ورود کاربر

  • گازهای خون شریانی

    گازهای خون شریانی [(Arterial Blood Gas (ABG]

    اندیکاسیون:

    این تست برای تعیین وضعیت تهویه بیمار، اکسیژناسیون بافتی و وضعیت اسید – باز انجام می شود.

    روش کار:

    ابتدا سه تا پنج میلی لیتر خون شریانی توسط یک سرنگ هپارینه از بیمار گرفته می شود. اگر بلافاصله امکان تجزیه و تحلیل نمونه وجود نداشته باشد، سرنگ نمونه بر روی یخ گذاشته می شود.

    مقادیر نرمال این تست عبارتند از:
    • pH 7.35–7.45
    • PaO2 80–100 mmHg
    • PaCO2 35–45 mmHg
    • HCO3 22–26 mEq/L
    نتایج غیر طبیعی این تست عبارتند از:
    • افزایش pH نشانگر آلکالوز متابولیک یا آلکالوز تنفسی است.
    • کاهش pH نشانگر اسیدوز متابولیک یا اسیدوز تنفسی است.
    • افزایش pCO2 نشانگر COPD است.
    • کاهش pCO2 نشانگر هیپوکسمی است.
    • افزایش HCO3 نشانگر هیدراسیون و COPD است.
    • کاهش HCO3 نشانگر افت مایعات است.
    • افزایش pO2 نشانگرهیپوونتیلاسیون است
    • کاهش pO2 نشانگر آنمی و مشکلات تنفسی است.

    مداخلات پرستاری:

    قبل از رویه:
    • اگر بیمار اکسیژن مکمل می گیرد، اطلاعات مربوطه از قبیل مقدار اکسیژن، روش تجویز از طریق کانیولا یا تهویه مکانیکی و تنظیمات ونتیلاتور به آزمایشگاه اطلاع داده شود. میزان اکسیژن مکمل همراه با نتایج تست گزارش می شود
    • دمای بیمار بررسی شود. تغییر دمای بدن بیمار می تواند نتایج تست را تغییر دهد
    پس از رویه:
    • روی محل نمونه گیری به مدت 5 دقیقه فشار مکانیکی وارد شود.
    • به مدت 30 دقیقه روی موضع خونگیری پانسمان فشاری گذاشته شود تا خونریزی متوقف شود.
    • محل خونگیری از نظر خونریزی تحت نظر باشد.
  • شیمی خون

    شیمی خون (Blood Chemistry)

    اندیکاسیون:

    شیمی خون شاخصی از سلامتی بیمار فراهم می کند که شامل موارد زیر است:

    • تعادل الکترولیت ها (سدیم، پتاسیم، بیکربنات، منیزیم، کلسیم، فسفر)
    • عملکرد کلیوی (BUN، کراتینین)
    • عملکرد کبدی (AST/ALT) (این آنزیم ها زمانی ترشح می شوند که کبد آسیب دیده باشد)
    • بررسی دیابت (سطح قند سرم)
    • سطح کلسترول (کلسترول، LDL، HDL، تریگلیسریدها)
    • عملکرد قلبی: [کراتین کیناز (CK) و ایزوآنزیم های CK (این آنزیم ها زمانی آزاد می شوند که عضله قلب دچار آسیب باشد)، سطح تروپونین های قلبی (تروپونین پروتینی در عضلات اسکلتی و قلبی است)، میوگلوبین (از نشانگرهای اولیه و زودرس انفارکتوس میوکارد است)، لاکتات دی هیدروژناز (LDH) و ایزوآنزیم های LDH]. این آنزیم ها زمانی آزاد می شوند که بافت قلبی آسیب دیده باشد.

    روش کار:

    سه تا پنج میلی لیتر خون گرفته می شود. تست های مختلف به لوله های مختلفی نیاز دارند. نتایج غیر طبیعی عبارتند از:

    • سطح الکترولیت های خون (سدیم، پتاسیم، بیکربنات، منیزیم، کلسیم، فسفر) همراه با عدم تعادل مایعات، عدم تعادل اسید و باز؛ غیر طبیعی خواهد بود.
    • تست های عملکرد کلیوی (BUN و کراتینین) در بیماری های کلیوی بالا خواهد رفت.
    • تست های عملکرد کبدی (AST/ALT) در بیماری های کبد بالا خواهد رفت.
    • دیابت زمانی وجود دارد که سطح گلوکز خون ناشتا بالاتر از 125 باشد.
    • سطح کلسترول: (کلسترول، LDL، HDL، تریگلیسریدها). اعداد نتیجه این آزمایشات لازم است که پایین باشند به استثنای HDL که هر چه مقدار آن بالاتر باشد بهتر است، یافته های غیرطبیعی حاکی از ریسک بیماری های قلبی و عروقی است.
    • قلب : [کراتین کیناز (CK) و ایزوآنزیم های CK، سطح تروپونین های قلبی، میوگلوبین، لاکتات دی هیدروژناز (LDH) و ایزوآنزیم های LDH]. اگر سطح این آنزیم ها بالا باشد نشانگر وجود آسیب به عضله قلب است.

    مداخلات پرستاری:

    • قبل از نمونه گیری ورزش نکند، ممکن است نتایج آزمایش را بصورت کاذب بالا ببرد.
    • در صورت تجویز، NPO باشد. اندازه گیری صحیح تریگلیسریدها و گلوکز خون مستلزم ناشتا بودن است.
    • قبل از نمونه گیری تزریق عضلانی انجام نشود. اگر تزریق ضروری بود، نام دارو، زمان تزریق و دوز آن در برگه ثبت شده و همراه نمونه به آزمایشگاه ارسال شود، زیرا ممکن است نتایج را تغییر دهد
    • محل خونگیری از نظر خونریزی بررسی شود
    • برای تست گلوکز خون لازم است بیمار 12 ساعت ناشتا باشد
    • برای تست کلسترول و اطمینان از صحت سطح تریگلیسریدها، لازم است که 12 ساعت قبل ناشتا باشد.
  • کشت خلط و آنتی بیوگرام

    کشت خلط و آنتی بیوگرام (Sputum Culture and Sensitivity)

    اندیکاسیون:

    خلط بیمار برای تعیین وجود هر گونه باکتری و همچنین آنتی بیوتیک هایی که روی باکتری موثر هستند، کشت می شود.

    روش کار:

    خلط بیمار در یک ظرف استریل گرفته شده و به آزمایشگاه ارسال می شود. در آزمایشگاه اسمیر خلط بر روی پتری دیش انجام شده و پلیت برای رشد باکتری انکوبه می شود. سپس نمونه باکتری رنگ آمیزی شده و زیر میکروسکوپ مشاهده می شود تا باکتری شناسایی شود. نمونه ها به طور دوره ای چک شده، اما معمولا 72 ساعت یک کشت کامل خلط طول می کشد. زمانی که باکتری شناسایی شد، باکتری در معرض دیسک های حاوی آنتی بیوتیک های مختلف قرار داده می شود تا مشخص گردد که کدام دیسک باکتری را می کشد.

