد بیمار می کند که به شخص امکان زندگی کردن با بالاترین سطح ممکن رفاه و بهزیستی جسمی، معنوی، اجتماعی و عاطفی و روانی را می دهد. این مراقبت به خانواده بیماران بسط یافته و در راستای مراقبت بهداشتی ادامه می یابد. این مسئله بخصوص زمانی اهمیت می یابد که بیمار و خانواده وی فرآیندهای مختلف پایان زندگی بیمار را سپری می کنند. پرستار به عنوان وکیل و مدافع بیمار و خانواده وی عمل می کند، استفاده مسئولانه و مناسب از مراقبت های حیات بخش را مطابق با خواست بیمار و خانواده وی بررسی می کند. پرستار به عنوان راهنما عمل می کند، به عرضه اطلاعات کامل و مناسب، بدون سوگیری و تعصب و تحمیل ارزش ها و عقاید شخصی خود بر بیمار می پردازد. پرستار به درمان درد و فراهم کردن آسایش و راحتی بیمار می پردازد حتی اگر این اقدامات موجب تسریع مرگ شود. تاکید بر اجتناب از تحمل بی مورد درد و رنج در فرآیند مردن است، هرچند پرستار با نیت کامل و عمدی به پایان دادن به زندگی بیمار نمی پردازد، صرفنظر از اینکه نیات وی چقدر خیرخواهانه باشد. تجربه ارزشمند پرستاران در مراقبت پایان زندگی بایستی برای کمک به آموزش، تحقیق، عمل و توسعه سیاست های مراقبت پایان زندگی استفاده شود.

4-1 حق تصمیم گیری بیمار

احترام به مرتبه انسانی مستلزم این است که پرستار حقوق خاص بیمار را شناخته و محترم بدارد و به اصلی ترین حقوق بیمار یعنی حق تصمیم گیری برای سرنوشت خویش احترام بگذارد. حق تصمیم گیری استقلال نیز نامیده می شود و اساس گرفتن رضایت نامه آگاهانه در سیستم مراقبت بهداشتی را تشکیل می دهد. بیمار این حق را دارد که تصمیم بگیرد چه اقداماتی برایش انجام شود و چه مداخلاتی روی بدنش انجام شود و بخشی از این حقوق شامل حق بیمار به دریافت اطلاعات کافی و ضروری برای گرفتن تصمیمات هوشمندان و صحیح در رابطه با تصمیم های مراقبت بهداشتی وی است. بیمار حق دارد در توزین فواید و خطرات درمان ها کمک بگیرد یا درمانی را بدون نقض اخلاقیات، ارزش ها یا اعتقادات پرستار در فرآیند تصمیم گیری رد کند. پرستار بایستی از مشارکت فرد در فرآیند تصمیم گیری تا حدی که خواهان است و توانایی شرکت دارد، حمایت کرده و وی را به مشارکت تشویق کند. پرستاران متعهد هستند که بیمار را از حقوق خود آگاه سازند و به عنوان وکیل بیماران در لحاظ شدن این حقوق عمل کنند. همچنین پرستار موظف است که سطح درک و فهم بیمار از اطلاعات عرضه شده به وی را بررسی کند و به تصریح یا تشریح این اطلاعات بپردازد به طوریکه بیمار درک روشنی از اطلاعات داشته باشد. اگر بیمار قادر به تصمیم گیری نباشد، بایستی جانشین تصمیم گیری برای وی تعیین شود. اگر جانشین در دسترس نباشد، سپس از طرف بیمار ممکن است تصمیم گیری شود، از خواست بیمار تا حد معلوم پیروی شود، و تصمیمات با در نظر گرفتن بیشترین منافع بیمار در ذهن گرفته شود. پرستار همچنین می پذیرد که افراد اعضای یک جامعه هستند و ممکن است موقعیت هایی رخ دهد که در آن منافع جامعه به طور کل به حق استقلال و تصمیم گیری بیمار بچربد، از قبیل مسائل مرتبط با بهداشت همگانی. محدودیت حقوق افراد همیشه شاخه ای از استاندارد مراقبت است و تنها زمانی توجیه پذیر است که راه های محدودتر حفظ منافع و خیر همگان در دسترس نباشد.

5-1 رابطه با همکاران و سایرین

اصل احترام [متقابل] شامل تمامی کسانی می شود که پرستار با آنها در تعامل است. پرستار رابطه مراقبتی و اشتیاق با تعهدخود را برای برخورد منصفانه با سایرین و رفع تضادها حفظ می کند. پرستار در نقش های زیادی خدمت کرده و عمل می کند، و در هر یک از این نقش ها پرستار با همکاران، کارکنان، دانشجویان، کمکی ها با احترام و وقار برخورد می کند. این بدین معنی است که از پرستار رفتاری سر نمی زند که براساس تعصب و سوگیری یا هتک حرمت یا تهدید دیگران باشد. پرستار همچنین به دیگران برای عرضه خدمات مراقبت بهداشتی کیفی همکاری می کند.

2- ماده دو

تعهد اولیه و اصلی پرستار به بیمار است، صرفنظر از اینکه بیمار به عنوان فرد، گروه یا جامعه تعریف شود.

1-2 منافع بیمار در اولویت است

نفع اصلی پرستار در ارائه مراقبت منحصر به فردی است که براساس نیازهای بیمار باشد. پرستار تلاش می کند که بیمار را در برنامه ریزی مراقبت عرضه شده مشارکت دهد، به بیمار بر حسب توانایی اش اجازه مشارکت می دهد. پرستار اطمینان حاصل می کند که بیمار طرح مراقبت را پذیرفته است و بر اجرای طرح نظارت می کند. در طرح مراقبت جایگاه بیمار در بین شبکه خانواده لحاظ می شود و جایی که بین خواست بیمار و سایر اعضای خانواده تضاد وجود دارد، پرستار تلاش می کند که این تضاد منافع را رفع نماید. زمانی که این تضاد بدون حل باقی ماند، پرستار تعهد خود به خواست بیمار را در اولویت ارشد قرار می دهد.

2-2 تضاد منافع پرستاران

پرستار در مراقبت بهداشتی غالبا با موقعیت هایی مواجه می شود که تضاد منافع وجود دارد. پرستار هرگز از بیمار به هر شکلی برای رسیدن به نفع شخصی خود چه مالی و چه روانی استفاده نمی کند. پرستار در زمان هدایت بیمار برای تصمیم گیری، ارزش های شخصی خودش، ارزش های بیمار، ارزش های سایر کسانی که در فرایند مراقبت درگیر هستند را در نظر می گیرد. پرستار حداکثر تلاش خود را می کند تا اطمینان حاصل کند که تصمیمات براساس ایمنی، آسایش و بیشترین منافع بیمار و طرح مراقبت است. تضادهایی ممکن است رخ دهد زمانی که طرح های تشویقی خواهان کاهش هزینه ها است که با نیازهای بیمار در تضاد است. زمانی که پرستار متوجه تضاد بالقوه منافع می شود، وی بایستی این تضاد بالقوه را به تمامی طرفین درگیر در مسئله اطلاع دهد و در بعضی از موارد، خودش را از موقعیت کنار بکشد.

3-2 همکاری

همکاری همان مشارکت نیست. همکاری تلاش های متمرکز گروهی از اعضای تیم مراقبت بهداشتی برای دستیابی به برآیند مورد انتظار است. در مراقبت بهداشتی، هدف حول نیازهای بیمار متمرکز است. بخاطر نیاز به تلاش های تیمی از متخصصان مختلف در محیط مراقبت بهداشتی، تیم ها بایستی در عالم احترام و اعتماد حرفه ای و تخصصی خود همکاری کنند. بنابراین نقش پرستاری در درون تیم بایستی به روشنی تعریف شده، ارائه شده و حفظ شود. بایستی گفتمان باز و تصمیم گیری مشترک بین تمامی اعضای تیم مراقبت بهداشتی و بیمار وجود داشته باشد. پرستاران بایستی مدافع مشارکت تمامی اعضای مربوطه از تیم مراقبت بهداشتی باشند، و اطمینان حاصل کنند که تمامی سئوالات حیاتی پرسیده شده و اطلاعات ضروری برای تصمیم گیری عرضه شده باشد. مشارکت از طریق سطوح مختلفی در پرستاری وجود دارد و ممکن است مستقیم یا غیر مستقیم باشد. مشارکت غیرمستقیم از طریق حمایت اعضای تیم که مستقیما در فرآیند مراقبت درگیر هستند و از طریق تدوین استانداردها، آموزش مهارت ها، مدیریت محیط مراقبت، گسترش دانش در بین اعضای تیم رخ می دهد.

4-2 مرزهای حرفه ای

ماهیت صمیمانه بودن پرستاری اغلب چالش هایی برای پرستاران به همراه دارد وقتی مشکلات و سختی ها را با بیماران در میان می گذارند که ممکن است استرس زا باشد. پرستار بایستی تلاش کند که مرزها و حدود حرفه ای مناسب خود را در تمام اوقات حفظ کند تا از بمخاطره افتادن رابطه درمانی و شفا بخش بین پرستار و بیمار اجتناب کند. روابط پرستار – بیمار و پرستار – همکار با روابط دوستانه شخصی بدون ساختار تفاوت دارد. کار کردن همکاران در یک کنسرت صمیمانه و وابستگی بین پرستار و همکاران و پرستار و بیمار نمایانگر شرایطی است که در آن مرزها و حدود حرفه ای می تواند کمرنگ یا مخدوش شود. زمانیکه پرستار دریافت که مرزهای حرفه ای وی وسعت یافته است، بایستی از همکاران یا ناظر و ارشد خود کمک گرفته و خودش را از موقعیت کنار بکشد.