    مداخلات پرستاری:

    قبل از رویه:
    • ظرف نمونه گیری استریل آماده شود، تا باکتری های خلط بیمار کشت و شناسایی شوند یا باکتری های حاصل از آلوده شدن ظرف یا نمونه
    • فقط خلط گرفته شود نه بزاق – باکتری هایی به طور طبیعی در دهان یافت می شود، بنابراین نمونه بزاق موجب رشد باکتری در آزمایشگاه می شود، گرچه موجب عفونت نمی شوند
    پس از رویه:
    • نمونه به آزمایشگاه ارسال شود
    • طریقه صحیح گرفتن نمونه خلط به بیمار آموزش داده شود.
  • مطالعات هماتولوژیک

    مطالعات هماتولوژیک (Hematologic Studies)

    اندیکاسیون:

    مطالعات هماتولوژیک شاخص خونی بیمار را مشخص می کند. این آزمایشات عبارتند از:

    • شمارش RBC – شامل گزارش سطح هموگلوبین، هماتوکریت، سایز و شکل سلول های قرمز خون (RBC) است که به انتقال اکسیژن کمک می کنند. طول عمر آنها به طور میانگین 120 روز است و توسط مغز استخوان تولید می شوند. معمولا این آزمایش برای بررسی آنمی، تنگی نفس، پاسخ به دارو، خونریزی، جراحی و تروما انجام می شود.
    • شمارش WBC – سطح سلول های سفید خون در گردش را نشان می دهد. WBCها مسئول مبارزه با عفونت در بدن هستند. سلول های سفید خون به پنج زیر دسته تقسیم می شوند: نوتروفیل ها، بازوفیل ها، ائوزینوفیل ها، لمفوسیت ها، مونوسیت ها. این تست معمولا برای بررسی عفونت، التهاب، پاسخ آلرژیک و عفونت انگلی انجام می شود.
    • نرخ رسوب اریتروسیت ها (ESR) تست غیر اختصاصی است که نشانگر وجود عفونت و التهاب است.
    • مطالعات انعقادی [پروترومبین تایم (PT)، نرخ هنجار شده بین المللی (INR)، زمان نسبی ترومبوپلاستین (PTT)، شمارش پلاکت]. این ها زمان خونریزی هستند که نشانگر توانایی انعقاد و لخته بستن خون بیمار هستند. INR برای مانیتور ثبات وضعیت بیمارانی استفاده می شود که داروی وارفارین مصرف می کنند. PT برای کمک به غربالگری بیماران دریافت کننده وارفارین انجام می شود. از آنجایی که PT در کبد ساخته می شود، این تست به بررسی عملکرد کبد نیز کمک می کند. ناهنجاری PTT نشانگر نقص وضعیت انعقادی خون بیمار است. از این تست برای پایش وضعیت بیماری که هپارین دریافت می کند، استفاده می شود.

    روش کار:

    سه تا پنج میلی لیتر نمونه خون گرفته می شود. نتایج غیرطبیعی عبارتند از:

    • شمارش RBC – به دنبال اندیکاسیون های آنمی هستیم.
    • شمارش WBC – اگر بالا باشد، نشانگر وجود عفونت است.
    • ESR – بالا رفتن سطح ریت رسوب گلبول قرمز نشانگر وجود التهاب است.
    • خونریزی (PT, INR, PTT, Platelet Count) زمان لخته شدن خون را اندازه می گیرند.
    • هموگلوبین (Hgb) و هماتوکریت (Hct) نشان دهنده ظرفیت حمل اکسیژن و آهن خون است.

    مداخلات پرستاری:

    • موضع خونگیری از نظر خونریزی بررسی شود.
  • آزمایشات ایمونولوژیک خون

    آزمایشات ایمونولوژیک خون

    اندیکاسیون:

    این آزمایشات برای شناسایی فاکتورهای ایمونولوژیک در خون انجام می شوند:

    • ANA: آزمایش آنتی بادی ضد هسته ای است که یک آزمایش غربالگری برای تشخیص آنتی بادی بر علیه آنتی ژن های هسته در خون است. نزدیک به 100 درصد بیماران مبتلا به SLE در این آزمایش نتیجه مثبت خواهند داشت.
    • ESR: نرخ رسوب اریتروسیت ها است که برای تمایز بین بیماری های التهابی و نئوپلاستیک مفید است. اندازه گیری سریالی برای ردگیری شدت بیماری مناسب است.
    • SS-A و SS-B : آنتی بادی های SS-A را می توان در حدود 30% از بیماران مبتلا به SLE یافت. آنتی بادی های SS-B بطور بالایی اختصاصی کمپلکس سیکا هستند، که در اثر کاهش ترشح از غدد ایجاد می شود.
    • RF: فاکتور روماتوئید است که یک آنتی بادی IgM است که با روماتوئید آرتریت مرتبط است. خون وریدی گرفته شده و از نظر وجود آنتی بادی ایمونوگلوبین در خون بررسی می شود. 50 درصد بیماران مبتلا به روماتوئید آرتریت دارای این آنتی بادی هستند.
    • آنتی بادی های اسکلرودرما: این آنتی بادی در خون وریدی بیماران مبتلا به اسکلرودرما یافت می شود. در 25 تا 40 درصد بیماران مبتلا به اسکلرودرما این آزمایش مثبت است.

    روش کار:

    مقدار کمی خون از بیمار گرفته شده و از نظر ایمونوگلوبولین ها و آنتی بادی های آنها، آنتی بادی های ضد هسته ای، روماتوئید فاکتور و فراورده سلول های لوپوس اریتماتوز بررسی می شود. یافته مثبت حاکی از آن است که بیمار اختلال ایمنولوژیک مربوطه را دارد یا در تماس با آن بوده است.

    مداخلات پرستاری:

    • پس از رویه اطمینان حاصل کنید که محل خونگیری خون ریزی نداشته باشد و لخته شدن کافی رخ داده باشد.
    • نتایج معمولاً چند روز بعد آماده می شود.
  • تست الیزا

    تست الیزا (Enzyme-Linked Immunosorbent Assay)

    اندیکاسیون:

    تتست های تشخیصی بیماری های ایمنولوژیکتست الیزا (بررسی جاذب ایمنی باند به آنزیم) (ELISA) برای تعیین وجود آنتی بادی های ضد ویروس نقص ایمنی اکتسابی انسانی (HIV) در خون بیمار انجام می شود تا مشخص شود که آیا بیمار HIV مثبت است یا نه.

    روش کار:

    نمونه کوچکی از خون تهیه شده و وجود آنتی بادی HIV در آن بررسی می شود. این تست عموماً برای غربالگری و تایید به انجام تست وسترن بلات نیاز دارد.

    مداخلات پرستاری:

    • قبل از رویه از بیمار رضایت نامه گرفته شود.
    • هدف از تست و طریقه انجام آن به بیمار شرح داده شود.
    • نتایج تست برای بیمار شرح داده شود.
    • موضع خونگیری از نظر لخته شدن و قطع خونریزی بررسی شود.
  • آزمایش وسترن بلات

    آزمایش وسترن بلات (Western Blot Tests)

    اندیکاسیون:

    در این آزمایش به دنبال پیدا کردن پروتئین های ویروسی مربوط به HIV در خون بیمار هستند تا مثبت بودن یا نبودن HIV بیمار تایید گردد. معمولا ابتدا با الیزا تعیین شده و با وسترن بلات تایید می شود.

    روش کار:

    نمونه کوچکی از خون بیمار گرفته شده و در خون به دنبال پروتئین های ویروسی مربوط به HIV می گردند.

    مداخلات پرستاری:

    • قبل از رویه از بیمار رضایت نامه گرفته شود.
    • هدف از تست و طریقه انجام آن به بیمار شرح داده شود.
    • نتایج تست برای بیمار شرح داده شود.
    • موضع خونگیری از نظر لخته شدن و قطع خونریزی بررسی شود.
  • آزمایش کشت و آنتی بیوگرام خلط

    آزمایش کشت و آنتی بیوگرام خلط (Culture and Sensitivity of Sputum)

    اندیکاسیون:

    در این آزمایش نمونه ای از خلط بیمار کشت داده می شود تا مشخص شود کدام باکتری ها در خلط وجود دارد و چه آنتی بیوتیکی بیشتر از همه بر آن موثر است.

    روش کار:

    نمونه خلط به صورت خلط سرفه یا ساکشن گرفته شده و به آزمایشگاه ارسال می شود تا بر روی پلیت های محیط کشت تلقیح شده و به مدت 48 تا 72 ساعت گرمخانه گذاری (انکوبه) شود تا باکتری های موجود در خلط رشد کنند. نمونه باکتری رنگ آمیزی شده و زیر میکروسکوپ مشاهده می شود تا باکتری شناسایی شود. سپس برای تشخیص آنتی بیوتیک موثر بر آن از دیسک های آنتی بیوتیک بر روی پلیت کشت استفاده می شود و هر دیسکی که باکتری بیشتری کشته باشد، آن آنتی بیوتیک انتخابی خواهد بود.