3- ماده سه

پرستار به دنبال محافظت از سلامتی، ایمنی و حقوق بیمار است.

1-3 حریم

پرستار به عنوان وکیل و مدافع حق بیمار برای حریم و خلوت عمل می کند. نیاز به مراقبت بهداشتی توجیه کننده تهاجم بی مورد به حریم بیمار نیست. پرستار نه تنها مواظب حریم فیزیکی بیمار است، بلکه اطمینان حاصل می کند که اطلاعات ارزیابی حساس بیمار در طی بحث ها و گفتگو با بیمار یا همکاران در مورد پرونده بیمار فاش نشود. پرستار همچنین اقداماتی برای محرمانه نگهداشتن پرونده پزشکی بیمار به عمل می آورد.

2-3 محرمانه ماندن

اعتماد بین بیمار و ایمنی بیمار ممکن است در اثر افشای غیر ضروری اطلاعات پزشکی بیمار به مخاطره بیافتد. پرستار بایستی اطمینان حاصل کند که اطلاعات بیمار به شیوه ای اخلاقی و در زمان نیاز و براساس ارتباطات قانونی و با اجازه بیمار و به مقدار مورد نیاز افشا شود. در رابطه با بهداشت همگانی، یا ایمنی سایرین، پرستار ممکن است مجبور باشد که بخاطر نفع و هدف بالاتر در محدوده قانونی اطلاعات بیمار را افشا کند. هرچند پرستار همیشه استاندارد مراقبت یا سیاست های برخورد با اطلاعات بیمار را رعایت می کند. جایی که به نظر برسد تضاد وجود دارد یا پرستار اطمینان ندارد که اقدام قانونی مربوطه چیست، بایستی با ناظر و سرپرست خود درخواست مشاوره کند.

3-3 محافظت از بیمار در تحقیقات

هر بیماری حق دارد که تصمیم آگاهانه ای در مورد شرکت در تحقیقات بگیرد. به عنوان وکیل بیمار، پرستار مسئولیت دارد که اطمینان حاصل کند بیمار اطلاعات کافی در مورد تحقیق را دریافت کرده است تا حدی که بتواند تصمیم آگاهانه ای بگیرد. به علاوه، بیمار حق دارد که از شرکت در تحقیقات سرپیچی کند یا از تحقیقات کناره گیری کند، هر پروژه تحقیقاتی و در هر زمانی. تحقیقات بایستی توسط فردی انجام شود که صلاحیت لازم را دارد و تحقیقات بایستی تحت حاکمیت هیئت بازنگری انجام و نظارت شود و از بیمار حمایت شده و تمامیت اخلاقی تحقیق در حال انجام رعایت شود. پرستار بایستی همچنین اطلاع داشته باشد که تضادهایی ممکن است در اثر تحقیقات بر گروه های آسیب پذیر افرادی از قبیل بیماران روانی، بچه ها، زندانی ها، دانشجویان، فقرا و سالمندان رخ دهد. پرستار ماموریت دارد که در صورت زیر سئوال بودن اخلاقی تحقیق، سئوال کرده، گزارش کرده و یا از مشارکت بیمار در تحقیق جلوگیری کند.

4-3 استانداردها و مکانیسم بازنگری

پرستار وظیفه دارد اطمینان حاصل کند که تنها افراد توانمند و دارای مهارت و دانش ضروری در حرفه پرستاری فعالیت می کند. آموزشگران پرستاری ماموریت دارند که از دستیابی به توانمندی های پایه و تعهد به اجرای استانداردهای حرفه ای قبل از شروع به کار حرفه ای پرستاران تازه کار اطمینان حاصل کنند. مدیران پرستاری و مدیران اجرایی مسئولیت ارزیابی مهارت ها و توانمندی های هر یک از پرستاران تحت نظارت خود را قبل از تفویض وظیفه پرستاری را بعهده دارند که فرد دارای آمادگی تحصیلی پایه باشد. پرستار مسئولیت دانستن و حفظ استانداردهای جاری عملکرد پرستاری را بعهده دارد. پرستاران بایستی در برنامه هایی شرکت کنند که بیانگر تداوم ارتقای کیفیت است از قبیل کمیته های اخلاق، برنامه های ارتقای کیفیت یا برنامه های مدرک دهی که به پرستار کمک می کند به سطوح بالاتر کیفیت مراقبت دست یابد. مدیران پرستاری بایستی اطمینان حاصل کنند که کارکنان آنها دسترسی و فرصت لازم برای شرکت در کمیته های اخلاق را دارند. پرستاران بایستی موردهای سخت را برای بازنگری و بحث عرضه کنند تا به بحث با دیگران در مورد مشکلات مراقبت بیمار بپردازند. پرستاران بایستی فعالانه در فعالیت هایی شرکت و همکاری کنند که ایمنی و کاهش خطاهای کاری را ارتقا می بخشد. پرستاران همچنین انتظار می رود که خطاهای مرتکب شده یا مشاهده شده در طی دوره کار را به پرسنل نظارتی مناسب گزارش دهند. پرستار نباید تحت هیچ شرایطی سکوت کرده یا در عملی دخالت کند که وی را تحت سرزنش قرار دهد یا ارتکاب یک خطا را پنهان کند. این فعالیت ها تاثیر معکوس دارد، چرا که مشکل منجر به ارتکاب خطا را برطرف نمی کند.

5-3 اقدام به عمل مشکوک

پرستار مسئولیت دارد که در طول عمر بیمار و در تمامی مکان هایی که خدمات مراقبت بهداشتی نیاز است، پیشگام و پیشقدم بیمار باشد. وکیل و مدافع بودن بدین معنی است که پرستار بر علیه اقدامات ضعیف، غیر قانونی، غیر اخلاقی یا مخرب توسط هر یک از اعضای تیم مراقبت بهداشتی یا سیستم مراقبت بهداشتی که ممکن است سلامت، رفاه یا حقوق بیمار را بمخاطره بیاندازد، می ایستد. برای دستیابی به توانایی های لازم برای عمل در این نقش، پرستار بایستی استانداردهای مراقبت، آیین رفتار حرفه ای، سیاست ها و رویه های موسسه خود و قوانین ایالتی و فدرال مشمول عملکرد حرفه ای خود را بشناسد. زمانی که پرستار از عملکرد مشکوک یا نامناسب مطلع شد، بایستی نگرانی خود را به شخص مسئول رفتار مشکوک اعلان کند. بایستی تاثیر این رفتارها بر بیمار و پرستاری به طور کل به اطلاع شخص رسانده شود. زمانی که عناصر سیستم مراقبت بهداشتی ارائه مراقبت ایمن، رفاه و سلامت بیمار یا حقوق بیمار را نقض نماید؛ موضوع بایستی به اطلاع مدیریت یا ریاست رسانده شود. اگر اندیکاسیونی وجود داشت یا ضروری بنظر رسید، موضوع بایستی به اطلاع مسئولین مربوطه یا موسسات حقوقی متناسب در بیرون از سیستم مراقبت بهداشتی رسانده شود. بایستی موسسه استاندارد و سیاست هایی برای گزارش دهی عملکرد مختل یا نامناسب و غیر حرفه ای وجود داشته باشد بطوریکه موضوع از زنجیره فرمان گذشته و شانس تلافی بر علیه پرستار گزارش کننده به حداقل برسد. بعضی موقعیت ها ممکن است مستلزم درگیری بیشتر از یک پیکره قانونی باشد. گزارش عملکرد غیر اخلاقی یا مسائل توانمندی حرفه ای ممکن است ریسک مهمی برای پرستار به همراه داشته باشد حتی زمانی که بطور مناسب انجام شود، هرچند این ریسک ها موجب حذف تعهد پرستار به تبیین ریسک های جدی به ایمنی بیمار نمی شود.

6-3 تبیین عملکرد زیانبار

اخلاق در پرستاریوظیفه پرستار حفظ بیمار، عموم و حرفه خود از ضرر و زیان است، زمانی که عملکرد همکاری زیانبار باشد. پرستار نسبت به همکاری که از بیماری بهبود می یابد یا بیماری با عملکرد شغلی اش تداخل دارد، با شفقت و دلسوزی برخورد می کند. زمانی که پرستار مشکوک شود که عملکرد همکارش مناسب نیست، وظیفه دارد هم از بیمار محافظت کند و هم اطمینان حاصل کند که فرد خرابکار کمک ضروری مورد نیاز برای بهبودی را دریافت کند. پرستار بایستی با مشاوره با پرسنل نظارتی شروع کند، ممکن است لازم باشد که با پرستار به شیوه ای حمایتی برخورد کرده به پرستار خطاکار کمک کرد تا به منابع مناسب دسترسی پیدا کند. پرستاران بایستی از سیاست های مشخص حرفه ای و سازمان استخدام کننده تبعیت کنند، زمانی که به همکار خود که بیماری جسمی یا روانی یا مشکلات فردی موجب نقص در عملکردش شده است، کمک می کنند. پرستار بایستی از فردی که آمادگی پیدا کرده است که به نقش خود در شغلش برگردد و عملکرد خود را با کمک منابع مناسب تصحیح کرده است، حمایت کند. اگر شخص خرابکار تهدیدی برای خودش یا دیگران باشد، پرستار بایستی مشکل را به مسئولین گزارش کند تا موقعیت را کنترل کنند. این کار بایستی صرفنظر از اینکه شخص به دنبال کمک بوده یا نه انجام شود. پرستارانی که مدافع همکارانی هستند که عملکرد شغلی آنها ریسک زیان به همراه دارد بایستی از عواقب منفی حمایت از همکار خاطی محافظت شوند. وکالت همیشه یک فرآیند آسان نیست و پرستاری بایستی از سیاست های محل کار خود تبعیت کند. اگر سیاست مناسبی وجود نداشت، یا سیاست ناقض حقوق پرستار خاطی باشد، خواهان استعفای خاطی باشد؛ پس بایستی از موسسات یا انجمن های حرفه ای ایالتی کمک بگیرند.