    مداخلات پرستاری:

    • قبل از آزمایش مشخص کنید که آیا بیماری آنتی بیوتیک مصرف می کند یا نه.
    • از ظرف نمونه گیری استریل برای اجتناب از آلودگی نمونه استفاده کنید.
    • فقط خلط جمع شود و بزاق و مخاط دهان جمع نشود.
    • برای تخلیه خلط سرفه عمیق لازم است.
    • بعد از نمونه گیری به تجویز آنتی بیوتیک های بیمار ادامه دهید.
  • لنفانژیوگرافی

    لنفانژیوگرافی (Lymphangiography)

    اندیکاسیون:

    این تست تصویر رادیوگرافیک سیستم لنفاوی را می گیرد تا مشخص شود که آیا ناهنجاری خاصی از قبیل ادم پاها، بیماری هوچکین، لمفوما، لمفادنوپاتی و متاستاز لنفاوی وجود دارد یا نه. نتایج این تست برای تعیین مرحله لمفوما و بیماری هوچکین و همچنین تعیین اثربخشی درمان مفید است.

    روش کار:

    ماده حاجب رادیواپک از طریق یک کاتتر به داخل سیستم لنفاوی تزریق می شود و سپس از بیمار با اشعه ایکس عکس گرفته می شود. ماده رنگی به مدت حدود یکسال در سیستم باقی می ماند، بنابراین می توان تست مجدد انجام داد.

    مداخلات پرستاری:

    قبل از رویه:
    • بیمار بایستی برگه رضایت آگاهانه برای رویه های تهاجمی را تکمیل کند.
    • اطمینان حاصل شود که بیمار به ماده حاجب، ید یا غذاهای دریایی حساس نباشد.
    • عملکرد کلیوی (، کراتینین) چک شود، چون کلیه مسئول پردازش ماده رنگی است.
    حین رویه:
    • واکنش آلرژیک بیمار چک شود که به صورت راش پوستی، خارش، تنگی نفس و تورم ظاهر می شود.
    پس از رویه:
    • برای کمک به دفع ماده حاجب، مایعات زیاد مصرف شود.
    • نبض های محیطی برای اطمینان از گردش خون کافی پاها بررسی شود.
    • محل تزریق از نظر عوارضی چون خونریزی، عفونت و ادم چک شود.
    • ادرار، مدفوع و پوست ممکن است بخاطر ماده حاجب به رنگ آبی درآید.
  • بیوپسی مغز استخوان

    بیوپسی مغز استخوان (Bone Marrow Biopsy)

    اندیکاسیون:

    نمونه گیری از مغز استخوان

    بیوپسی مغز استخوان شامل نمونه گیری از مغز استخوان از طریق آسپیره کردن مغز استخوان توسط نیدل است که برای تعیین تشکیل سلول های خونی انجام می شود.

    طرز کار:

    موضوع نمونه گیری به صورت موضعی بی حس می شود: خار خلفی ایلیاک، جناغ، دنده ها. مطابق رویه موسسه پوست موضع قبل از رویه برای انجام یک رویه تهاجمی استریل تمیز می شود. نمونه از داخل استخوان گرفته شده، برچسب مشخصات بیمار الصاق شده، و همراه فرم درخواست آزمایش به آزمایشگاه ارسال می شود.

    مداخلات پرستاری:

    persian to english translationقبل از رویه:
    • بیمار بایستی فرم رضایت آگاهانه را امضا نماید.
    • بیمار به صورت خوابیده و مطابق موضع نمونه گیری قرار داده می شود و برای رعایت حریم خصوصی وی، به طور مناسب پوشیده (درپ) می شود.
    tarjomacپس از رویه:
    • روی موضع فشار گذاشته می شود تا ریسک خونریزی کاهش یابد.
    • موضع آسپیراسیون مغز استخوان از نظر خونریزی تحت نظر گرفته می شود.
  • تست خون مخفی مدفوع

    تست خون مخفی مدفوع (Fecal Occult Blood Test)

    اندیکاسیون:

    این آزمایش برای تعیین وجود خون در مدفوع انجام می شود، حتی اگر نتوان خونریزی را دید.

    طرز کار:

    نمونه مدفوع گرفته شده و روی یک کارت مخصوص (لام) کشیده می شود. معرف به آن اعمال می شود. اگر خون در نمونه مدفوع وجود داشته باشد، رنگ آن تغییر خواهد کرد.

    مداخلات پرستاری:

    • قبل از تست به بیمار توصیه شود:
    • از خوردن گوشت قرمز، چغندر، لبو و تربچه در طی 48 ساعت قبل از تست اجتناب کند. این مواد غذایی ممکن است با نتیجه تست تداخل داشته باشند.
    • از مصرف آسپرین، ویتامین c، آهن یا داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در طی 48 ساعت قبل از نمونه گیری پرهیز کنند، این داروها با نتایج تست تداخل دارند.
  • مطالعات انعقادی

    مطالعات انعقادی (Coagulation Studies)

    اندیکاسیون:

    مطالعات انعقادی برای تعیین اثربخشی توانایی انعقادی بیمار انجام می شوند.

    • PT - زمان پروترومبین – از نظر نارسایی پروترومبین چک می کنند، در وارفارین درمانی 11 تا 15 ثانیه است.
    • INR - اثربخشی وارفارین درمانی بررسی می شود.
    • PTT - زمان نسبی ترومبوپلاستین – اثربخشی دامنه درمانی هپارین بررسی می شود، 25 تا 38 ثانیه است.
    • Bt - زمان خونریزی – مقدار زمان لازم برای توقف خونریزی از یک سوراخ کوچک که در روی پوست ایجاد شده است (با لانست) را اندازه می گیرند، بین 3 تا 7 دقیقه است.
  • شمارش کامل خونی

    شمارش کامل خونی (Complete Blood Count)

    • WBC - شمارش سلول های سفید خون
    • RBC - شمارش سلول های قرمز خون
    • هموگلوبین
    • هماتوکریت
    • MCV - میانگین حجم سلولی
    • MCH - میانگین هموگلوبین سلولی
    • MCHC - میانگین غلظ هموگلوبین سلولی
    • RDW - پهنای توزیع سلول های قرمز
    • شمارش پلاکت ها
    • شمارش رتیکولوسیت ها
    • شمارش نوتروفیل ها
    • شمارش لمفوسیت ها
    • شمارش مونوسیت ها
    • شمارش ائوزینوفیل ها
  • مطالعات سطح آهن

    مطالعات سطح آهن (Iron Studies) 

    • آهن سرم
    • TIBC - ظرفیت کلی باند شدن آهن
    • درصد اشباع آهن
    • سطح فریتین ترانسفرین
    • سطح ویتامین B12
    • سطح فولات
  • ایمنی بیمار در نمونه گیری

    مقدمه ای بر نمونه گیری

    جمع آوری فوری و صحیح نمونه برای آزمایش نقش حیاتی در تشخیص صحیح، درمان به موقع و بهبودی وضعیت بیمار دارد و اغلب جزء وظایف پرستار است؛ بخصوص بیماران بستری. پرستار بایستی برنامه انجام آزمایشات بیمار را چیده و به موقع نمونه ها را به آزمایشگاه ارسال نماید. مسئولیت پرستار در رابطه با آزمایشات و نمونه گیری مطابق با سیاست موسسه ای که در آن کار می کند، متفاوت است.