4- ماده چهار

مسئولیت و پاسخگویی

1-4 قبول مسئولیت و پاسخگویی

پرستاران مسئول عملکرد خود و مراقبتی است که بیمار آنها دریافت می کند. عملکرد پرستاری شامل تفویض، تحقیق، تعلیم و مدیریت است. پرستار مسئول استانداردهای حرفه ای در همه این جوانب است. همانطور که نقش پرستاری تغییر می کند، پرستاران لازم است با تصمیمات پیچیده تری در رابطه با تفویض و مدیریت مراقبت مواجه شوند. پرستار بایستی در قبول مسئولیت ها، تفویض کردن و درخواست مشاوره از دیگران در دوره مسئولیت خود قضاوت کند. زمانی که پرستاران عملکرد پیشرو دستوری برای درمان بیمار تجویز می کنند تا توسط پرستاران دیگر انجام شود، هر دوی پرستار نویسنده دستور و هم پرستار اجرا کننده مسئول قضاوت ها و اقداماتی هستند که بعمل می آید زیرا اینها اقداماتی نیست که قابل تفویض باشد.

2-4 پاسخگویی قضاوت و اقدامات پرستاری

پاسخگو بودن به معنی جواب دادن به خود و دیگران در مورد اقدامات خود. پرستاران در یک چارچوب یا اخلاقیاتی کار می کنند که خود تصمیمی، احترام و وقار را ارزش می نهد. پرستاران جوابگوی اعمال خود هستند که در چارچوب حرفه ای و صرفنظر از سیاست ها یا رویه های موسسه ای انجام می شود.

3-4 مسئولیت قضاوت و اقدامات پرستاری

مسئولیت پذیری به معنی مسئولیت یا پاسخگویی است که در نتیجه اقدامات انجام شده به عنوان بخشی از یک نقش خاص ایجاد می شود. پرستاران تقاضای شغلی خاصی را می پذیرند یا رد می کنند که مستلزم توانایی های آموزشی و تجربی خاصی است. پرستارانی که در ظرفیت های مدیریتی و اداری کار می کنند تماس مستقیم با بیماران ندارند اما هنوز مسئول مراقبت پرستاری هستند که بیمار دریافت می کند، زیرا ناظر و مسئول وظایف پرستاری هستند که توسط کارکنان مراقبت مستقیم ارائه می شود. پرستاران نباید اجازه دهند دیگران مراقبت پرستاری اجرا کنند که طبق استانداردهای حرفه پرستاری یا قوانین عملکرد پرستاری ایالتی ممنوع است. همچنین هر پرستاری مسئول بررسی و شناخت توانایی های خود و حفظ توان حرفه ای خود در محدود استانداردهای جاری مراقبت در تخصص حرفه ای خود و قوانین عملکرد حرفه ای ایالتی است. وقتی پرستار در بررسی توانایی های خود متوجه می شود که نیازهای بیمار فراتر از توانایی فردی اوست، بایستی به دنبال منابع مناسب از ناظرین، همکاران یا سایر منابع ممکن باشد تا مراقبت ارائه شده به بیمار با استانداردهای برابری داشته و نیازهای سلامت و ایمنی بیمار لحاظ شوند.

4-4 تفویض فعالیت های پرستاری

پرستار مسئول کیفیت مراقبتی است که به بیمار داده می شود. پرستار مسئول بررسی و شناخت توانایی های سایر پرستاران و پرسنل مراقبت بهداشتی قبل از تخصیص اقدامات مراقبتی بیمار به سایر همکاران است. همچنین پرستار موظف است که فعالیت های این پرسنل را پایش کرده و کیفیت مراقبتی که به بیمار عرضه می شود را ارزیابی کند. پرستار نباید وظایف را به افرادی تفویض و واگذار کند که می داند صلاحیت انجام آن را ندارند. پرستارانی که در نقش مدیریتی یا اجرایی فعال هستند بایستی اطمینان حاصل کنند که سیاست ها و دستورالعمل ها اجرا می شوند تا به پرستاران در دستیابی به توانمندی های مورد نیاز برای عرضه ایمن و موثر مراقبت بیمار کمک شود. پرستارانی که در نقش آموزشگر عمل می کنند، مسئولیت ارائه مراقبت ایمن و موثر به بیمار را مشترکا با ارائه کننده به عهده دارند. آموزشگر بایستی بدقت مهارت های شخصی که مراقبت پرستاری ارائه می کند را بررسی و شناخت کند و از فراگیر حمایت کند تا هم بیمار و فراگیر را محافظت کند.