    اطمینان از ایمنی بیمار

    مطابق استانداردهای حرفه ای پرستاری، قبل از هر رویه، آزمایش، تست یا جراحی؛ لازم است که هویت بیمار مشخص گردد که از طریق نام و شماره اتاق و یا دستبند مشخصات بیمار انجام می شود. تعیین هویت بیمار بایستی حداقل توسط دو نفر انجام شود.

    استفاده از دستکش و سایر موانع فیزیکی در صورت ضرورت، به اطمینان از نمونه گیری صحیح و نتایج صحیح آزمایشات کمک می کند و ممکن است مطابق قوانین مراقبت حرفه ای و ایمنی شغلی لازم باشد. قبل از اینکه با مایعات بدن بیمار و نمونه های احتمالا آلوده تماس پیدا کنید، اطمینان حاصل کنید که احتیاطات استاندارد را رعایت کرده باشید.

  • روش های نمونه گیری

    مقدمه ای بر نمونه گیری

    جمع آوری فوری و صحیح نمونه برای آزمایش نقش حیاتی در تشخیص صحیح، درمان به موقع و بهبودی وضعیت بیمار دارد و اغلب جزء وظایف پرستار است؛ بخصوص بیماران بستری. پرستار بایستی برنامه انجام آزمایشات بیمار را چیده و به موقع نمونه ها را به آزمایشگاه ارسال نماید. مسئولیت پرستار در رابطه با آزمایشات و نمونه گیری مطابق با سیاست موسسه ای که در آن کار می کند، متفاوت است.

    در این بخش پرستار روش های صحیح نمونه گیری برای آزمایشات تشخیصی را ارائه نموده است. منبع اصلی مطالب این بخش کتاب زیر است:

    سوزان سی اسملتزر (2010)، دستنامه تست های آزمایشگاهی و تشخیصی برونر - سودارث، (چاپ دوازدهم) ولترز کلوور، لیپینکات ویلیامز و ویلکینز، نیویورک.

    Suzanne C. Smeltzer (2010), Handbook of laboratory and diagnostic tests, 12th edition, Kluwer, Lippincott Williams & Wilkins, New York

  • آماده سازی بیمار برای نمونه گیری

    مقدمه ای بر نمونه گیری

    جمع آوری فوری و صحیح نمونه برای آزمایش نقش حیاتی در تشخیص صحیح، درمان به موقع و بهبودی وضعیت بیمار دارد و اغلب جزء وظایف پرستار است؛ بخصوص بیماران بستری. پرستار بایستی برنامه انجام آزمایشات بیمار را چیده و به موقع نمونه ها را به آزمایشگاه ارسال نماید. مسئولیت پرستار در رابطه با آزمایشات و نمونه گیری مطابق با سیاست موسسه ای که در آن کار می کند، متفاوت است.

    آماده سازی بیمار

    لازم است که آزمایش، دلیل و رویه انجام آن برای بیمار شرح داده شود تا باعث آسایش بیمار و همکاری وی در حین نمونه گیری شود. اینکار موجب می شود که بیمار آگاهی لازم را برای دادن رضایت نامه شفاهی یا کتبی لازم برای رویه های نمونه گیری تهاجمی داشته باشد.

    زمان آماده سازی بیمار، بایستی مطالب روشن، مستقیم و بدون ابهام و کامل برای وی شرح داده شود. برای مثال، قبل از یک رویه نمونه گیری سخت یا دردناک مثل گرفتن نمونه مغز استخوان، از آنجایی که بیمار ناراحتی می کشد ممکن است نداستن زمان اتمام رویه وی را مضطرب کند یا اینکه بیمار ممکن است در مورد زمان آماده شدن نتیجه آزمایش کنجکاو باشد. اگر بیمار این اطلاعات را داشته باشد، بهتر همکاری کرده و نمونه گیری برای وی قابل تحمل تر می شود.

    هنگام انجام رویه های نمونه گیری سخت و دردناک، بهتر است که با بیمار صحبت کنید زیرا موجب راحتی وی شده و همکاری وی بیشتر می شود و همچنین برای انجام رویه های دردناک، عوارض جانبی نمونه گیری آمادگی خواهد داشت و آماده دریافت مراقبت صحیح خواهد بود.

    بعضی از آزمایشات به آموزش دقیق و مفصل بیمار نیاز دارد، تا همکاری بهتری داشته و از نمونه گیری صحیح اطمینان حاصل شود، بخصوص در نمونه هایی که قرار است بیمار رفتار خاصی انجام دهد یا وقتی بیمار به تنهایی نمونه گیری را انجام می دهد. برای مثال، بیمار بایستی رژیم غذایی خاصی را رعایت کرده، داروهای خاصی را قطع کرده یا مدت خاصی ناشتا باشد، یا تکنیک نمونه گیری را بلد باشد.

    هرجا که لازم بود، توضیحات شفاهی را با آموزش های مکتوب تقویت کنید تا بیمار آمادگی کافی را پیدا کند. بعضی از موسسات درمانی دارای نوار ویدیو، آموزشات شفاهی ضبط شده و فیلم هستند که در اختیار بیمار قرار می دهند.

    در صورت نیاز به گرفتن رضایت نامه از بیمار، بخصوص در رویه های تهاجمی، بایستی بیمار کاملاً رویه را درک کرده و علت انجام آزمایش را بداند تا بتواند رضایت نامه ای آگاهانه امضا کند.

  • نمونه خون شریانی

    نمونه خون شریانی برای تجزیه و تحلیل گازهای خون (Arterial puncture for blood gas analysis)

    گرفتن نمونه خون شریانی مستلزم دستیابی از روی پوست به شریان براکیال، رادیال یا فمورال بیمار و یا خونگیری از خط شریانی بیمار است. معمولاً شریان رادیال ترجیح داده می شود، اما ممکن است از شریان براکیال یا فمورال نیز استفاده شود. نمونه خون شریانی معمولاً برای تجزیه و تحلیل و تعیین مقادیر گازهای خون شریانی (ABG) استفاده می شود.

    در این آزمایش سطح pH خون، فشار نسبی اکسیژن (PaO2) و دی اکسید کربن (PaCO2) خون شریانی تعیین می شود. اندازه گیری pH خون به تعیین وضعیت اسید-باز کمک می کند؛ PaO2 نشانگر سطح اکسیژنی است که به ریه ها می رسد و PaCO2 نشانگر ظرفیت ریه ها در دفع دی اکسید کربن می باشد. ممکن است

    خون شریانی از نظر محتوا و اشباع اکسیژن و مقادیر بیکربنات تجزیه شود.

    معمولاً این آزمایش برای بررسی کفایت اکسیژن رسانی و تهویه، بررسی تعادل اسید و باز بدن از طریق اندازه گیری مولفه های تنفسی و متابولیک آنها، پایش اثربخشی درمان در بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریه، ادم ریوی، سندرم دیسترس حاد تنفسی، انفارکتوس میوکارد یا پنومونی انجام می شود. همچنین این آزمایش در بیمارانی که در شوک هستند و پس از جراحی بای پس شریان کرونر، احیای ایست قلبی، تغییرات وضعیت درمانی تنفسی و بیهوشی طولانی مدت انجام می شود.

     


    موارد منع استفاده از دسترسی شریانی از روی پوست:

    • بیمارانی که درمان ضد انعقادی دریافت می کنند.
    • بیماران مبتلا به هموفیلی و سایر اختلالات انعقادی
    • بیماران مبتلا به اسپاسم شریانی در نمونه گیری قبلی
    • بیماران مبتلا به بیماری عروق محیطی
    • بیماران مبتلا به اختلالات عفونی پوست در محل یا نزدیکی موضع خونگیری
    • بیمارانی که گرفت شریانی داشته اند.
    • معمولاً نمونه های خون شریانی برای آزمایش ABG توسط یک تکنسین تنفسی یا پرستار گرفته می شود. هرچند نمونه گیری از شریان فمورال معمولا توسط یک پرستار مجرب و دوره دیده انجام می شود. قبل از اقدام به گرفتن خون شریانی و سوراخ کردن شریان رادیال، بایستی تست آلن انجام شود.

    تجهیزات لازم

    • سرنگ 10 میلی لیتری شیشه ای یا پلاستیکی مخصوص خون شریانی یا تجزیه و تحلیل گازهای خون شریانی
    • آمپول یک میلی لیتری هپارین (با غلظت 1:1000)
    • سرسوزن شماره 20G یک اینچی
    • سر سوزن شماره 22G یک اینچی
    • دستکش
    • پد ضد عفونی
    • دو تکه گاز 2 در 2 اینچ
    • سرپوش لاستیکی یا سرپوش سر سوزن
    • کیسه پلاستیک پر از یخ یا کیسه یخ
    • برچسب مشخصات بیمار
    • فرم درخواست آزمایش
    • باند و چسب
    • محلول لیدوکائین 1% (اختیاری)
    • بسیاری از موسسات مراقبت بهداشتی از کیت تجاری آماده استفاده می کنند که تمامی تجهیزات فوق را به استثنای چسب و یخ دارد. می توانید از یک ظرف یا لگن پر از یخ بجای کیسه یخ استفاده کنید و نمونه فوراً به آزمایشگاه انتقال داده شود.
    طریقه انجام تست آلن
    طریقه انجام تست آلن طریقه انجام تست آلن طریقه انجام تست آلن
    فشار را از روی شریان اولنار بردارید. اگر دست ها قرمز شدند، که نشانگر پر شدگی خون عروقی دست است، می توانید با ایمنی به انجام نمونه گیری شریانی بپردازید. اگر دست ها قرمز نشد و خون به دست برنگشت، دست دیگر را امتحان کنید. بدون اینکه انگشتان خود را رها کنید، از بیمار بخواهید مشت خود را باز کرده و دست خود را شل کند. بخاطر فشار انگشتان شما و به هم خوردن جریان طبیعی خون شریانی دست، دست ها رنگ پریده و سفید می شوند. دست بیمار را روی بالش یا تخته کنار تخت قرار دهید و از ساعد وی با یک حوله رول شده حمایت کنید. از بیمار بخواهید دست خود را محکم مشت کند. سپس با استفاده از انگشت اشاره و میانی خود روی شریان های رادیال و اولنار فشار وارد کرده و چند ثانیه نگهدارید.

    آماده سازی تجهیزات

    • قبل از ورود به اتاق بیمار، تجهیزات نمونه گیری را آماده کنید.
    • دست های خود را به دقت بشویید
    • کیت ABG را باز کرده و برچسب نمونه گیری و کیسه پلاستیکی را خارج کنید.
    • مشخصات بیمار (نام و شماره اتاق و...) را روی برچسب به همراه تاریخ نمونه گیری و نام پرستار را بنویسید.
    • کیسه پلاستیکی را با یخ پر کرده و کنار بگذارید.
    • در صورت نیاز سرنگ را هپارینه کنید. برای انجام این کار، نیدل شماره 20G را به سرنگ وصل کرده و آمپول هپارین را باز کنید. تمام هپارین را به داخل سرنگ بکشید تا از لخته شدن نمونه پیشگیری شود. سرنگ را مستقیم نگهدارید و پیستون را به آرامی تا نشانه 7 ml عقب بکشید. هنگام عقب کشیدن پیستون، آنرا بچرخانید تا هپارین کل سطح داخلی سرنگ را آغشته کند. سپس به آرامی پیستون را به جلو فشار داده و کل هپارین را به داخل آمپول برگردانید به استثنای 0.1 ml از آن.
    • در صورت نیاز نیدل را نیز هپارینه کنید. برای انجام اینکار، نیدل 20 را با نیدل 22G عوض کنید. سپس سرنگ را مستقیم نگهداشته و اندکی خم کنید و باقیمانده هپارین را تخلیه کنید. باقی ماندن هپارین اضافی در سرنگ موجب به هم خوردن مقدار pH و PaO2 خون می شود.

    اجرا

    • طبق سیاست محیط کار، هویت بیمار را مشخص کنید.
    • به بیمار اطلاع دهید که می خواهید خون شریانی بگیرید و رویه را برای وی شرح دهید، به کاهش اضطراب بیمار کمک کرده و همکاری وی را بیشتر می کند.
    • امکان احساس درد و ناراحتی حین وارد کردن نیدل را به بیمار شرح داده و از وی بخواهید حین انجام کار بی حرکت بماند.
    • دست های خود را شسته و دستکش بپوشید
    • یک حوله رول شده را زیر ساعد بیمار قرار دهید تا از دست وی حمایت کند.
    • محل شریان را مشخص کرده و لمس کنید که نبض قوی باشد
    • محل خونگیری را با محلول ضد عفونی کننده تمیز کنید، برای تمیز کردن از داخل به خارج تمیز کنید.
    • اجازه دهید پوست بیمار خشک شود.
    • شریان را با انگشتان اشاره و میانه یک دست خود لمس کنید، در حالی که سرنگ را با دست دیگر نگهداشته اید.
    • شیار نوک نیدل را با زاویه 30 تا 45 درجه رو به بالا نگهدارید. زمانی که شریان براکیال را استفاده می کنید، نیدل باید در زاویه 60 درجه نگهداشته شود.
    • در یک حرکت پوست و شریان را سوراخ کنید، مسیر شریان را ادامه دهید.
    • برگشت خون به سرنگ را مشاهده کنید. لازم نیست که پیستون سرنگ را عقب بکشید، چون خون شریانی به طور خودکار سرنگ را پر می کند.
    • سرنگ را تا نشانه 3-ml پر کنید
    • بعد از نمونه گیری، یک پد یا گاز را روی موضع گذاشته و به مدت 5 تا 10 دقیقه محکم نگهدارید تا خونریزی متوقف شود.
    • اگر بیمار درمان ضد انعقادی دریافت می کند، یا دچار اختلالات خونی است، به مدت 10 تا 15 دقیقه روی موضع فشار وارد کنید. در صورت لزوم از همکاری بخواهید که گاز را در محل نگه دارد، وقتی شما نمونه را برای ارسال به آزمایشگاه آماده می کنید.

    هشدار:
    هرگز از بیمار نخواهید که پد را روی محل خونگیری نگه دارد. اگر بیمار نتواند فشار کافی وارد کند، هماتوم دردناک بزرگی در موضع ایجاد می شود و امکان خونگیری های بعدی از موضع را به مخاطره می اندازد.

    • سرنگ را از نظر وجود حباب های هوا چک کنید. اگر حباب هوا وجود داشت، با بالا نگهداشتن سرنگ آنها را تخلیه کنید و به آرامی اندکی از خون را روی یک گاز یا پد خالی کنید.
    • حال نوک سر سوزن را در ترمز لاستیکی کیت فرو کرده یا سر سوزن را برداشته و درپوش لاستیکی را بگذارید. این درپوش های لاستیکی از نشت نمونه و یا خروج و ورود هوا به سرنگ پیشگیری می کند.
    • حال نمونه ای که برچسب مشخصات دارد را روی کیسه یخ یا تشت یخ قرار دهید.
    • فرم درخواست آزمایش به همراه اطلاعات لازم را پیوست کرده و فوراً به آزمایشگاه بفرستید.
    • زمانی که خونریزی متوقف شد، پد را با نوار چسب در موضع ثابت کنید.
    تکنیک خونگیری شریانی

    تکنیک خونگیری شریانی

    زاویه ورود سرسوزن به پوست با توجه به محل خونگیری متفاوت است و در شریان های مختلف از زاویه متفاوتی استفاده می شود. در شریان رادیال، معمولاً خونگیری در زاویه 30 تا 45 درجه انجام می شود در حالیکه بریدگی نوک سرسوزن رو به بالا است.
    • سرنگ، نیدل و دستکش را در محفظه مخصوص مناسب دور بریزید.
    • علائم حیاتی بیمار را چک کنید، مواظب نشانه های اختلال گردش خون از قبیل تورم، تغییر رنگ، درد، بی حسی یا گزگز دست یا پا باشید.
    • موضع خونگیری را از نظر خونریزی تحت نظر بگیرید.