5- ماده پنج

پرستار به خودش متعهد است که توانایی های خود را حفظ و به رشد حرفه ای خود ادامه دهد.

1-5 احترام به خود اخلاقی

پرستار همان تعهد اخلاقی که نسبت به دیگران دارد را نسبت به خودش هم دارد. پرستار بایستی احترام به خود را حفظ کرده، به دنبال رشد حرفه ای و رشد توانمندی های خود، یکپارچگی و تمامیت شخصیتی و تمامیت فردی خویش باشد.

2-5 رشد حرفه ای و حفظ توانمندی ها

توانمندی روی اعتماد به نفس، ارزش به خود، رتبه حرفه ای و معنی شغل برای شخص تاثیر می گذارد. پرستاری بالاترین استانداردها را از طریق بازنگری همکاران و خود ارزشیابی به همراه دارد. تداوم حفظ توانمندی های حرفه ای برای دیگران نیز مهم است، اما برای هر پرستار بسیار مهم تر است. این تداوم توانمندی مستلزم تعهد به یادگیری عمرانه و آگاهی از مسائل جاری و تغییرات استانداردهای عملکرد در حرفه پرستاری است.

2-5 تمامیت و یکپارچگی شخصیتی

اخلاق در پرستاریپرستاران دارای هویت فردی و هویت حرفه ای هستند که نه بطور کامل با هم تلفیق شده است و نه کاملا از هم جدا هستند. در طی فرآیند حرفه ای شدن، پرستار ارزش های حرفه ای را پذیرفته و آنها را در درون ارزش های شخصی خود تلفیق می کند. در رابطه با تصمیم گیری اخلاقی، پرستاران ماموریت دارند که باز برخورد کرده و ارزش های دیگران حرمت بگذارند و ارزش های آنها را ابراز کنند حتی اگر با ارزش های دیگران متفاوت بوده و ممکن است مطمئن نباشند که دامنه وسیع دیدگاه های اخلاقی بخوبی ابراز شده و لحاظ شده باشند. تمامیت شخصیت مشتمل بر روابط با بیماران نیز می باشد. زمانی که بیمار از پرستار می خواهد نظر شخصی خود را در مورد موضوعی بیان کند، پرستار معمولا آزاد است اینکار را بکند به شرط آنکه نظر وی روی اعتبار تصمیم گیری آگاهانه بیمار تاثیر نگذاشته یا تصمیم وی را تغییر ندهد. همچنین پرستار بایستی اطمینان حاصل کند که دادن نظر موجب نشود که از مرزهای شخصی یا حرفه ای تجاوز کند و از نظر اخلاقی صحیح باشد. پرستار بایستی آگاه باشد که نقش حرفه ای ممکن است بطور ناخواسته روی تصمیم گیری بیمار تاثیر بگذارد. بنابراین کمک به بیمار در تصریح ارزش ها و عقایدش ثابت شده که مفید ترین اقدام است. زمانی که پرستار با موقعیت مواجه می شود که اقدامات، ازرش ها و اعتقادات از نظر شخصی و اجتماعی قابل قبول نیستند، بایستی مراقبت حرفه ای ماهرانه و محترمانه ای به خدمت بگیرد.

3-5 حفظ راستی و کمال

محدودیتهای اقتصادی درون سیستم مراقبت بهداشتی ممکن است مشلات خاصی برای راستی و کمال پرستار به همراه داشته باشد. تهدیدهای کمال و راستی شامل درخواست گول زدن بیمار، مضایقه اطلاعات، دروغ نوشتن پرونده و گزارشات، سوء رفتار کلامی بیمار یا همکاران است. سایر درخواست ها ممکن است دربرگیرنده درخواست از پرستار به شیوه ای استکه نقض ارزش های حرفه ای بوده یا نقض غیر مستقیم آیین رفتار حرفه ای باشد. پرستاران موظف هستند که تمامیت و کمال حرفه خود را حفظ کنند و تنها در صورتی مصالحه کنند که مصالحه همراه با حمایت از ارزش ها و تمامیت حرفه ای آنها باشد. مخاطرات حفظ راستی و کمال موجب به خطر افتادن حرمت و رفاه و بهزیستی دیگران نمی شود. پرستارانی که با درخواست هایی مواجه می شوند که نقض تمایمت حرفه ای آنها است بایستی اعتراض کنند. زمانی که اقدام، فعالیت یا درمان خاصی از نظر اخلاقی قابل اعتراض است، یا زمانی که بیمار و حرفه پرستاری در خطر قرار می دهد، پرستار بایستی از مشارکت در آن درخواست با دلیل اخلاقی و وجدانی سرباز بزند. پرستار نباید از اعتراض اخلاقی و سرپیچی از مشارکت به عنوان شیوه ای برای راحتی فردی اش استفاده کند. این اعتراض ممکن است پرستار را در مقابل جریمه و تنبیه حفظ نکند. پرستاری که اعتراض را انتخاب می کند بایستی تصمیم خود را به شیوه ای مناسب علنی کند و اگر امکان داشت زمان کافی برای پیدا کردن بدیل مراقبت از بیمار صرف کند. پرستار موظف است که ایمنی بیمار را حفظ کند، بیمار را رها نکند، تنها زمانی از مشارکت کناره گیری کند که راه های بدیل و جایگزین برای مراقبت از بیمار ایجاد شده باشد.