    توجهات خاص

    • اگر بیمار اکسیژن می گیرد، اطمینان حاصل کنید که حداقل 15 دقیقه قبل از نمونه گیری برای گازهای خون شریانی، اکسیژن درمانی وی انجام شده باشد.
    • بجز مواردی که دستور قطع وجود دارد، هرگز اکسیژن درمانی بیمار را قبل از گرفتن نمونه خون شریانی قطع نکنید.
    • مقدار و نوع اکسیژن درمانی بیمار را بر روی برگه درخواست آزمایش قید کنید.
    • اگر بیمار اکسیژن درمانی نمی شود، در برگه قید شود تنفس از هوای اتاق

    هشدار:
    اگر بیمار نبولایزر درمانی می شود، قبل از اقدام به نمونه گیری حداقل 20 دقیقه صبر کنید.

    • در صورت لزوم می توانید موضع خونگیری را با لیدوکائین 1% بدون اپی نفرین بی حس کنید. از لیدوکائین با دقت استفاده کنید، بمیار ممکن است به دارو آلرژی داشته باشد، ممکن است موجب انقباض عروقی موضع شده و از خونگیری موفق شریانی جلوگیری کند، تاخیر در انجام رویه ممکن است بیمار را مضطرب کند.
    • زمانی که برگه درخواست آزمایش برای گازهای خون شریانی را تکمیل می کنید، اطلاعات زیر را در برگه درج کنید تا کارکنان آزمایشگاه در تنظیم تجهیزات خود و ارزیابی صحیح نتایج استفاده کنند:
    • » دمای فعلی بدن بیمار
    • » سطح هموگلوبین اخیر
    • » ریت تنفسی جاری
    • » کسر اکسیژن دم، حجم جاری، فرکانس ونتیلاتور (در صورتی که بیمار تحت ونتیلاتور است)
    • از بیمار بخواهید در صورت خونریزی موضع، اطلاع دهد.
    • از بیمار بخواهید هر گونه بی حسی و گزگز اندامی که در آن رویه انجام شده است را گزارش کند.

    عوارض

    اگر در حین انجام خونگیری شریانی زیاد نیرو وارد کنید، سرسوزن ممکن است پریوس استخوان بیمار را لمس کند که درد شدیدی به همراه دارد یا از دیواره سمت مخالف شریان بیرون بزند. اگر این اتفاق افتاد، به آرامی نیدل را عقب بکشید و چک کنید که آیا خون بر می گردد یا نه. اگر هنوز خون به داخل سرنگ برنگشت، نیدل را کامل بیرون کشیده و با یک ست و نیدل هپارینه شده جدید اقدام کنید.

    هشدار:
    از یک موضع بیشتر از دو بار اقدام نکنید. زیاد آسیب زدن به یک شریان ممکن است به شریان آسیب جدی وارد کرده یا به عصب رادیال صدمه بزند. همچنین ممکن است همولیز موجب به هم خوردن نتیجه آزمایش شود.

    اگر اسپاسم عروقی رخ دهد، خون به داخل سرنگ نمی آید و قادر به نمونه گیری نخواهید بود. اگر این اتفاق افتاد، سر سوزن را عوض کرده و از سر سوزن شماره کوچکتر استفاده کنید و سعی کنید که دوباره خونگیری کنید. سر سوزن کوچکتر به احتمال کمتری موجب اسپاسم شریانی می شود.


    گزارش

    موارد زیر در پرونده بیمار ثبت شود:

    • نتیجه تست آلن
    • زمان انجام نمونه گیری
    • دمای بیمار
    • موضع خونگیری شریانی
    • مدت زمانی که طول کشید تا خونریزی کنترل شود.
    • نوع و مقدار اکسیژن درمانی که بیمار دریافت می کرده است.
  • کشت خون

    نمونه گیری برای کشت خون (Blood Culture)

    طور نرمال خون عاری از باکتری است، اما باکتری ها ممکن است از طریق خطوط انفوزیون و همچنین ترمبوفلبیت، شنت های آلوده، اندوکاردیت باکتریال ناشی از دریچه مصنوعی قلب وارد خون شوند. باکتری ها می توانند از طریق عفونت بافت های موضعی و از طریق سیستم لنفاوی و مجرای توراسیک وارد گردش خون عمومی شوند.

    کشت خون برای شناسایی تهاجم باکتری به خون (باکتریمی) و انتشار سیستمیک عفونت (سپتی سمی) از طریق جریان خون انجام می شود. نمونه خون ممکن است توسط تکنسین آزمایشگاه، پرستار یا سایر درمانگران گرفته شود که معمولا از ورید بیمار در بالین گرفته می شود. شیشه های حاوی نمونه خون انکوبه شده تا ارگانیسم های موجود در نمونه در محیط کشت رشد کنند. 67% پاتوژن های موجود در نمونه در طی 24 ساعت گرمخانه گذاری قابل شناسایی هستند و در طی 72 ساعت گرمخانه گذاری نمونه، حدود 90 درصد باکتری های موجود در نمونه قابل شناسایی خواهند بود.

    هرچند در مورد زمانبندی نمونه گیری برای کشت هنوز بحث وجود دارد، اما اکثراً مدعی هستند که سه نمونه خون با حداقل یک ساعت فاصله از هم گرفته شود. اولین نمونه بایستی بلافاصله بعد از شک به وجود باکتریمی یا سپتی سمی گرفته شود. برای بررسی وجود احتمال اندوکاردیت باکتریال، سه یا چهار نمونه با فواصل 5 تا 30 دقیقه ای گرفته می شود، قبل از اینکه آنتی بیوتیک درمانی بیمار شروع شود.


    تجهیزات لازم

    • تورنیکه یا گارو
    • دستکش
    • پد ضدعفونی کننده
    • سرنگ 10 میلی لیتری برای بالغین
    • سرنگ 5 میلی لیتری برای بچه ها
    • سه عدد نیدل با شماره 20G نیم اینچی
    • دو یا سه شیشه کشت خون (شیشه 50 میلی لیتری برای بالغین، 20 میلی لیتری برای بچه ها) که سدیم پلی اتانول سولفونات به آن اضافه شده باشد (یک شیشه هوازی حاوی محیط کشت مناسب، از قبیل آبگوشت سوی تریپتاز با 10% دی اکسید کربن؛ یک شیشه بی هوازی با محیط کشت تضعیف شده و احتمالا یک شیشه هیپر اسمزی با محیط کشت حاوی 10% ساکارز)
    • فرم درخواست آزمایش
    • پد گازهای دو اینچی
    • نوار چسب
    • برچسب مشخصات بیمار

    اجرا

    • تاریخ انقضای مصرف شیشه های نمونه گیری را چک کرده که تاریخ انقضا رد نشده باشد.
    • طبق سیاست موسسه خود هویت بیمار را مشخص و تایید کنید.
    • به بیمار اطلاع دهید که برای بررسی وجود عفونت، لازم است چند نمونه خون گرفته شود.
    • رویه را برای رفع اضطراب بیمار و تشویق به همکاری برای وی شرح دهید. به بیمار شرح دهید که سه نمونه خون ممکن است در زمان های متفاوت گرفته شود.
    • دست های خود را شسته و دستکش بپوشید
    • تورنیکه را با فاصله دو اینچ (5 سانتی متر) بالاتر از محل منتخب برای خونگیری ببندید.
    • موضع را با پد ضد عفونی تمیز کنید. پد را از داخل به خارج بچرخانید. 30 تا 60 ثانیه برای خشک شدن پوست صبر کنید.
    • خونگیری را انجام داده و در بالغین 10 میلی لیتر خون بگیرید.

    هشدار:
    در بچه ها 1 تا 5 میلی لیتر خون گرفته می شود.

    • تورنیکه را باز کنید.
    • با استفاده از پد یا گاز روی محل رگ گیری فشار وارد کنید
    • موضع را با یک باند یا چسب فیکس کنید
    • دیافراگم درب شیشه کشت خون را با بتادین تمیز کنید، نیدلی که با آن خون گرفته اید را عوض کنید.
    • 5 میلی لیتر خون در هر یک از شیشه های 50 میلی لیتری یا 2 میلی لیتر در شیشه های 20 میلی لیتری مخصوص کودکان بریزید.
    • سایز بطری های کشت خون ممکن است در موسسات مختلف متفاوت باشد، به هر حال نسبت خون به محلول باید 1:10 باشد.
    • برچسب مشخصات بیمار را روی شیشه ها بچسبانید
    • تشخیص مورد شک و دمای بیمار و آنتی بیوتیک (در صورت مصرف) را روی برگه درخواست ثبت کنید.
    • نمونه ها بلافاصله به آزمایشگاه فرستاده شود
    • سرنگ، نیدل ها، دستکش و سایر تجهیزات مصرفی را در ظرف مخصوص بریزید.
    ایزولاتور سیستم کشت خون

    ایزولاتور سیستمی است تک لوله ای برای کشت خون، که از لیز کردن و سانتریفیوژ نمونه برای تشخیص سپتی سمی و پایش اثربخشی درمان با داروهای آنتی بیوتیک استفاده می کند.

    ایزولاتور یک لوله خلاء است که حاوی موادی است که سلول های قرمز خون را لیز می کند. سپس کنسانتره ای از باکتری و سایر ارگانیسم های موجود در نمونه در ته لوله از طریق سانتریفیوژ ایجاد می کند که این کنسانتره برای کشت بر روی پلیت های حاوی آگار تلقیح می شود.

    ایزولاتور نسبت به روش های متعارف کشت خون دارای مزایای زیر است:

    • دوره انکوباسیون طولانی مدت مورد نیاز در روش معمول را حذف و سریعتر نتیجه مشخص می شود.
    • زنده ماندن باکتری های نمونه را بهبود می بخشد
    • نتایج مثبت معتبر بیشتری از طریق مشاهده مستقیم آگار فراهم می کند، که بطور زیادی هر گونه آنتی بیوتیک موجود در نمونه را رقیق می کند.
    • عفونت های قارچی و چند میکروبی را نیز تشخیص می دهد
    • استفاده در بالین بیمار راحت تر است زیرا خون مستقیما به داخل ایزولاتور کشیده می شود.

    توجهات خاص

    • هر مجموعه از کشت ها را از موضع های متفاوتی خونگیری کنید.
    • نوزادان به ندرت به سه کشت جداگانه نیاز دارند، معمولاً یک کشت انجام می شود.
    • از خونگیری از خطوط وریدی موجود اجتناب شود، مگر زمان جایگذاری کاتترها یا زمانی که به عفونت خود کاتتر مشکوک هستید.

    عوارض

    شایعترین عارضه خونگیری وریدی هماتوم موضع است. اگر هماتوم رخ داد، فشار مستقیم بر روی موضع اعمال کنید.


    گزارش

    موارد زیر در پرونده بیمار ثبت شود:

    • تاریخ و زمان نمونه گیری
    • نام آزمایش
    • مقدار خون گرفته شده
    • تعداد شیشه کشت مورد استفاده
    • دمای بیمار در زمان خونگیری
    • واکنش ناخواسته و عوارض جانبی به رویه
  • نمونه گیری خلط

    نمونه گیری برای کشت خلط (Sputum Collection)

    خلط که توسط غشاهای مخاطی، لایه پوششی برونشیول ها، برونش ها و راشه ترشح می شود، به محافظت مجاری تنفسی در مقابل عفونت کمک می کند. وقتی خلط تخلیه می شود، حاوی بزاق، ترشحات بینی و سینوس ها، سلول های مرده، باکتری های فلور طبیعی دهان و باکتری های مجاری تنفسی است.

    خلط ممکن است برای شناسایی پاتوژن های تنفسی کشت گردد. خلط آوری و رقیق شدن خلط، شیوه معمول جمع آوری خلط، ممکن است مستلزم استفاده از نبیولایزر ماوراء صورت، هیدراسیون بیمار، دق قفسه سینه و تخلیه وضعیتی باشد. روش های کمتر شایع شامل ساکشن تراشه و به ندرت برونکوسکوپی است. ساکشن تراشه نمونه تشخیصی پایاتری می دهد، اما معمولا استفاده نمی شود مگر اینکه بیمار نتواند به طور معمول خلط خود را تخلیه کند تا نمونه گیری شود.


    موارد منع استفاده از نمونه گیری با ساکشن:

    • تا یک ساعت پس از خوردن غذا
    • در بیماران مبتلا به واریس نای
    • بیماران دارای تهوع
    • شکستگی صورتی یا بازیلار جمجه
    • بیماران مبتلا به اسپاسم حنجره
    • مبتلایان به برونکواسپاسم
    • در بیماران مبتلا به اختلالات قلبی و عروقی با احتیاط انجام شود، زیرا آریتمی ها را تشدید می کند.

    تجهیزات لازم

    برای تخلیه نرمال خلط
    • محفظه استریل نمونه با درب محکم و عایق
    • دستکش
    • برچسب نمونه
    • فرم درخواست آزمایش
    • آئروسل (10% سدیم کلراید، پروپلین گلیکول، استیل سیستین، یا آب استریل یا آب مقطر)
    برای ساکشن تراشه
    • کاتتر استریل ساکشن به شماره 12 تا 14
    • لابریکنت محلول در آب
    • فرم درخواست آزمایش
    • دستکش استریل
    • ماسک
    • عینک
    • نمونه گیری سر خود استریل
    • محلول نرمال سالین
    • ماشین ساکشن پرتابل (در صورت نبودن ساکشن مرکزی دیواری)
    • تجهیزات اکسیژن درمانی
    • کیت های تجاری نمونه گیری خلط حاوی تمامی تجهیزات به استثنای ماشین ساکشن و محفظه نمونه سرخود است.