6- ماده شش

پرستار تسهیل کننده بهبود محیط مراقبت بهداشتی است.

1-6 تاثیر محیط بر فضیلت و ارزش های اخلاقی

فضیلت اخلاقی عاداتی است که روی افراد تاثیر گذاشته و آنها را وادار می کند کار درست را انجام دهند و نقطه نشان یک فرد خوب اخلاقی است. تعالی عادتی است که شخص را مستعد و زمینه ساز انجام کار خوب می کند. فضیلت و تعالی را می توان توسط محیط تغذیه یا تخریب کرد. پرستاران متعهد هستند که در خلق و حفظ محیطی که فضیلت و کمال و پاکدامنی را تقویت و تغذیه می کند، بکوشند.

2-6 تاثیر محیط بر تعهدات اخلاقی

تمامی پرستاران موظف به خلق، نگهداری و تقویت محیط هایی هستند که از پرستاران در برآورده کردن تعهدات اخلاقی و قانونی خود حمایت کند. محیط های کاری شامل هنجاری های همکاران به علاوه سیاست ها و رویه های سازمانی است. عناصری که بتوانند مانع یا تقویت کننده عملکرد قانونی و اخلاقی باشند شامل برنامه های پاداش، سیاست های تادیبی، برنامه های سلامت و ایمنی و ساختار سازمانی است. محیطهایی که امکان رویه های سوگ و برخورد منصفانه و یکسان با پرستاران را فراهم می سازد، عملکرد پرستاری مطابق با استانداردهای را تقویت می کند.

3-6 مسئولیت محیط مراقبت بهداشتی

پرستار مسئول تقویت اخلاقی محیطی است که از همکاران حمایت و احترام گذاشته و مسائلی را شناسایی می کند که نیاز به تبیین دارند. مدیران پرستاری مسئولیت دارند که اطمینان حاصل کنند پرستاران در ایمنی و شرایط کاری تسهیلات خود حرفی برای گفتن دارند. پرستاران نباید اقدامات پرستاری نا امن را نادیده گرفته یا توافق به انجام آنها کنند حتی اگر در عملکرد ناامن مشارکت نکنند؛ برای اینکار بسیار مهم است که عمکرد ناامن را نادیده نگیرند. پرستاران نباید در موسسه مستخدم بمانند که حقوق بیماران را نقض می کند یا در عملکرد خطرناک و ناامن شرکت می کند. پرستاران بایستی نگرانی خود راجع به میحط مراقبت بهداشتی را از طریق کانال های مناسب ابراز کنند.

7- ماده هفت

پرستار به پیشرفت حرفه از طریق همیاری در کار عملی، آموزش، مدیریت و توسعه دانش پرستاری کمک می کند.

1-7 پیشبرد حرفه از طریق درگیری فعال در پرستاری و سیاست مراقبت بهداشتی

پرستاران باید به طرقی با پیشبرد یا رهبری سازمان حرفه ای همیاری کنند. می توان به پیشبرد حرفه از طریق خدمت در نقش های آموزشی، رتبه های مدیریتی، کمیته های تخصصی و حرفه ای سازمان کمک کرد. پرستاران دارای شغل آزاد می تواند به پیشبرد رشته از طریق عمل به عنوان یک مدل تمامیت و کمال حرفه ای کمک کنند. پیشرفت رشته همچنین از طریق فعالیت های مدنی و کشوری امکانپذیر است. مربیان پرستاری پیشبرد رشته را از طریق تقویت حرفه ای گری و ارزش های مدنی ترویج می کنند. مدیران و روسای پرستاری مسئول فراهم کردن محیطی هستند که تمامیت و کمال اخلاقی و حرفه ای گری را ترویج کند، در حالی که پرستاران محقق و مسئول همیاری با گسترش پیکره دانشی هستند که از عملکرد پرستاری حمایت کرده و موجب پیشرفت عملکرد حرفه ای پرستاری می شود.