    اجرا

    نمونه گیری با تخلیه نرمال خلط
    • هویت بیمار مطابق رویه موسسه تعیین شود.
    • به بیمار در مورد نمونه گیری از خلط به صورت تخلیه عادی خلط اطلاع دهید.
    • رویه را برای بیمار شرح دهید.
    • برای نمونه گیری اول صبح و قبل از صرف صبحانه برنامه ریزی کنید.
    • از بیمار بخواهید که روی صندلی یا لبه تخت بنشیند. اگر بیمار نمی تواند بایستد، وی را در وضعیت فاولر کامل قرار دهید.
    • از وی بخواهید که دهان خود را با آب بشوید تا آلودگی نمونه به حداقل برسد. از دهانشویه یا خمیردندان پرهیز شود، زیرا ممکن است روی حرکت ارگانیسم به داخل نمونه خلط پیشگیری کند.
    • سپس از او بخواهید که محکم سرفه کرده و خلط خود را مستقیم داخل ظرف نمونه گیری بریزد.
    • از بیمار بخواهید که حداقل 15 میلی لیتر خلط بریزد. به دقت خلط را بررسی کنید که حاوی مخاط غلیظ باشد.
    • اگر بیمار نمی تواند ظرف نمونه را نگهدارد، دستکش پوشیده و آنرا نزدیک دهانش بگیرید.
    • درب ظرف را محکم بسته و در صورت لزوم اطراف آن را تمیز کنید.
    • دستکش را درآورده و دور بیاندازید و دست های خود را به دقت بشویید.
    • نام و شماره اتاق و پزشک را روی برچسب نمونه به همراه تاریخ و تشخیص اولیه قید کنید.
    • روی برگه درخواست آزمایش قید شود که بیمار تب دارد، آنتی بیوتیک مصرف می کند، آیا خلط به صورت القایی جمع شده است یا خیر.
    • نمونه فوراً به آزمایشگاه ارسال شود.
    نمونه گیری از طریق ساکشن تراشه
    • در صورتی که بیمار توان سرفه و تخلیه خلط ندارد، نمونه با ساکشن گرفته شود.
    • رویه ساکشن برای بیمار شرح داده شود. به بیمار اطلاع دهید که ممکن است در حین رویه دچار سرفه، اوغ زدن، تنگی نفس شود.
    • تجهیزات ساکشن را از نظر عملکرد صحیح و سالم بودن چک کنید.
    • بیمار در وضعیت نیمه فاولر یا تمام فاولر قرار داده شود.
    • قبل از شروع رویه برای بیمار اکسیژن تجویز کنید.
    • دست های خود را با دقت بشویید.
    • ماسک و عینک بر چشم خود بزنید.
    • دستکش استریل بپوشید. یک دست را استریل و یک دست را تمیز نگهدارید تا از آلودگی متقابل پیشگیری شود.
    • لوله ساکشن را به اتصال نری ظرف نمونه گیری سر خود وصل کنید.
    • کاتتر ساکشن استریل را به لوله لاستیکی ظرف سر خود وصل کنید (توضیحات در کادر).
    • از بیمار بخواهید تا اندکی سر خود را به عقب خم کند.
    • کاتتر ساکشن را با نرمال سالین مرطوب کنید.
    • در حالی که ساکشن خاموش است، سوند را به آرامی از بینی بیمار رد کنید. وقتی کاتتر به حنجره بیمار برسد، بیمار سرفه خواهد کرد. همانطور که سرفه می کند، سریعاً کاتتر را جلو رانده تا وارد تراشه شود.
    • از بیمار بخواهید که چندین نفس عمیق از دهان بکشد.
    • به مدت 5 تا 10 ثانیه ساکشن کنید. اما هرگز از 15 ثانیه تجاوز نکند. (ساکشن طولانی ممکن است موجب هیپوکسی بیمار شود).
    • اگر قرار است رویه تکرار شود، اجازه دهید بیمار به اندازه 4 تا 5 نفس استراحت کند.
    • وقتی نمونه گیری انجام شد، ساکشن را قطع کنید.
    • به آرامی کاتتر را خارج کنید.
    • اکسیژن تجویز کنید.
    • کاتتر را از ظرف نمونه سر خود جدا کرده و با دست غالب خود آن را جمع کنید.
    • دستکشی که با آن کاتتر را گرفته اید، با دست دیگر روی کاتتر برگردانید و آن را به همراه کاتتر دور بیاندازید. دستکش، ماسک و عینک را برداشته و دور بیاندازید.
    • ظرف نمونه را از لوله متصل به ماشین ساکشن جدا کنید.
    • درب ظرف را محکم بسته و عایق کنید. درپوش لاستیکی موجب عایق شدن اتصال لاستیکی نری می شود.
    • نمونه را از نظر وجود خلط و تکه های مخاط بررسی کنید.
    • برچسب نمونه را چسبانده و روی آن قید شود که نمونه گیری با ساکشن انجام شده است.
    • فوراً نمونه را به همراه فرم درخواست به آزمایشگاه ارسال کنید.
    • به بیمار یک لیوان آب برای دهانشویه بدهید.
    طریقه وصل کردن ظرف نمونه گیری سر خود (تله) به کاتتر ساکشن
    1- دستکش پوشیده و لوله ساکشن را به داخل اداپتور نری ظرف تله وارد کنید. 2- کاتتر ساکشن را به لوله لاستیکی ظرف نمونه گیری تله وصل کنید. 3- پس از ساکشن، لوله را از کاتتر ساکشن جدا کنید. لوله لاستیکی ظرف را برگردانده، به اداپتور نری ظرف وصل کنید.
    تله نمونه گیری تله نمونه گیری تله نمونه گیری

    توجهات خاص

    • اگر ساکشن تراشه نمونه خلط لازم را تولید نکرد، از دق قفسه سینه برای شل شدن و تحرک ترشحات ریه استفاده کنید.
    • بیمار را برای تخلیه مطلوب خلط پوزیشن بدهید.
    • اگر در اولین اقدام موفق نبودید، 20 تا 30 دقیقه صبر کرده و رویه ساکشن تراشه را تکرار کنید.
    • قبل از ارسال نمونه به آزمایشگاه، اطمینان حاصل کنید که نمونه واقعا خلط است و بزاق نباشد. باید در نمونه مخاط غلیظ وجود داشته باشد.
    • اگر بیمار دچار هیپوکسی یا سیانوز شد، بلافاصله کاتتر را خارج کرده و اکسیژن تجویز کنید.
    • اگر از آئروسل با غلظت بیشتر از 10% سدیم کلراید یا استیل سیستین در بیماران مبتلا به آسم یا برونشیت مزمن استفاده می کنید، مواظب تشدید اسپاسم برونش باشید.
    • پروپیلن گلیکول با آب به میزان بیشتر از 20% استفاده نکنید، زمانی که در فرد مشکوک به سل نمونه گیری می کنید. غلظت بالاتر پروپیلن گلیکول موجب مهار رشد پاتوژن ها شده و نتایج کاذب و اشتباه در آزمایش ایجاد می شود.
    • اگر پروپیلن گلیکول در دسترس نبود، از استیل سیستین 10 تا 20 درصد همراه با آب یا سدیم کلراید استفاده کنید.

    عوارض

    بیمار ممکن است دچار عوارض زیر شود:

    • آریتمی، بویژه در بیماران دارای سابقه بیماری قلبی در زمان گرفتن نمونه با ساکشن
    • تروما یا خونریزی تراشه
    • استفراغ
    • آسپیراسیون
    • هیپوکسمی

    گزارش

    موارد زیر در پرونده بیمار ثبت شود:

      موارد زیر در پرونده بیمار ثبت شود:
    • روش نمونه گیری
    • زمان و تاریخ نمونه گیری
    • میزان تحمل رویه توسط بیمار
    • رنگ و قوام نمونه

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. خدمات ترجمه متون پرستار شامل ترجمه متون عمومی، ترجمه متون تخصصی، ترجمه کتاب، ترجمه مقاله در حوزه ترجمه آنلاین، ترجمه حضوری، ترجمه تلفنی؛ بویژه ترجمه فارسی به انگلیسی می باشد. ترجمه فوری و ترجمه ارزان تز را تجربه کنید و مطمئنا به همکاری ادامه خواهید داد. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. هر گونه توضیح لازم را در محل ثبت سفارش قید بفرمایید. بمناسبت افتتاح تز فعلا قیمت ها ثابت و ارزان است. از قیمت ها و کیفیت ترجمه های تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش ترجمه متون

 مژده به همکاران عزیز:

مرکز خدمات پرستار راه اندازی شد. برای ثبت سفارش نگارش پیش پروپوزال، نگارش پروپوزال، نگارش پایان نامه، تجزیه و تحلیل آماری پایان نامه، تهیه اسلاید پاورپوینت دفاع به لینک زیر مراجعه نمایید. توجه بفرمایید که پوسته و ظاهر سایت تغییر می کند، زمانیکه وارد ساب دامین thez.parastar.info برای ثبت سفارش می شوید. اما این ساب دامین همانطور که از نامش پیداست مربوط به وبگاه پرستار است و تحت مسئولیت وبگاه پرستار عمل می کند. فقط کافی است ثبت نام کرده و پنل کاربری خود را فعال کنید. از قیمت ها و کیفیت کار تز شگفت زده خواهید شد.

ثبت سفارش پروپوزال و پایان نامه

بالای صفحه
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com