2-7 پیشرفت رشته از طریق توسعه، اجرا و نگهداری استانداردهای حرفه ای در سطح بالینی، اداری، آموزشی

استانداردها دستورالعمل هایی هستند که منعکس کننده زمینه عملکرد پرستاری براساس اصول اخلافی و پیکره دانش علمی تعیین شده است. تعیین این استانداردها و حوزه عمل آنها در چارچوب قوانین رشته پرستاری ایالت و آیین رفتار حرفه ای پرستاری از مسئولیت های پرستاران است.

3-7 پیشرفت رشته پرستاری از طریق توسعه دانش و اجرای آن در عمل

پیکره پرستاری بایستی در بررسی های دانشگاهی شرکت کرده تا پیکره دانش مربوطه را شناسایی، ارزیابی و گسترش دهند که تعریف کننده حرفه پرستاری است. دانش پرستاری از قلمرو علوم و انسانیت گرفته شده است. این فعالیت ها برای حفظ تعهدات پرستاری به جامعه ضروری است.

8- ماده هشت

پرستار با متخصصان عمومی و سایر متخصصان بهداشتی برای پیشرفت جامعه، ملی و بین المللی و تلاش های براورده کردن نیازهای بهداشتی همکاری می کند.

1-8 نیازها و نگرانی های بهداشتی

حرفه پرستاری متعهد است به ترویج و پیشبرد سلامتی، رفاه و ایمنی تمامی مردم. هر پرستار متعهد است که نه تنها از نیازهای بهداشتی افراد، بلکه از نیازها و مسائل بهداشتی بزرگتر جهانی از قبیل گرسنگی در دنیا، بهداشت مناسب و آب آشامیدنی سالم آگاهی داشته باشد. فراهم کردن دسترسی به مراقبت بهداشتی برای تمامی مردم مستلزم همکاری در بین تیم های بین شغلی متشکل از متخصصان و رشته های مختلف است.

2-8 مسئولیت در قبال عموم

پرستاران به عنوان افراد و به عنوان یک پیکره تجمعی کل مسئول هستند که از تهدیدهای سلامت فرد فرد جامعه و همچنین اجتماع به عنوان یک کل آگاه باشند. از طریق حمایت و مشارکت اجتماعی، پرستاران قادر خواهند بود که مردم را در مورد تهدیدهای سلامت فردی و جامعه آموزش دهند و دانش و آگاهی ضروری برای تصمیم گیری آگاهانه در مورد این تهدیدها را به آنها انتقال دهند. پرستاران همچنین از ابتکارهای رفع موانع بهداشت و ایمنی از قبیل خشونت، فقر و بی خانمان بودن؛ حمایت می کنند. پرستاران می دانند که جامعه از نظر فرهنگی مخلوطی است از افراد فرهنگ های مختلف و ارزش های خود را به کسانی که دارای ارزش های متفاوتی هستند انتقال یا تحمیل نمی کند.

منابع

Ethics. (n.d.). Dictionary.com Unabridged (v 1.1). Retrieved July 25, 2016, from Dictionary.com

American Nurses Association. Code of Ethics for Nurses with Interpretative Statements. Accesses July 25, 2016

Melissa K Slate, Nurses Code of Ethics, Reviewed December, 2015, Expires December, 2017

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. خدمات ترجمه متون پرستار شامل ترجمه متون عمومی، ترجمه متون تخصصی، ترجمه کتاب، ترجمه مقاله در حوزه ترجمه آنلاین، ترجمه حضوری، ترجمه تلفنی؛ بویژه ترجمه فارسی به انگلیسی می باشد. ترجمه فوری و ترجمه ارزان تز را تجربه کنید و مطمئنا به همکاری ادامه خواهید داد. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. هر گونه توضیح لازم را در محل ثبت سفارش قید بفرمایید. بمناسبت افتتاح تز فعلا قیمت ها ثابت و ارزان است. از قیمت ها و کیفیت ترجمه های تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش ترجمه متون

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. برای ثبت سفارش نگارش پیش پروپوزال، نگارش پروپوزال، نگارش پایان نامه، تجزیه و تحلیل آماری پایان نامه، تهیه اسلاید پاورپوینت دفاع به لینک زیر مراجعه نمایید. توجه بفرمایید که پوسته و ظاهر سایت تغییر می کند، زمانیکه وارد ساب دامین thez.parastar.info برای ثبت سفارش می شوید. اما این ساب دامین همانطور که از نامش پیداست مربوط به وبگاه پرستار است و تحت مسئولیت وبگاه پرستار عمل می کند. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. از قیمت ها و کیفیت کار تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش پروپوزال و پایان نامه

بالای صفحه
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com